16 listopada 2026. Słowo na poniedziałek 33 tygodnia zwykłego w roku II. Czytania, Ewangelia, rozważanie, komentarze
16 listopada 2026, Poniedziałek
Poniedziałek XXXIII tygodnia zwykłego (rok II; wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Ostrobramskiej, Matki Miłosierdzia; Święto: tu; Uroczystość: tu) patron dnia: tu; inne oficjum: tu
Spis treści:
۰ „Słowo na jutro” (~5-35′)
۰ Zoom (~2-3′)
۰ Zielone Pastwisko (~5′)
۰ Homilie (jeśli są dostępne)
• Czytania na Święto NMP Ostrobramskiej
• Czytania na Święto NMP Ostrobramskiej
• Czytania na Uroczystość NMP Ostrobramskiej
Czytania +
Czytania na poniedziałek 33 tygodnia zwykłego (rok liturgiczny II)
1. czytanie (Ap 1, 1-4; 2, 1-5a)
List do Kościoła w Efezie
Czytanie z Apokalipsy Świętego Jana Apostoła
Objawienie Jezusa Chrystusa, które dał Mu Bóg, aby ukazać swym sługom, co musi stać się niebawem i co On, wysławszy swojego anioła, oznajmił przez niego za pomocą znaków słudze swojemu, Janowi. Ten poświadcza, że słowem Bożym i świadectwem Jezusa Chrystusa jest wszystko, co widział. Błogosławiony, który odczytuje, i ci, którzy słuchają słów proroctwa, a strzegą tego, co w nim napisane, bo chwila jest bliska.
Jan do siedmiu Kościołów, które są w Azji: «Łaska wam i pokój od Tego, Który jest i Który był, i Który przychodzi, i od siedmiu Duchów, które są przed Jego tronem.
Usłyszałem Pana mówiącego do mnie: Aniołowi Kościoła w Efezie napisz: To mówi Ten, który trzyma siedem gwiazd w prawej ręce, Ten, który się przechadza wśród siedmiu złotych świeczników: Znam twoje czyny: trud i twoją wytrwałość, i to, że złych nie możesz znieść i że próbie poddałeś tych, którzy zwą samych siebie apostołami, a nimi nie są, i że ich znalazłeś kłamcami. Ty masz wytrwałość, i zniosłeś cierpienie dla imienia mego – niezmordowany.
Ale mam przeciw tobie to, że odstąpiłeś od twej pierwotnej miłości. Pamiętaj więc, skąd spadłeś, i nawróć się, i poprzednie czyny podejmij!»
Oto Słowo Boże
Psalm (Ps 1, 1-2. 3. 4 i 6 (R.: por. Ap 2, 7b))
Zwycięzcy podam owoc z drzewa życia
Szczęśliwy człowiek, który nie idzie za radą występnych, †
nie wchodzi na drogę grzeszników *
i nie zasiada w gronie szyderców,
lecz w Prawie Pańskim upodobał sobie *
i rozmyśla nad nim dniem i nocą.
Zwycięzcy podam owoc z drzewa życia
On jest jak drzewo zasadzone nad płynącą wodą, *
które wydaje owoc w swoim czasie.
Liście jego nie więdną, *
a wszystko, co czyni, jest udane.
Zwycięzcy podam owoc z drzewa życia
Co innego grzesznicy: *
są jak plewa, którą wiatr rozmiata.
Albowiem droga sprawiedliwych jest Panu znana, *
a droga występnych zaginie.
Zwycięzcy podam owoc z drzewa życia
Aklamacja (J 8, 12)
Alleluja, alleluja, alleluja
Ja jestem światłością świata,
kto idzie za Mną, będzie miał światło życia.
Alleluja, alleluja, alleluja
↑ Ewangelia (Łk 18, 35-43)
Uzdrowienie niewidomego pod Jerychem
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza:
Kiedy Jezus przybliżał się do Jerycha, jakiś niewidomy siedział przy drodze i żebrał. Gdy usłyszał przeciągający tłum, wypytywał się, co to się dzieje. Powiedzieli mu, że Jezus z Nazaretu przechodzi.
