8 sierpnia 2026. Słowo na sobotę 18 tygodnia zwykłego w roku II. Czytania, Ewangelia, rozważanie, komentarze
8 sierpnia 2026, Sobota
Sobota XVIII tygodnia zwykłego (rok II) – wspomnienie św. Dominika Guzmana, kapłana (patron dnia: tu; inne oficjum: tu)
polski patron dnia: błogosławiony Włodzimierz Laskowski, kapłan i męczennik
Spis treści:
۰ „Słowo na jutro” (~5-35′)
۰ Zoom (~2-3′)
۰ Zielone Pastwisko (~5′)
۰ Homilie (jeśli są dostępne)
Czytania +
Czytania na sobotę 18 tygodnia zwykłego (rok liturgiczny II)
1. czytanie (Ha 1, 12 – 2, 4)
Sprawiedliwy żyć będzie dzięki swej wierności
Czytanie z Księgi proroka Habakuka
Czyż to nie Ty, Boże mój, Świętości moja, jesteś od samych początków Panem? Nie pomrzemy! Na sąd przeznaczyłeś lud Chaldejczyków, o Panie, Opoko moja, zachowałeś go, aby mu wymierzyć karę.
Zbyt czyste oczy Twoje, by na zło patrzyły, a nieprawości pochwalać nie możesz. Czemu jednak spoglądasz na ludzi zdradliwych i milczysz, gdy bezbożny pożera uczciwszego od siebie?
Obchodzi się on z ludźmi jak z rybami morskimi, jak z pełzającymi zwierzętami, którymi nikt nie rządzi. Wszystkich łowi na wędkę, zagarnia swoim niewodem albo w sieci gromadzi – krzycząc przy tym z radości. Przeto ofiarę składa swojej sieci, pali kadzidło niewodowi swemu, bo przez nie zdobył sobie łup bogaty, a pożywienie jego stało się obfite. Czyż zatem nie zarzuca na nowo swych sieci, aby mordować ludy bez litości?
Na moich czatach stać będę, udam się na miejsce czuwania, śledząc pilnie, by poznać, co On powie do mnie, jaką odpowiedź da na moją skargę.
I odpowiedział Pan tymi słowami: «Zapisz widzenie, na tablicach wyryj, by można było łatwo je odczytać. Jest to widzenie na czas oznaczony, lecz wypełnienie jego niechybnie nastąpi; a jeśli się opóźnia, ty go oczekuj, bo w krótkim czasie przyjdzie niezawodnie. Oto zginie ten, co jest ducha nieprawego, a sprawiedliwy żyć będzie dzięki swej wierności».
Oto Słowo Boże
Psalm (Ps 9, 8-9. 10-11. 12-13 (R.: por. 11b))
Pan nie opuszcza tych, co Go szukają
Pan zasiada na wieki, *
przygotował swój tron, by sądzić.
Sam będzie sądził świat sprawiedliwie, *
rozstrzygał bezstronnie sprawy narodów.
Pan nie opuszcza tych, co Go szukają
Schronienie w Panu znajdzie uciśniony, *
ucieczkę w czasie utrapienia.
Ufają Tobie znający Twe imię, *
bo nie opuszczasz, Panie, tych, co Cię szukają.
Pan nie opuszcza tych, co Go szukają
Psalm śpiewajcie Panu, który mieszka na Syjonie, *
głoście Jego dzieła wśród narodów,
bo mściciel krwi pamięta o nich, *
nie zapomniał wołania ubogich.
Pan nie opuszcza tych, co Go szukają
Aklamacja (Por. 2 Tm 1, 10b)
Alleluja, alleluja, alleluja
Nasz Zbawiciel, Jezus Chrystus, śmierć zwyciężył,
a na życie rzucił światło przez Ewangelię.
Alleluja, alleluja, alleluja
↑ Ewangelia (Mt 17, 14-20)
Potęga wiary
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza:
Pewien człowiek zbliżył się do Jezusa i padając przed Nim na kolana, prosił: «Panie, zlituj się nad moim synem! Jest epileptykiem i bardzo cierpi; bo często wpada w ogień, a często w wodę. Przyprowadziłem go do Twoich uczniów, lecz nie mogli go uzdrowić».
