Słowo-na-16-kwietnia-2022

Słowo na Sobotę 16 kwietnia 2022. Różaniec i Nowenna Pompejańska o ustanie wojny. Помпейська дев’ятниця на кінець війни. Ewangelia Wigilii Paschalnej z rozważaniem Ojca Pustelnika


Wielka Sobota jest dniem wyciszenia i oczekiwania na przyjście Chrystusa, co wyraża się tradycją czuwania przy Grobie Pańskim, gdzie przez cały dzień trwa Adoracja Najświętszego Sakramentu. Ponieważ nie sprawuje się mszy świętej, nie ma Ewangelii przypisanej do Wielkiej Soboty, która kończy się wraz z zapadnięciem zmroku. Wówczas (po zmierzchu) celebrujemy – należącą już do liturgii Niedzieli Wielkanocnej – Wigilię Paschalną. Poniżej podajemy czytania i Ewangelię wigilii na obecny rok liturgiczny oraz rozważanie do niej.


16 kwietnia 2022, Sobota

(Wielka Sobota) Liturgia Wigilii Paschalnej, Rok C (inne oficjum: tu)

● Ewangelia
● Rozważanie (~2-3′)
● Komentarze (~3-7′)
● Homila (~10-25′)

● Liturgia Wigilii Paschalnej i różaniec

+   Exultet (Liturgia Światła) – rozwiń

+   Czytania Wigilii Paschalnej – rozwiń

  Ewangelia (Łk 24, 1-12)


Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych?

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza:


W pierwszy dzień tygodnia niewiasty poszły skoro świt do grobu, niosąc przygotowane wonności. Kamień zastały odsunięty od grobu. A skoro weszły, nie znalazły ciała Pana Jezusa. Gdy wobec tego były bezradne, nagle stanęło przed nimi dwóch mężczyzn w lśniących szatach. Przestraszone, pochyliły twarze ku ziemi, lecz tamci rzekli do nich: «Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych? Nie ma Go tutaj; zmartwychwstał. Przypomnijcie sobie, jak wam mówił, będąc jeszcze w Galilei: „Syn Człowieczy musi być wydany w ręce grzeszników i ukrzyżowany, lecz trzeciego dnia zmartwychwstanie”». Wtedy przypomniały sobie Jego słowa, wróciwszy zaś od grobu, oznajmiły to wszystko Jedenastu i wszystkim pozostałym. A były to: Maria Magdalena, Joanna i Maria, matka Jakuba; i inne z nimi opowiadały to apostołom. Lecz słowa te wydały im się czczą gadaniną i nie dali im wiary.

Jednakże Piotr wybrał się i przybiegł do grobu; schyliwszy się, ujrzał same tylko płótna. I wrócił do siebie, dziwiąc się temu, co się stało.

Oto Słowo Pańskie.


   Rozważanie Ojca Pustelnika


Rozważanie Ojca Eremity z Eremu Maryi „Brama Nieba do dzisiejszej Ewangelii (~2-3′).



Pomiędzy śmiercią i Życiem


      „Co się stało? Wielka cisza spowiła ziemię; wielka na niej cisza i pustka”. To słowa ze starożytnej homilii na Wielką Sobotę. Jesteśmy już po Wielkim Piątku. Zarazem jeszcze oczekujemy na Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego. Ten specyficzny dzień zawiera w sobie jakąś wielką dawkę realistycznej mądrości życia. Pomaga nam przezwyciężyć dwie życiowe pokusy. Na czym polegają?

      Pierwsza charakteryzuje się tym, że człowiek decyduje się pozostawać w stanie śmierci. Śmierć traktowana jest jako aktualny i ostateczny etap życiowy. Pewna osoba usłyszała słuszne upomnienie, że obgaduje ludzi. A nawet oczernia. Odpowiedź była krótka: „Taka jestem i nic już z tym nie zrobię”. Śmiercią jest także nieustanne przeżywanie doświadczonego zranienia. To było kiedyś, ale moment raniącego ciosu zaczyna stawać się „wiecznym teraz”. Minęły dni, lata, a ta bolesna chwila wciąż krwawi, jakby rana była zadana w tym właśnie momencie.

      Druga pokusa polega na chęci natychmiastowego uczestniczenia w pełni dobrego życia. Pragnienie, aby zmartwychwstanie zabłysło od razu, jakby za pociągnięciem czarodziejskiej różdżki. Przykładowo przez wiele lat ktoś karmił się obgadywaniem. I oto nagle chciałby zamienić się w człowieka nieustannie głoszącego dobre słowo. Raczej to niemożliwe. Z kolei w odniesieniu do doświadczonego zranienia, pojawia się swoista iluzja natychmiastowego uczestniczenia w stanie zmartwychwstania. Upływ czasu, jakieś mocniejsze modlitwy rodzą poczucie: „Zostałem całkowicie uzdrowiony z tej bolesnej rany”. Nieraz takie iluzoryczne trwanie w zmartwychwstaniu trwa bardzo długo. I oto pewnego dnia jakieś mocne wydarzenie sprawia, że przeszłość wraca. Miejsce uznane za uzdrowione, zaczyna na nowo płynąć potokiem krwi.