Wtedy zaczął wołać: «Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!» Ci, co szli na przedzie, nastawali na niego, żeby umilkł. Lecz on jeszcze głośniej wołał: «Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!»
Jezus przystanął i kazał przyprowadzić go do siebie.
A gdy się przybliżył, zapytał go: «Co chcesz, abym ci uczynił?»
On odpowiedział: «Panie, żebym przejrzał».
Jezus mu odrzekł: «Przejrzyj, twoja wiara cię uzdrowiła».
Natychmiast przejrzał i szedł za Nim, wielbiąc Boga. Także cały lud, który to widział, oddał chwałę Bogu.
Oto Słowo Pańskie
↑ Rozważanie Ojca Pustelnika
Rozważanie Ojca Eremity OVE z Eremu Maryi „Brama Nieba” do dzisiejszej Ewangelii (~2-3′) (33 poniedziałek zwykły, rok liturgiczny A II)
Życiowy trójkąt
Trójkąt prawdziwie intrygujący. Trzy całkowicie odmienne wierzchołki. Od relacji pomiędzy nimi zależy życiowa geometria. Dołująca szarość lub inspirująca kolorystyka. Chodzi o podjęcie lub zaprzepaszczenie swej życiowej szansy. Owe trzy wierzchołki to: serce człowieka, presja ludzkiej opinii i Boże błogosławieństwo.
O co mi chodzi w życiu? W miarę upływu czasu odpowiedź na to pytanie może wyklarować się lub pozostawać na poziomie nieokreśloności. Bywa, że nawet dorosły człowiek wciąż nie jest w stanie określić: Co tak naprawdę chciałbym w życiu robić? Z kim chciałbym być? Problemem jest to, że we wnętrzu nie ma determinacji w poszukiwaniu swego miejsca w świecie. Szkoda, że niektóre sytuacje zaistniały i bezpostaciowo ślimaczą się jedynie na zasadzie: „Jakoś tak wyszło…”. Od razu zaakcentujmy: Nie dorabiajmy wszędzie „z automatu” teorii o „Bożym przeznaczeniu”. „Jakoś tak wyszło” może mieć więcej wspólnego z duchem ospałości, aniżeli z Duchem Świętym!
Konsekwencją takiej sytuacji jest poczucie „życiowego ucisku”. Przypomina to bycie w niedopasowanym ubraniu, w którym ciągle coś uwiera i człowiek po prostu źle się czuje. Aby nie popaść w taki „ucisk nie z woli Bożej”, trzeba próbować określić upragniony sposób życia. Zarazem nie jest najważniejsze to, aby potem plany się ziściły. Ostatecznie wiele spraw może potoczyć się zupełnie inaczej. Ale optymalny koniec będzie możliwy dzięki temu, że wcześniej miał miejsce proces szukania i planowania. Mówiąc krótko: istotną cechą pierwszego wierzchołka w życiowym trójkącie jest posiadanie jasnej i precyzyjnej odpowiedzi na fundamentalne Jezusowe pytanie: „Co chcesz, abym ci uczynił?”. Niewidomy pod Jerychem, w jednym z ewangelicznych epizodów, gdy usłyszał takie pytanie, od razu błyskawicznie odpowiedział: „Panie, żebym przejrzał” (por. Łk 18, 35-43). Ta precyzyjna odpowiedź nie była jedynie powierzchownym skojarzeniem, ale stanowiła owoc całego wcześniejszego procesu.