Na to Jezus odrzekł: «O plemię niewierne i przewrotne! Jak długo jeszcze mam być z wami; jak długo mam was znosić? Przyprowadźcie Mi go tutaj!» Jezus rozkazał mu surowo, i zły duch opuścił go. Od owej pory chłopiec odzyskał zdrowie.
Wtedy uczniowie podeszli do Jezusa na osobności i zapytali: «Dlaczego my nie mogliśmy go wypędzić?»
On zaś im rzekł: «Z powodu małej wiary waszej. Bo zaprawdę, powiadam wam: Jeśli będziecie mieć wiarę jak ziarnko gorczycy, powiecie tej górze: „Przesuń się stąd tam!”, a przesunie się. I nic nie będzie dla was niemożliwego».
Oto Słowo Pańskie
↑ Rozważanie Ojca Pustelnika
Rozważanie Ojca Eremity OVE z Eremu Maryi „Brama Nieba” do dzisiejszej Ewangelii (~2-3′) (18 sobota zwykła, rok liturgiczny B I)
Warto wierzyć
Wiara nie jest ciężarkiem, który dodatkowo obciąża na życiowej drodze. Wiara jest rodzajem „boskich skrzydeł”, które pozwalają wznosić się ponad głębokimi przepaściami i wysokimi zaporami codziennego życia. Bezowocność lub nieskuteczność wielu działań jest konsekwencją niewłaściwego rozumienia i przeżywania wiary. Pewnego razu uczniowie nie mogli uzdrowić epileptyka (por. Mt 17, 14-20). Wówczas Jezus poprzez swą postawę i słowo ukazał kilka fundamentalnych cech, które powinny charakteryzować człowieka prawdziwie wierzącego.
Przede wszystkim konieczna jest czystość serca, które jednoznacznie nakierowane jest na Boga. Wszelka przewrotność, poszukiwanie sensacji lub opieranie się na swoich siłach skazane są na poniesienie porażki. Jakże wymowne jest Chrystusowe ostrzeżenie: „O plemię niewierne i przewrotne!”. Czystość intencji jest niezbędnym punktem wyjścia. Nieraz subtelność pułapki polega na tym, że człowiek wprawdzie wierzy, ale nie w Boga, lecz w siebie. Wiele współczesnych publikacji nawołuje: „Uwierz w siebie!”. Takie podejście może przez pewien czas być rzeczywiście bardzo skuteczne. Ale z czasem ludzki potencjał się wyczerpie i ostatecznie nastąpi totalna porażka. Oczywiście „wiara w siebie” jest bardzo ważna, ale tylko w sensie wewnętrznej pewności, która budowana jest na wierze w moc Boga.
Następnie wielkie znaczenie odgrywa przekonanie, że podejmowana inicjatywa zakończy się zwycięstwem. Nie ma sensu podejmować trudu czy wręcz walki ze złem, nie wierząc w głębi serca w zwycięstwo. Takie działanie już od początku jest zatrute przegraną. Efektem takiego podejścia jest „oczekiwana” klęska, co dodatkowo prowadzi do umocnienia istniejącego zła. Rozpoczynając jakieś przedsięwzięcie trzeba mieć wyrazistą determinację i przekonanie, że wszystko zakończy się sukcesem. Nie ma nawet miejsca na słowa: „a może się uda?”. Gdy przyprowadzono do Jezusa epileptyka, „Jezus rozkazał mu surowo i zły duch opuścił go”. Oto świetny przykład radykalnej determinacji, która prowadzi do zwycięstw. Wielu pustelników znanych było z surowości. Nie był to jednak brak miłości, ale właśnie autentyczna miłość przeniknięta determinacją w dążeniu do Bożego celu. Zamiast pustego gadulstwa i płytkich czułości cenniejsze jest jedno słowo czy wręcz milczenie, ale nasączone mocą Boskiej Mądrości i Miłości. Nie można rozmieniać się na drobne, ale trzeba zdecydowanie dążyć do jak najlepszego wypełnienia woli Bożej.
