7 lutego 2026, Sobota

Sobota IV tygodnia zwykłego (rok II) pierwsza sobota miesiąca (patron dnia: tu; inne oficjum: tu)
święta pustelnica dziś wspominana: święta Koleta z Corbie, dziewica
polska patronka dnia: błogosławiona Klara Ludwika Szczęsna, dziewica

Czytania   +

↑   Ewangelia (Mk 6, 30-34)

Jezus lituje się nad tłumem

Słowa Ewangelii według Świętego Marka:

Apostołowie zebrali się u Jezusa i opowiedzieli Mu wszystko, co zdziałali i czego nauczali. A On rzekł do nich: «Pójdźcie wy sami osobno na pustkowie i wypocznijcie nieco». Tak wielu bowiem przychodziło i odchodziło, że nawet na posiłek nie mieli czasu.

Odpłynęli więc łodzią na pustkowie, osobno. Lecz widziano ich odpływających. Wielu zauważyło to i zbiegli się tam pieszo ze wszystkich miast, a nawet ich wyprzedzili. Gdy Jezus wysiadł, ujrzał wielki tłum. Zlitował się nad nimi, byli bowiem jak owce nie mające pasterza. I zaczął ich nauczać o wielu sprawach.

Oto Słowo Pańskie

↑   Rozważanie Ojca Pustelnika

Rozważanie Ojca Eremity OVE z Eremu Maryi „Brama Nieba” do dzisiejszej Ewangelii (~2-3′) (4 sobota zwykła, rok liturgiczny A II)

Życiowy pęd i co dalej?

„Mam tyle spraw na głowie. Bieg, od rana do wieczora, a nawet jeszcze nocą”. Nieustanny pęd jest stylem życia wielu ludzi. Stwierdzenie „styl życia” jest tu jak najbardziej przemyślanym określeniem. Jest to bowiem dobrowolny wybór „istnienia zakręconego”. Realnym motywem codziennego zapędzenia nie jest obiektywna życiowa konieczność. Źródłem jest głowa, w której kreowany jest obraz własnego świata „tysiąca i jednej spraw”. Rzeczywistość wyobrażona funkcjonuje potem jako realna rzeczywistość. W konsekwencji, gwałtownie rośnie liczba ludzi z problemami psychicznymi. „Ja chyba zwariuję” staje się top-zawołaniem. Szatan oczywiście zaciera z uciechy swe szatańskie rączki. Jak tu się nie cieszyć, gdy tyle duszyczek na łeb na szyję, na złamanie karku ochoczo pędzi do piekła.

System nerwowy daje o sobie znać. Neurofizjologiczne granice. W rezultacie coś trzeba jednak zrobić. Pierwszy pomysł to swoista dwubiegunowość: życiowe zestresowanie-puste odreagowanie (wielorakie używki i lekko-banalne rozrywki). Chaos jest tutaj leczony pustką. Dokonuje się jedynie puste rozładowanie napięcia. Drugi pomysł polega na tym, aby samemu pędzić, zaś psychologowi lub psychiatrze powierzyć całą sprawę swej równowagi psychicznej. Ewentualna pomoc Jezusa poprzez modlitwę, sakramenty, rozmowę z kapłanem nie jest tu na serio traktowana. Ograniczenie się tylko do leków i psychoterapii niezbyt zachwyca. Trzeci pomysł podejmowany jest przez niektórych wierzących. Występuje tu zasada „biznes-modlitwy”. Człowiek podejmuje wysiłek recytacji formuł modlitewnych, zaś Bóg ma odpłacić poprzez pozytywne rozwiązanie spraw, otrzymanych do załatwienia. W sumie wychodzi trochę tragikomedia. Taka modlitwa staje się dodatkowym elementem w grafiku „zapędzonego” dnia. Zamiast pomóc, utrudnia i często kończy się rozczarowaniem. Od razu dopowiedzmy, takiemu stanowi rzeczy nie jest winny „nie-życiowy” Bóg, ale nasza „nie-życiowa” wizja Boga.