Zarazem super ważne! Gdy niewidomy już zyskał świadomość swego pragnienia, przed bezpośrednim spotkaniem z Jezusem doświadczył wielkiej próby w postaci konfrontacji z „ludzkim uciszaniem”. Gdy zaczął wołać: „Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!”, wówczas „Ci, co szli na przedzie, nastawali na niego, żeby umilkł”. Oto w naszej terminologii drugi wierzchołek. Gdy człowiek będzie miał jasną wizję tego, co chce robić i zacznie to wdrażać w życie, wtedy na pewno pojawią się ludzie, którzy będą chcieli nas „uciszać”. To uciszanie przybiera różne formy, ale ostatecznie sprowadza się do tego, aby uniemożliwić nam robienie tego, co w rdzeniu naszego istnienia odkryliśmy jako sens naszego istnienia.
Jeśli np. ktoś zadeklaruje, że opuszcza świat, aby zostać pustelnikiem, musi być przygotowany, że nastąpi frontalny atak, będący przez pewien czas napastliwym wołaniem: „Umilknij z tym pomysłem!”. Wtedy trzeba brać przykład z wzorcowej postawy niewidomego spod Jerycha.
Ów niewidomy nie zrezygnował i nie zamilkł. Wręcz przeciwnie, „jeszcze głośniej wołał”. Tak! Wobec ludzkiej presji trzeba twardo trwać przy podjętej w sercu decyzji. Niszczącą presję warto potraktować jako mobilizację do jeszcze większej „świętej upartości”! Kto ma super wyraziste przekonanie do bycia pustelnikiem, do wstąpienia w związek małżeński z określoną osobą, do danego stylu życia niech za żadne skarby świata nie ugnie się pod presją „głosu ludzkiej opinii”!
Jeśli nie damy się złamać, wtedy doświadczymy „trzeciego wierzchołka”, którym jest Boże błogosławieństwo. W odpowiedzi na wierność głosowi sumienia, Jezus odpowie łaskami, które pozwolą kosztować smaku Bożego daru. Niewidomy dzięki wytrwałości został przez Jezusa obdarowany wielkimi łaskami. Wiara w Jezusa przekształciła jego pierwotny krzyk cierpienia w radosne uwielbienie. Ta święta przemiana może mieć miejsce w życiu każdego z nas…
Oto przedziwna „geometria trzech wierzchołków” życiowego trójkąta: wyrazista determinacja we własnym sercu, zmasowany opór ludzkiej opinii, uszczęśliwiające Boże błogosławieństwo…
17 listopada 2014 (Łk 18, 35-43)
↑ Powyższy tekst wraz z ilustracją w całości pochodzi ze strony Eremu Maryi „Brama Nieba”. Pozostałe artykuły z komentarzem Ojca Pustelnika znajdują się TUTAJ.
↑ Komentarze video
↑ Wszystkie poniższe okna video powinny wyświetlać najbardziej aktualny (dzisiejszy) odcinek, czasem trzeba go jednak odszukać w rozwijanej playliście (biała ikonka w oknie video, aktywna po kliknięciu przycisku odtwarzania).
↑ „Słowo na jutro” (~5-35′)
↑ Wprowadzenie do dzisiejszej Ewangelii, proponowane przez Centrum Formacji Duchowej w Krakowie na wieczór poprzedniego dnia, odcinek 2270 dostępny od 20:00 (~5-35′).
„Słowo na jutro”
Źródło: CFD księży Salwatorianów w Krakowie
↑ Zoom (~2-3′)
↑ Od poniedziałku do piątku Zoom Mocnych w Duchu prowadzi o. Remigiusz Recław, Jezuita, a w soboty i niedziele Inga Pozorska, kierownik zespołu Mocni w Duchu (odcinek dostępny od godziny 5:00 rano).
Zoom Mocnych w Duchu
o. Recław SJ
Źródło: Remi Recław SJ
↑ Zielone Pastwisko (~4-7′)
↑ Zielone Pastwisko prowadzone przez ojca biskupa Piotra Kleszcza OFM conv., franciszkanina (odcinek na dziś pojawia się koło godziny 0:00).