Wreszcie istotną specyfiką wiary jest uznanie, że dla Boga wszystko jest możliwe. Jezus mówi wyraźnie: „I nic niemożliwego nie będzie dla was”. Pycha trzyma człowieka w swoistych okowach, wmawiając, że możliwe jest tylko to, co jest w stanie ogarnąć rozum. To powoduje swoiste „zawężenie pola widzenia” i tak naprawdę oznacza stawianie siebie w centrum świata. Dlatego wiara ściśle łączy się z pokorą. Pokora bez problemu uznaje wielką ograniczoność własnego rozumu i zarazem nieskończoność Boskich Perspektyw. Święci są wspaniałym przykładem „wiary w niemożliwe”. Zarazem nie chodzi tu o jakąś niebezpieczną nonszalancję. Człowiek wierzący po prostu uznaje, że Bóg jest w stanie wszystko uczynić. Następnie ma miejsce współpraca z Bożą łaską, która charakteryzuje się spokojnym przyjmowaniem kolejnych łask, dzień po dniu. Nie ma tu szkodliwego pośpiechu, ale jest spokojne działanie i budowanie „cegiełka po cegiełce”. Jest to możliwe dzięki temu, że człowiek pozwala Bogu obdarowywać siebie i potem z pomocą otrzymanego daru podejmuje konkretne działania.
W połączeniu z postawą cierpliwości dokonują się wtedy prawdziwe cuda. Rzeczy początkowo niemożliwe stają się z czasem konkretnymi faktami. Jest to swoiste „przesuwanie góry”, która początkowo sprawiała wrażenie „nie do ruszenia”. To „przesuwanie” oznacza przede wszystkim przemianę wewnętrznego spojrzenia na rzeczywistość. Nieraz największe „nieszczęście” zostaje odkryte jako „niebywałe szczęście”. Dalszym skutkiem wiary są niezbędne zmiany w zewnętrznym świecie. To, co rzeczywiście konieczne, zaczyna istnieć i służyć jako dobro.
Panie Jezu, udzielaj nam daru coraz głębszej wiary…
8 sierpnia 2015 (Mt 17, 14-20)
↑ Powyższy tekst wraz z ilustracją w całości pochodzi ze strony Eremu Maryi „Brama Nieba”. Pozostałe artykuły z komentarzem Ojca Pustelnika znajdują się TUTAJ.
↑ Komentarze video
↑ Wszystkie poniższe okna video powinny wyświetlać najbardziej aktualny (dzisiejszy) odcinek, czasem trzeba go jednak odszukać w rozwijanej playliście (biała ikonka w oknie video, aktywna po kliknięciu przycisku odtwarzania).
↑ „Słowo na jutro” (~5-35′)
↑ Wprowadzenie do dzisiejszej Ewangelii, proponowane przez Centrum Formacji Duchowej w Krakowie na wieczór poprzedniego dnia, odcinek 2170 dostępny od 20:00 (~5-35′).
„Słowo na jutro”
Źródło: CFD księży Salwatorianów w Krakowie
↑ Zoom (~2-3′)
↑ Od poniedziałku do piątku Zoom Mocnych w Duchu prowadzi o. Remigiusz Recław, Jezuita, a w soboty i niedziele Inga Pozorska, kierownik zespołu Mocni w Duchu (odcinek dostępny od godziny 5:00 rano).
Zoom Mocnych w Duchu
I. Pozorska
Źródło: Mocni w Duchu
↑ Zielone Pastwisko (~4-7′)
↑ Zielone Pastwisko prowadzone przez ojca biskupa Piotra Kleszcza OFM conv., franciszkanina (odcinek na dziś pojawia się koło godziny 0:00).
Zielone Pastwisko
bp Piotr Kleszcz OFM
Źródło: Archidiecezja Łódzka
↑ Homilia (~9-29′)
↑ Dzisiejsze albo najbardziej aktualne homilie księdza kardynała Konrada Krajewskiego, księdza biskupa Zbigniewa Wołkowicza, ojca biskupa Piotra Kleszcza i księdza kardynała Grzegorza Rysia.
