29 grudnia 2025, Poniedziałek

5 dzień w Oktawie Bożego Narodzenia (patron dnia: tu; inne oficjum: tu)

Spis treści:

• Czytania

• Ewangelia

• Rozważanie z Eremu*

• Komentarze video:

۰ „Słowo na jutro” (~5-35′)
۰ Zoom (~2-3′)
۰ Zielone Pastwisko (~5′)
۰ Homilia (jeśli jest dostępna)

Koronka do Bożego Miłosierdzia online →

↑ Ewangelia (Łk 2, 22-35)

Chrystus jest światłem na oświecenie pogan

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza:

Gdy upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, Rodzice przynieśli Jezusa do Jerozolimy, aby przedstawić Go Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: «Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu». Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego.

A żył w Jeruzalem człowiek imieniem Symeon. Był to człowiek sprawiedliwy i pobożny, wyczekujący pociechy Izraela; a Duch Święty spoczywał na nim. Jemu Duch Święty objawił, że nie ujrzy śmierci, aż zobaczy Mesjasza Pańskiego. Z natchnienia więc Ducha przyszedł do świątyni. A gdy Rodzice wnosili dzieciątko Jezus, aby postąpić z Nim według zwyczaju Prawa, on wziął Je w objęcia, błogosławił Boga i mówił:

«Teraz, o Władco, pozwalasz odejść słudze Twemu w pokoju, według Twojego słowa. Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, które przygotowałeś wobec wszystkich narodów: światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela».

A Jego ojciec i Matka dziwili się temu, co o Nim mówiono.

Symeon zaś błogosławił ich i rzekł do Maryi, Matki Jego: «Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się będą – a Twoją duszę miecz przeniknie – aby na jaw wyszły zamysły serc wielu».

Oto Słowo Pańskie

Słowo na inny dzień →

↑ Rozważanie Ojca Pustelnika

Rozważanie Ojca Eremity OVE z Eremu Maryi „Brama Nieba” do dzisiejszej Ewangelii (~2-3′) (29 grudnia – 5 dzień w Oktawie Narodzenia Pańskiego, rok liturgiczny C II)

Boże znaki

Boże Narodzenie… Bardzo łatwo potraktować to najważniejsze święto, obok Wielkanocy, jedynie jako przerywnik pośród szarej codzienności. Współczesny pęd sprawia, że nawet najbardziej głębokie wydarzenia są często sprowadzane do chwilowego epizodu, który po powierzchownym przeżyciu nie pozostawia trwałych śladów. Byłoby niepowetowaną stratą, gdyby święta Bożego Narodzenia wpadły w takie unicestwiające tryby.

Jesteśmy zaproszeni, aby Boże Narodzenie przeżywać każdego dnia. Nie jest to tylko pusty slogan, ale konkretny program, który może nam bardzo w życiu pomóc. Jezus nie narodził się dla siebie, ale przyszedł na ziemię ze względu na nas. Bóg stał się człowiekiem, aby człowiek mógł stać się uczestnikiem Bożego życia. Człowiek może być trwale szczęśliwy i zdolny do czynienia dobra tyko wtedy, gdy pozwala Bogu wciąż od nowa rodzić się w swoim sercu. Z pomocą Maryi, Józefa i Symeona warto wskazać na trzy istotne znaki w procesie takich narodzin.

Najpierw, jako rodzaj niezbędnego wstępu, konieczne jest poszanowanie prawa. Prawo pełni rolę wskaźnika, który wskazuje minimalny poziom zasad, jakie powinny być respektowane. Bardzo niebezpieczne jest tu myślenie teleologiczne (nie mylić z teologiczne!). Otóż jest to sposób wartościowania, gdzie dobroć czynu jest określana jedynie w oparciu o cel (po grecku telos). Jeżeli cel działania jest dobry, automatycznie wyprowadzany jest wniosek, że podejmowany czyn też jest dobry. W tej logice nawet przekroczenie prawa jest traktowane jakoś coś dobrego, bo chodzi o dobry cel. Trzeba jednak pamiętać, że cel nie uświęca środków. Człowiek święty zawsze zachowuje prawo, jeśli jest do tego zobowiązany (oczywiście przy założeniu, że prawo jest zgodne z Prawem Bożym). Wyrazisty przykład daje nam Maryja z Józefem. Ewangelia mocno podkreśla, że przestrzegali Prawa Pańskiego (por. Łk 2, 22-35). Po czterdziestu dniach od narodzin Jezusa przyszli do świątyni w Jerozolimie, aby złożyć ofiarę „zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego”. Nie musieli tego czynić, ale pokornie podporządkowali się obowiązującym zasadom. Bóg pobłogosławił taką postawę poprzez bezcenne proroctwo Symeona.

Symeon swym życiem wskazuje na drugi istotny znak Bożego Narodzenia w sercu. Był to „człowiek prawy i pobożny, wyczekiwał pociechy Izraela, a Duch Święty spoczywał na nim”. Szacunek do prawa jest tylko wstępem do tego, aby przyjąć obdarowanie Duchem Świętym. W naszym sercu tym bardziej dokonuje się Boże Narodzenie, im bardziej jesteśmy wypełnieni Duchem Świętym. Symeon „za natchnieniem więc Ducha przyszedł do świątyni”. Dzięki posłuszeństwu natchnieniu ten święty człowiek spotkał długo wyczekiwanego Zbawiciela, którego rozpoznał w Dzieciątku Jezus. Naturalny rozum do tego oczywiście nie wystarczył. Tylko wewnętrzne oświecenie pochodzące od Ducha Świętego mogło sprawić, że oczy serca ujrzały to, czego oczy zmysłowe w żaden sposób nie były władne dostrzec. Tak! Istnieje ogrom spraw, gdzie optymalne działanie jest możliwe tylko dzięki wewnętrznemu światłu, które pochodzi od Ducha Świętego. Jest to „totalne przekonanie”, które nie jest tylko twardym obstawaniem przy swoim rozumie. Doświadczana determinacja, aby robić tak, a nie inaczej ma swe źródło w nadprzyrodzonym Bożym natchnieniu, które potem posłusznie wdrażane jest w życie.

Niestety, niejednokrotnie prowadzi to do bolesnych sytuacji. Boże Narodzenie, trzeci znak, ściśle łączy się z tajemnicą „oporu i cierpienia”. Symeon przepowiedział, że Jezus będzie znakiem, „któremu sprzeciwiać się będą”. Maryi zaś przekazał proroctwo: „A Twoją duszę miecz przeniknie”. Wyrażone tu prawdy dotyczą każdego, kto będzie chciał wiernie przyjmować Jezusa w swym życiu. Boże Narodzenie dokonuje się w bólu. Specyfiką tych bolesnych zmagań jest doświadczanie sprzeciwu i cierpienie, nieraz wręcz rozdzierające najgłębsze pokłady duszy.

Chrześcijanin to człowiek, który każdego dnia wciąż od nowa przeżywa i pogłębia Tajemnicę Bożego Narodzenia. Znakiem świętości podejmowanych działań jest poszanowanie prawa, posłuszeństwo natchnieniom Ducha Świętego i gotowość do cierpliwego znoszenia oporu i bolesnych ciosów.

29 grudnia 2015 (Łk 2, 22-35)

↑ Powyższy tekst wraz z ilustracją w całości pochodzi ze strony Eremu Maryi „Brama Nieba”. Pozostałe artykuły z komentarzem Ojca Pustelnika znajdują się TUTAJ.

Modlitwy do świętego Józefa →