Zielone Pastwisko
bp Piotr Kleszcz OFM
Źródło: Archidiecezja Łódzka
↑ Homilia (~9-29′)
↑ Dzisiejsze albo najbardziej aktualne homilie księdza kardynała Konrada Krajewskiego, księdza biskupa Zbigniewa Wołkowicza, ojca biskupa Piotra Kleszcza i księdza kardynała Grzegorza Rysia.
Czytania na Święto +
Czytania na Święto NMP Ostrobramskiej, Matki Miłosierdzia (w archidiecezji warmińskiej oraz w diecezjach: drohiczyńskiej, ełckiej i łomżyńskiej)
1. czytanie (Prz 8, 22-35)
Maryja jest stolicą Mądrości
Czytanie z Księgi Przysłów
Tak mówi Mądrość Boża:
«Pan mnie zrodził jako początek swej mocy, przed dziełami swymi, od pradawna. Od wieków zostałam ustanowiona, od początku, przed pradziejami ziemi.
Przed oceanem zostałam zrodzona, przed źródłami pełnymi wód; zanim góry zostały założone, przed pagórkami zostałam zrodzona. Nim glebę i pola uczynił, przed pierwszymi skibami roli.
Gdy niebo umacniał, z Nim byłam, gdy kreślił sklepienie nad bezmiarem wód; gdy w górze utwierdzał obłoki, gdy źródła wielkiej Otchłani umacniał, gdy morzu ustawiał granice, by wody z brzegów nie wystąpiły; gdy ustalił fundamenty ziemi. I byłam przy Nim mistrzynią, rozkoszą Jego dzień po dniu, cały czas igrając przed Nim. Igrając na okręgu ziemi, radowałam się przy synach ludzkich.
Więc teraz, synowie, słuchajcie mnie, błogosławieni ci, co dróg moich strzegą. Słuchajcie przestrogi i bądźcie mądrzy, a jej nie odrzucajcie. Błogosławiony jest człowiek, który mnie slucha, który co dzień u drzwi moich czeka, czuwając u progu mej bramy. Bo kto mnie znajdzie, znajdzie życie i osiągnie upodobanie Pana».
Oto Słowo Boże
Albo:
1. czytanie (Tt 3, 4-7)
Bóg zbawił nas z miłosierdzia
Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Tytusa
Umiłowany:
Gdy ukazała się dobroć i miłość Zbawiciela naszego, Boga, do ludzi, nie ze względu na sprawiedliwe uczynki, jakie spełniliśmy, lecz z miłosierdzia swego zbawił nas przez obmycie odradzające i odnawiające w Duchu Świętym, którego wylał na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, Zbawiciela naszego, abyśmy usprawiedliwieni Jego łaską stali się w nadziei dziedzicami życia wiecznego.
Oto Słowo Boże
Psalm (45 (44), 7 i 10. 11-12. 14-15)
Witaj, Królowo, Matko miłosierdzia
Tron Twój, Boże, trwa na wieki, *
berłem sprawiedliwym berło Twego królestwa.
Córki królewskie wychodzą na spotkanie z tobą, *
królowa w złocie z Ofiru stoi po twojej prawicy.
Witaj, Królowo, Matko miłosierdzia
Posłuchaj, córko, spójrz i nakłoń ucha, *
zapomnij o swym ludzie, o domu twego ojca.
Król pragnie twego piękna, *
on twoim panem, oddaj mu pokłon.
Witaj, Królowo, Matko miłosierdzia
Córa królewska wchodzi pełna chwały, *
w złotogłów odziana.
W szacie wzorzystej do króla ją prowadzą, *
za nią przywodzą do ciebie dziewice, jej druhny.
Witaj, Królowo, Matko miłosierdzia
Aklamacja (Łk 1, 28)
Alleluja, alleluja, alleluja
Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą,
błogosławiona jesteś między niewiastami.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia (Łk 1, 26-38)
Maryja pocznie i porodzi Syna
Słowa Ewangelii według świętego Łukasza:
Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja.