      Wielka Sobota niesie w sobie wielkie realistyczne przesłanie. (Doprecyzujmy jeszcze, że wieczorna liturgia przynależy już do Niedzieli Zmartwychwstania). Dlatego ten dzień ma wielkie znaczenie! Dlaczego? Otóż jest to dzień po Wielkim Piątku. Z jednej więc strony wskazuje, że „wydarzenie zabijających uderzeń i słów” jest już za nami. Chrystus po mękach ukrzyżowania zstępuje do Otchłani. Przezwycięża Piątkową Mękę. Jezus wskazuje, że moment cierpienia już minął. To zstąpienie jest wyzwalaniem z więzienia przeszłości. To było naprawdę kiedyś. Bolesny cios w tej chwili nie jest już zadawany. Dawna niechęć do przemiany życia na lepsze została przezwyciężona. „Mogę być lepszy”.

      Z drugiej jednak strony, grób nadal jest miejscem złożenia zabitego ciała Jezusa. Grób nadal nie jest pusty. Jeszcze nie rozbrzmiewa blask poranka Niedzieli Zmartwychwstania. Zmartwychwstanie stanowi przyszłość, która dopiero się dokona. Ale ta moc zmartwychwstania już emanuje. Jest jak światełko w tunelu. Jeszcze nie jestem w wyzwalającej światłości świata na zewnątrz tunelu przeżywanych ciemności. Zarazem to światełko realnie już rodzi nadzieję. Jeszcze nie uczestniczę w światłości, ale już czerpię moc z tej światłości. Raniące wspomnienia coraz mniej, ale wciąż dają o sobie znać. Będą jednak stopniowo uzdrawiane. W przyszłości nastąpi pełne uzdrowienie.

      Cisza Wielkiej Soboty uczy głębokiego realizmu życia. Wskazuje na rzeczywistość stopniowego przechodzenia ze śmierci do Życia. Istnieje konieczność etapu przejściowego na drodze do Zmartwychwstania.

      I jeszcze jedno. Wielka Sobota dla części ludzi jest jedynym dniem w roku, gdy przez kilka minut przekraczają progi kościoła. Jest to możliwe za sprawą „wielkanocnego koszyczka ze święconką”. Jeśli w sercu potrafisz pokornie obmyć stopy takiego „człowieka z koszyczkiem”, to znaczy, że naprawdę uznajesz, że wiara jest darmo daną łaską. Twoje „obmycie sługi” może otworzy mu serce na więcej… Póki co, wspaniale, że w Jezusie Chrystusie jesteś na drodze do Zmartwychwstania.

30 marca 2013 (Łk 24, 1-12)



Powyższe rozważanie wraz z ilustracją w całości pochodzi ze strony Eremu Maryi „Brama Nieba”. Pozostałe artykuły z kalendarzem liturgicznym Ojca Pustelnika znajdziecie TUTAJ.



   Komentarze video

Zoom Mocnych w Duchu (~3′) i Zielone Pastwisko ojca Piotra Kleszcza (~5-7′). Poniżej wyłącznie aktualny odcinek, poprzednie dostępne są w rozwijanej playliście (biała ikonka w oknie video):

Zoom Mocnych w Duchu
o. Recław SJ/I. Pozorska
Źródło: Mocni w Duchu

Zielone Pastwisko
o. Piotr Kleszcz OFM
Źródło: Archidiecezja Łódzka


   Dobra Homilia


Trzy dzisiejsze homilie Księdza Arcybiskupa Grzegorza Rysia z Wigilii Paschalnej (~10-25′):

Abp Ryś – homilia 1
Źródło: Archidiecezja Łódzka

Abp Ryś – homilia 2
Źródło: Archidiecezja Łódzka

 

Abp Ryś – homilia 3
Źródło: Archidiecezja Łódzka


   Liturgia Wigilii Paschalnej i Różaniec


Liturgia Wigilii Paschalnej w Sanktuarium Najświętszego Imienia Jezus w Łodzi, o godzinie 22:00.

Od 1 marca do 23 kwietnia 2022 roku codziennie odmawiane są trzy części Różańca w ramach Nowenny Pompejańskiej w intencji szybkiego ustania wojny. Dwie części odmawiane są od 14:00 do 15:00, ostatnia część dziś inaczej, bo o godzinie 15:10 (transmisja połączona z Koronką do Bożego Miłosierdzia o 15:00 (kliknij tutaj).

Sobota, 16 kwietnia 2022
, transmisja z Sanktuarium: 14:00 – nowenna, 15:00 – koronka i różaniec, 22:00 – Liturgia Wigilii Paschalnej.

Nowenna Pompejańska 47
Помпейська дев’ятниця на кінець війни
Źródło: Mocni w Duchu Live
Video nie działa? Sprawdź tu

Liturgia Wigilii Paschalnej
Źródło: Mocni w Duchu Live
Video nie działa? Sprawdź tu


Wszystkie nasze najnowsze artykuły możecie znaleźć na stronie głównej fioletowemirabelki.pl

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.