Słowo-na-15-września-2022

15 września 2022, czwartek. Słowo na wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Bolesnej. Czytania, Ewangelia i komentarz


15 września 2022, Czwartek

Wspomnienie obowiązkowe Najświętszej Maryi Panny Bolesnej (inne oficjum: tu)

● Czytania
● Ewangelia
● Rozważanie Ojca Pustelnika (lectio ~2-3′)
● Inne komentarze (video ~3-35′):

Lectio Divina (xx. Salwatorianie)
Zoom (o. Remi Recław/Inga Pozorska)
Zielone Pastwisko (o. Piotr Kleszcz)
Homilia na czwartek 24 tygodnia zwykłego 

+   Czytania – rozwiń

+   Czytania na Uroczystość – rozwiń

  Ewangelia (J 19, 25-27)


Jak cierpiała i bolała, Jakże drżała, gdy widziała Dziecię swe wśród śmierci trwóg

Słowa Ewangelii według Świętego Jana:


Obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena.

Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: «Niewiasto, oto syn Twój». Następnie rzekł do ucznia: «Oto Matka twoja». I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie.



Oto Słowo Pańskie.

Albo:

  Ewangelia (Łk 2, 33-35)


Twoją duszę miecz przeniknie

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza:


Po przedstawieniu Jezusa w świątyni Jego ojciec i Matka dziwili się temu, co o Nim mówiono.

Symeon zaś błogosławił Ich i rzekł do Maryi, Matki Jego: «Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się będą – a Twoją duszę miecz przeniknie – aby na jaw wyszły zamysły serc wielu».



Oto Słowo Pańskie.

+   Czytania w Zgromadzeniu Misjonarzy Krwi Chrystusa – rozwiń

+   Czytania w Zgromadzeniu Adoratorek Krwi Chrystusa – rozwiń


   Rozważanie Ojca Pustelnika


Rozważanie Ojca Eremity z Eremu Maryi „Brama Nieba do dzisiejszej Ewangelii (~2-3′).



Ból serca kochającego


     „Wybór Boga, to zgoda na bolesne doświadczenia”. Oto uczciwy opis stanu serca, które pokochało Boga i człowieka. Nie ma autentycznej miłości bez cierpienia. Z różną intensywnością, miłosne udręczenie daje o sobie znać zarówno w duszy, jak i w ciele.

      Istnieją trzy zasadnicze źródła bólu, który zjawia się w życiu prawdziwego chrześcijanina. Najpierw w odniesieniu do siebie samego. Pokorna dusza dostrzega z łatwością swe ograniczenia i upokarzające zachowania. Dzięki światłu Ducha Świętego, nawet obiektywnie niewielkie zło wywołuje szczere łzy skruchy. Człowiek, zamknięty na Boga, żyje w ciemności. Dlatego bardzo łatwo popada w iluzję, że wszystko jest w porządku. Smutny to widok, gdy pyszałkowate samozadowolenie, okraszone kwiecistym uśmiechem, bije z ludzkiej twarzy. Wielu świętych mnichów nawet wzroku od ziemi nie podnosiło, wstydząc się swej żałosnej grzeszności; bywali zaś i tacy, którzy tak bardzo płakali nad swymi grzechami, że aż wzrok utracili. Całą ufność pokładali w Bożym Miłosierdziu.

      Drugim powodem bólu, jeszcze mocniejszego i głębszego, jest dostrzeganie cierpień i ciężarów życia innych ludzi. Serce miłujące Boga jest prawdziwie współczujące dla człowieka. Można powiedzieć: „Na tyle, na ile potrafisz współczuć drugiemu człowiekowi, na tyle jesteś prawdziwie w miłosnej relacji z Bogiem”. Tak wiele ludzkich tragedii, moralnych i fizycznych. Będąc w Bogu, człowiek zaczyna w swym sercu, konkretnie i dosłownie, odczuwać ból duszy i ciała drugiego człowieka. Ból drugiego staje się bólem mojego wnętrza i tak naprawdę dopiero po czasie okazuje się, że doświadczane cierpienie było cierpieniem drugiego, przeżywanym w sobie. Duszy pragnącej kochać, Bóg daje tę trudną łaskę współodczuwania, np. w tym celu, aby w trakcie spotkania lub rozmowy mieć w sobie wewnętrzne „czucie” i rozumienie słyszanych słów opisujących cierpienie. Egoista nie cierpi z powodu miłowania drugiego człowieka, bo tego człowieka po prostu nie widzi. A jeżeli już dostrzega, to z całkiem innych powodów. Otóż jako „moralno-duchowy ideał” wykorzystuje biedaka (fizycznego lub moralnego) do tego, aby wylać na niego pogardliwe wiadro pomyj. To jedna z form pseudo-autoterapii zakompleksionych pyszałków. Zamiast bólu współczucia pyszna satysfakcja: „Jestem lepszy”.