Wszedłszy do Niej, anioł rzekł: «Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami». Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co by miało znaczyć to pozdrowienie.
Wszedłszy do Niej, anioł rzekł: «Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami». Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co by miało znaczyć to pozdrowienie.
Lecz anioł rzekł do Niej: «Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i zostanie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca».
Na to Maryja rzekła do anioła: «Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?»
Anioł Jej odpowiedział: «Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego okryje Cię cieniem. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, którą miano za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego».
Na to rzekła Maryja: «Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego».
Wtedy odszedł od Niej anioł.
Oto Słowo Pańskie
Czytania na Uroczystość +
Czytania na Uroczystość NMP Ostrobramskiej, Matki Miłosierdzia (w archidiecezji białostockiej oraz w Skarżysku-Kamiennej)
1. czytanie (Prz 8, 22-35)
Maryja jest stolicą Mądrości
Czytanie z Księgi Przysłów
Tak mówi Mądrość Boża:
«Pan mnie zrodził jako początek swej mocy, przed dziełami swymi, od pradawna. Od wieków zostałam ustanowiona, od początku, przed pradziejami ziemi.
Przed oceanem zostałam zrodzona, przed źródłami pełnymi wód; zanim góry zostały założone, przed pagórkami zostałam zrodzona. Nim glebę i pola uczynił, przed pierwszymi skibami roli.
Gdy niebo umacniał, z Nim byłam, gdy kreślił sklepienie nad bezmiarem wód; gdy w górze utwierdzał obłoki, gdy źródła wielkiej Otchłani umacniał, gdy morzu ustawiał granice, by wody z brzegów nie wystąpiły; gdy ustalił fundamenty ziemi. I byłam przy Nim mistrzynią, rozkoszą Jego dzień po dniu, cały czas igrając przed Nim. Igrając na okręgu ziemi, radowałam się przy synach ludzkich.
Więc teraz, synowie, słuchajcie mnie, błogosławieni ci, co dróg moich strzegą. Słuchajcie przestrogi i bądźcie mądrzy, a jej nie odrzucajcie. Błogosławiony jest człowiek, który mnie slucha, który co dzień u drzwi moich czeka, czuwając u progu mej bramy. Bo kto mnie znajdzie, znajdzie życie i osiągnie upodobanie Pana».
Oto Słowo Boże
Psalm (45 (44), 7 i 10. 11-12. 14-15)
Witaj, Królowo, Matko miłosierdzia
Tron Twój, Boże, trwa na wieki, *
berłem sprawiedliwym berło Twego królestwa.
Córki królewskie wychodzą na spotkanie z tobą, *
królowa w złocie z Ofiru stoi po twojej prawicy.
Witaj, Królowo, Matko miłosierdzia
Posłuchaj, córko, spójrz i nakłoń ucha, *
zapomnij o swym ludzie, o domu twego ojca.
Król pragnie twego piękna, *
on twoim panem, oddaj mu pokłon.
Witaj, Królowo, Matko miłosierdzia
Córa królewska wchodzi pełna chwały, *
w złotogłów odziana.
W szacie wzorzystej do króla ją prowadzą, *
za nią przywodzą do ciebie dziewice, jej druhny.
Witaj, Królowo, Matko miłosierdzia
2. czytanie (Tt 3, 4-7)
Bóg zbawił nas z miłosierdzia
Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Tytusa
Umiłowany:
Gdy ukazała się dobroć i miłość Zbawiciela naszego, Boga, do ludzi, nie ze względu na sprawiedliwe uczynki, jakie spełniliśmy, lecz z miłosierdzia swego zbawił nas przez obmycie odradzające i odnawiające w Duchu Świętym, którego wylał na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, Zbawiciela naszego, abyśmy usprawiedliwieni Jego łaską stali się w nadziei dziedzicami życia wiecznego.
