13 czerwca 2026, Sobota

Wspomnienie Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny (wspomnienie świętego Antoniego Padewskiego, kapłana i doktora Kościoła) patron dnia: tu; inne oficjum: tu

Spis treści:

• Czytania

• Ewangelia

• Rozważanie z Eremu*

• Komentarze video:

۰ „Słowo na jutro” (~5-35′)
۰ Zoom (~2-3′)
۰ Zielone Pastwisko (~5′)
۰ Homilie

Koronka do Bożego Miłosierdzia online →

↑ Ewangelia (Łk 2, 41-51)

Maryja rozważała wszystko w swoim sercu

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza:

Rodzice Jezusa chodzili co roku do Jeruzalem na Święto Paschy. Gdy miał lat dwanaście, udali się tam zwyczajem świątecznym. Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, został młody Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauważyli Jego rodzice. Przypuszczając, że jest wśród pątników, uszli dzień drogi i szukali Go między krewnymi i znajomymi. Gdy Go nie znaleźli, wrócili do Jeruzalem, szukając Go.

Dopiero po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni, gdzie siedział między nauczycielami, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. Wszyscy zaś, którzy Go słuchali, byli zdumieni bystrością Jego umysłu i odpowiedziami.

Na ten widok zdziwili się bardzo, a Jego Matka rzekła do Niego: «Synu, czemu nam to uczyniłeś? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie».

Lecz On im odpowiedział: «Czemu Mnie szukaliście? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca?» Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedział.

Potem poszedł z nimi i wrócił do Nazaretu; i był im poddany. A Matka Jego chowała wiernie wszystkie te sprawy w swym sercu.

Oto Słowo Pańskie

Litania do Serca Jezusa →

↑ Rozważanie Ojca Pustelnika

Rozważanie Ojca Eremity OVE z Eremu Maryi „Brama Nieba” do dzisiejszej Ewangelii (~2-3′) (Wspomnienie Niepokalanego Serca Maryi, rok liturgiczny A II)

Realizm Maryjnego Serca

Życie Maryi przedstawione jest w wielkiej ilości obrazów, które usiłują odzwierciedlić piękno kobiety o sercu prawdziwie niepokalanym. Często, niestety, są to jedynie słodkie, nienaturalne i odrealnione malunki, które z rzeczywistością nie mają zbyt wiele wspólnego. Bóg stworzył naturę. Natura w swej istocie jest już fascynująca. Dlatego największe rzeczy dokonują się najczęściej w zwykłości, która zarazem nasycona jest głębią Bożej obecności. Co więcej, specyfiką tej zwykłości są nieustanne problemy i trudności, które trzeba podjąć i możliwie najlepiej rozwiązać.

Maryja nie jest rodzajem chrześcijańskiej „Bogini”. Serce Jezusa było ontologicznie Boskie i ludzkie. Serce Maryi jest niepokalane, to znaczy pozbawione jakiejkolwiek skazy grzechu, ale zarazem w sensie bytowym jest tylko i wyłącznie ludzkie. Dewocyjno-słodka mentalność może pomóc w uzyskaniu wzniosłych i pobożnych uczuć, ale potem niewiele z tego wynika. Takie „pobożne wzloty” przemijają jak ulotna morska piana, z której nic nie pozostaje. Różne momenty w życiu Maryi, opisane w Ewangelii, to bardzo konkretne wydarzenia. To sceny, gdzie zawsze jest obecna prosta, a zarazem niezwykle przydatna mądrość życiowa, mocno zakotwiczona w realiach ludzkiego życia.

Trzeźwo kontemplując biblijne sceny z udziałem Maryi, warto dostrzec trzy zasadnicze etapy w jej sposobie zachowania i reagowania. Pierwszy etap wyraża się w postawie zatrzymania, która umożliwia usłyszenie Bożego głosu w sercu. Bóg nieustannie mówi bezpośrednio lub poprzez sytuacje życiowe; posyła także swoich aniołów lub inspiruje konkretnych ludzi, aby przekazali nam bardzo ważne prawdy. Niestety, bardzo często niewiele z tego wychodzi. Gdy dominuje pogoń z miejsca na miejsce, serce zostaje starannie odizolowane od rzeczywistości. Takie doświadczenie nie oznacza automatycznie obojętności na Boga. To raczej rezultat braku naszego wsłuchania się w głos serca. Najgorzej, gdy człowiek traci kontakt ze swoim sercem. To odcina od Boga, który najgłębiej mieszka w sercu. Bóg nadaje swe fale, ale zostają one skutecznie zakłócone przez inne nadajniki. Maryja zaprasza do podjęcia ryzyka słuchania „Bożego nadajnika”. Nie oznacza to jednak, że cały sygnał będzie od razu w pełni zrozumiały.

W tym miejscu ujawnia się drugi etap na drodze sensownej mądrości. Maryja podejmuje w sercu odważny dialog z tym, czego nie rozumie. Gdy po trzech dniach poszukiwań odnalazła swego dwunastoletniego syna, Jezusa, szczerze zapytała: „Synu, czemuś nam to uczynił? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie” (por. Łk 2, 41-51). Maryja w realizacji misji bycia Matką Zbawiciela doświadcza zwyczajnych rodzicielskich trudności i szuka rozwiązań. W tym, co ją spotyka, stawia po prostu trzeźwe, realistyczne pytania. Historia z zaginięciem Jezusa zrodziła w jej sercu głęboki niepokój. Dlatego poszukuje prawdy w oparciu o zaistniałe trudne fakty. Ostatecznie, wyjaśnienie, które otrzymała od Jezusa, i tak pozostaje niezrozumiałe. „Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedział”. Kapitulacja nawet niepokalanego Serca Maryi wobec głosu Serca Jezusa.

Tu następuje krok trzeci, który oznacza wejście w świat wiary. Ewangelista super-syntetycznie opisuje, na czym polega specyfika niepokalanego Serca Maryi. „A Matka Jego chowała wiernie te wspomnienia w swym sercu”. Oto zdecydowana życiowa opcja. Czym się charakteryzuje? To trzeźwe uznanie własnych ograniczeń i jasne postawienie Boga na pierwszym miejscu. Nie chodzi o to, aby realizować własny pomysł na życie, ale rozważać i „wspominać” Boże zamysły i zdarzenia, których inicjatorem jest Bóg. A co zrobić, gdy usłyszana w sercu oczywistość wydaje się niemożliwa do wykonania? Niepokalane Serce Maryi pokazuje, że wierne „wspominanie” doprowadzi do ujrzenia i doświadczenia tego, co Serce Jezusa nam wstępnie pokazało i w swoim czasie pragnie udzielić.

Niepokalane Serce Maryi, w realiach naszego życia, pomagaj nam wsłuchiwać się w Serce Jezusa…

28 czerwca 2014 (Łk 2, 41-51)

↑ Powyższy tekst wraz z ilustracją w całości pochodzi ze strony Eremu Maryi „Brama Nieba”. Pozostałe artykuły z komentarzem Ojca Pustelnika znajdują się TUTAJ.

Modlitwy do świętego Józefa →