Najlepiej prawdziwe oblicze Boże odsłania nam sam Jezus Chrystus. Gdy pewnego razu uczniowie wrócili po trudach nauczania, usłyszeli od Mistrza: „Pójdźcie wy sami osobno na miejsce pustynne i wypocznijcie nieco” (Mk 6, 31). Podejmując tę myśl, „Odpłynęli więc łodzią na miejsce pustynne osobno” (Mk 6, 32). Oto bezcenny drogowskaz dla każdego, kto chce podążać przez życie w pokoju serca oraz w jasności umysłu i w równowadze emocji. Niezbędne jest codzienne udanie się na miejsce pustynne, aby doświadczyć w samotności i w odosobnieniu duchowego odetchnięcia. Nagromadzone napięcie zanurzane jest wtedy na bieżąco w Bogu. Jakże terapeutyczna dwubiegunowość: chaos i napięcie-Boża Pełnia!

Konkretnie, bardzo dobrze sprawdza się metoda przynajmniej jednego codziennego „pustelniczego kwadransa”; kwadrans samotnie w ciszy, w jakimś ustronnym miejscu. Bardzo ważne, aby był tam krzyż lub obraz. Siadam wygodnie i po prostu jestem. Krzyż/obraz pomaga w uświadomieniu sobie Bożej obecności. Zero recytacji formuł. Święta bezczynność trwania przed Bogiem. Jeśli w głowie jest cisza, wspaniale. Jeśli nadciąga strumień myśli, niech swobodnie przepływa przez umysł. Nie walczę z nimi.

Takie zatrzymanie sprawia, że Bóg może nasycać nas swym pokojem. Napięcie pochłaniane jest przez Jego Pełnię, a nie uwalniane w pustkę. Dzięki temu możemy nawiązywać kontakt z głębią swej duszy. To leczy z wyobcowania i daje poczucie „bycia u siebie”. Zatrzymanie pozwala odczuwać bliskość Boga i człowieka. Serce ogarnia ukojenie. Umysł przenika jasność. Myśli, decyzje, uczucia i emocje pięknie przechodzą od stanu poszarpanego chaosu, do kojącej i zintegrowanej całości.

Codzienne praktykowanie takiego „pustynnego kwadransa” daje rewelacyjne owoce. To super-sensowny styl życia. Ale szatan będzie utrudniał ten kwadrans na wszystkie możliwe sposoby. Bo to przecież bardzo skuteczna droga do Nieba… Ale kto ma zdecydowane i wierne serce, może być pewny, że z pomocą Ducha Świętego spokojnie da sobie radę. Styl życia może prowadzić do piekła lub do Nieba… Ty decydujesz…

8 lutego 2014 (Mk 6, 30-34)

---

↑   Powyższy tekst wraz z ilustracją w całości pochodzi ze strony Eremu Maryi „Brama Nieba”. Pozostałe artykuły z komentarzem Ojca Pustelnika znajdują się TUTAJ.

↑   Komentarze video

↑  Wszystkie poniższe okna video powinny wyświetlać najbardziej aktualny (dzisiejszy) odcinek, czasem trzeba go jednak odszukać w rozwijanej playliście (biała ikonka w oknie video, aktywna po kliknięciu przycisku odtwarzania).

↑   „Słowo na jutro” (~5-35′)

↑   Wprowadzenie do dzisiejszej Ewangelii, proponowane przez Centrum Formacji Duchowej w Krakowie na wieczór poprzedniego dnia, odcinek 1988 dostępny od 20:00 (~5-35′). 

↑   Zoom (~2-3′)

↑  Od poniedziałku do piątku Zoom Mocnych w Duchu prowadzi o. Remigiusz Recław, Jezuita, a w soboty i niedziele Inga Pozorska, kierownik zespołu Mocni w Duchu (odcinek dostępny od godziny 5:00 rano).

↑   Zielone Pastwisko (~4-7′)

↑  Zielone Pastwisko prowadzone przez ojca biskupa Piotra Kleszcza OFM conv., franciszkanina (odcinek na dziś pojawia się koło godziny 0:00).

↑   Homilia (~9-29′)

↑  Dzisiejsza albo najbardziej aktualna homilia księdza kardynała Grzegorza Rysia.

---