      Wreszcie najszlachetniejszym powodem bólu serca jest zjednoczenie z przebitym Jezusowym Sercem, z którego na Krzyżu wypłynęła krew i woda. Dusza prawdziwie miłująca odbiera w sobie drgania duszy miłowanej. Kontemplacja Krzyża przeradza się tutaj w swoiste wejście na Krzyż wraz z Jezusem. Wówczas najbardziej boli każde ludzkie zachowanie, które kwestionuje fakt, że Jezus jest prawdziwym Bogiem, Człowiekiem, Wcieloną Miłością, Zbawicielem i Odkupicielem. Serce miłujące Jezusa poznaje w sobie pogardę, jakiej Boży Baranek doznaje ze strony „mądrych i silnych”. Gdy zamiast serca, które miłuje Jezusa, jest twardy kamień, wtedy ewangeliczne refleksje są traktowane jako bezsensowne opowiastki. Zamiast pokornego bólu współczucia jest wyniosła „pycha tego żywota”.

      Kto pragnie podjąć „bolesną drogę” miłującej wiary, warto aby zaprzyjaźnił się z Najświętszą Maryją Panną Bolesną, której wspomnienie liturgiczne dziś przeżywamy. Starzec Symeon proroczo powiedział do Niej: „A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu” (por. Łk 2, 33-35). Po tych słowach Maryja nie ulękła się, ale ufnie podjęła drogę ścisłego zjednoczenia swego życia z życiem Jezusa, Zbawiciela. Wytrwała do samego końca, aż pod sam Krzyż.

      Proroctwo, które otrzymała Maryja, jest zarazem proroctwem dla każdej duszy, która pragnie iść autentyczną drogą kochania Boga i człowieka. Niech wstawiennictwo Najświętszej Maryi Panny Bolesnej będzie pomocą, aby nigdy się nie złamać i odważnie dotrzeć do kresu życia, z miłością Boga i człowieka w sercu. Kto wytrwa do końca, ten z wszelkiego bólu zostanie wyzwolony i na wieki otrzyma dar uszczęśliwiającego Zbawienia.

15 września 2014 (Łk 2, 33-35)



Powyższy tekst wraz z ilustracją w całości pochodzi ze strony Eremu Maryi „Brama Nieba”. Pozostałe artykuły z kalendarzem liturgicznym Ojca Pustelnika znajdują się TUTAJ.



   Inne komentarze



   1) Wieczorne wprowadzenie do Lectio Divina księży Salwatorianów, odcinek 747 (~5-35′).
Odpowiedni odcinek dostępny jest w rozwijanej playliście (biała ikonka w oknie video, aktywna po kliknięciu przycisku) od godziny 21:00 dnia poprzedniego.

Słowo na jutro
Źródło: CFD księży Salwatorianów w Krakowie


   2) Zoom Mocnych w Duchu (dostępny od 5:00 rano ~3′) i Zielone Pastwisko ojca Piotra Kleszcza (dostępne od godziny 00.00 ~5-7′). Przycisk powinien wyświetlać najbardziej aktualny odcinek, czasem jednak trzeba go odszukać w rozwijanej playliście.

Zoom Mocnych w Duchu
o. Recław SJ/I. Pozorska
Źródło: Mocni w Duchu


Zielone Pastwisko
o. Piotr Kleszcz OFM
Źródło: Archidiecezja Łódzka


   3) Dzisiejsza homilia Księdza Arcybiskupa Grzegorza Rysia do Ewangelii na czwartek XXIX tygodnia zwykłego (Łk 7, 36-50) (~10-25′):

Abp Ryś – homilia
Źródło: Archidiecezja Łódzka


Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.