Oto Słowo Boże
Aklamacja (Łk 1, 28)
Alleluja, alleluja, alleluja
Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą,
błogosławiona jesteś między niewiastami.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia (Łk 1, 26-38)
Maryja pocznie i porodzi Syna
Słowa Ewangelii według świętego Łukasza:
Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja.
Wszedłszy do Niej, anioł rzekł: «Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami». Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co by miało znaczyć to pozdrowienie.
Wszedłszy do Niej, anioł rzekł: «Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami». Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co by miało znaczyć to pozdrowienie.
Lecz anioł rzekł do Niej: «Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i zostanie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca».
Na to Maryja rzekła do anioła: «Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?»
Anioł Jej odpowiedział: «Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego okryje Cię cieniem. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, którą miano za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego».
Na to rzekła Maryja: «Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego».
Wtedy odszedł od Niej anioł.
Oto Słowo Pańskie
Rozważanie Ojca Pustelnika (Łk 1, 26-38) +
Rozważanie Ojca Eremity OVE z Eremu Maryi „Brama Nieba” do Ewangelii z Łk 1, 26-38 (~2-3′) (20 grudnia w Adwencie, rok liturgiczny A II).
Odwagi!…ciesz się!
„Lepsza gorzka prawda niż słodka iluzja”. Wbrew pozorom to bardzo kontrowersyjne zdanie! Teoretycznie, oczywiście większość ludzi podpisuje się pod tym stwierdzeniem. W konkretnych sytuacjach na pierwszy plan wysuwa się jednak często zupełnie inny pogląd. Iluzja święci tryumfy. Z tym, że jest tak starannie i przemyślnie opakowana, że aż do złudzenia przypomina najczystszą prawdę. Ale wcześniej czy później wszystkie pozory zostaną zdemaskowane. Ostatecznie z tego świata do Wieczności przejdzie tylko Prawda i Miłość…
Biorąc to wszystko pod uwagę, odsłania się genialność Chrystusowej postawy na Krzyżu. Z odwagą, ukazał się w całej swej zewnętrznej słabości i w cierpieniu. Dla wielu był to widok gorszący i nie do zniesienia. Lepiej przeżywać swą wielkość patrząc na „jakiegoś bożka”, aniżeli męczyć się widokiem krwawiącego człowieka. Posłuszny Ojcu, Jezus miał odwagę pokazać się jako ten, który budzi u niektórych nawet odrazę. Jest w tym gigantyczna mądrość. Dzięki postawie ogołocenia uruchamia się proces odsiewania wszelkiej iluzji dobroci od rzeczywistej Miłości w sercu. Odsłania się prawda…
Boimy się ukazania swej słabości. Wszak istnieje mocne przekonanie, że trzeba prezentować się jak najlepiej, perfekcyjnie. To przynosi wymierne efekty. Nawet ludzie, uznający się za najlepszych, wypowiadają wtedy trochę dobrych słów. Powstaje sympatyczny pozór. Zarazem daje o sobie znać lęk przed samotnością. Jest to bardzo ważne zwłaszcza w odniesieniu do osób, które są nam bliskie. Pragnienie, aby ich nie stracić, powoduje ukrywanie słabości. Tu nie chodzi o perwersyjne zakłamanie, ale jest to taka zwyczajna chęć pokazania się od jak najlepszej strony. Mechanizm ten jest motywowany często spotykanym naocznie zjawiskiem. Na czym polega? Otóż bycie silnym łączy się z pochwałą i przygarnięciem. Okazanie słabości lub nieudolności, wyzwala zawód, krytykę i odrzucenie.
Tak więc wzorcowy komunikat jest całkiem prosty: „Bądź silny, to będę z Tobą. Jeśli będziesz słaby, to cię porzucę”. No i tak człowiek się stara, aby nie być porzuconym. Lęk przed samotnością ma potężną moc. Jest w stanie wygenerować najpotężniejsze systemy maskujące. Z tym łączy się lęk przed uśmierceniem werbalnym. Są to słowa, które wyrażają komunikat: „teraz już jesteś dla mnie nikim”, „już cię nie potrzebuję”, „idę do kogoś lepszego”. Powiedzmy z mocą! Nie ma sensu walczyć o miłość warunkową i opinię. Wcześniej czy później i tak nic z tego nie będzie…
Jezus odsłaniając się w całkowitym ubóstwie, obrał kierunek wyzwalającej prawdy. W konsekwencji tłumy wiwatujących zamieniły się w kilka osób, które pozostały wierne do końca. W przeżywanym bólu, po próbie, Jezus mógł doświadczyć czegoś niezwykłego; uszczęśliwiająca pewność, że ma przed sobą ludzi, którzy obdarzają Go czystą, bezinteresowną miłością. Nie kochają jakiegoś wytworu swej pysznej wyobraźni, ale pokornie kochają Jego. Nie bój się- raduj się, oto zaproszenie Boga Ojca, które Jezus przyjął. Maryja uczyniła podobnie (Por. Łk 1, 26-28). Tak, warto iść tą drogą. Zgoda na ogołocenia na krzyżu wymagała wielkiego aktu odwagi. Ale warto było. Wiele wyszło na jaw.
Niektórzy swymi ustami „na głos” wypowiedzieli słowa lekceważenia, rozczarowania i pogardy wobec Jezusa. Nie potrafili z szacunkiem milczeć, ale oddali się rozkosznym urokom chorych opowieści. Inni zachowali zewnętrzną formę, ale w sercu wzgardzili. Delektowali się jakże miłym poczuciem bycia lepszym. Wreszcie w niektórych sercach odsłoniło się złoto miłości. Swe serca zjednoczyli z sercem Jezusa. Jeszcze nigdy tak głęboko nie doświadczyli duchowej więzi, której nie jest w stanie zerwać nawet śmierć…
Maryjo, Matko Adwentu, módl się za nami. Ty miałaś serce pokorne, które wypełniło się darem Boskiej Odwagi… Nie złamałaś się… Odważna i szczęśliwa… Głęboko wierna do końca…
20 grudnia 2013 (Łk 1, 26-38)
Powyższy tekst wraz z ilustracją w całości pochodzi ze strony Eremu Maryi „Brama Nieba”. Pozostałe artykuły z komentarzem Ojca Pustelnika znajdują się TUTAJ.
*Anioł Pański +
Tekst modlitwy „Anioł Pański”
Anioł Pański zwiastował Pannie Maryi.
I poczęła z Ducha Świętego.
Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławionaś Ty między niewiastami, i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus. Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen
Oto ja służebnica Pańska.
Niech mi się stanie według słowa Twego.
Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławionaś Ty między niewiastami, i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus. Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen
A Słowo ciałem się stało.
I zamieszkało między nami.
Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławionaś Ty między niewiastami, i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus. Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen
K: Módl się za nami, Święta Boża Rodzicielko.
W: Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.
Módlmy się. Łaskę Twoją, prosimy Cię, Panie, racz wlać w serca nasze, abyśmy, którzy za zwiastowaniem anielskim Wcielenie Chrystusa, Syna Twego poznali, przez mękę Jego i krzyż do chwały zmartwychwstania byli doprowadzeni. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
↑ Homilie na Uroczystość (~9-29′)
↑ Archiwalne homilie z Uroczystości Najświętszej Maryi Panny Ostrobramskiej, Matki Miłosierdzia, wygłoszone w Archikatedrze Białostockiej.
Homilia
Abp Józef Guzdek 2023
Źródło: Archidiecezja Białostocka
Homilia
Abp Józef Guzdek 2022
Źródło: Archidiecezja Białostocka
Homilia
Abp Józef Guzdek 2021
Źródło: Archidiecezja Białostocka
Homilia
Abp Tadeusz Wojca 2020
Źródło: Archidiecezja Białostocka
