17 stycznia 2026. Słowo na sobotę 1 tygodnia zwykłego w roku II. Czytania, Ewangelia, rozważanie, komentarze oraz homilie kard. Rysia i bp Wołkowicza
17 stycznia 2026, Sobota
Sobota I tygodnia zwykłego (rok II) – wspomnienie świętego Antoniego (Wielkiego), opata (patron dnia: tu; inne oficjum: tu)
święci pustelnicy dziś wspominani: św. Antoni, opat; św. Julian perski, pustelnik
Czytania +
Czytania na sobotę 1 tygodnia zwykłego (rok liturgiczny II)
1. czytanie (1 Sm 9, 1-4. 17-19; 10, 1)
Namaszczenie Saula na króla
Czytanie z Pierwszej Księgi Samuela
Był pewien dzielny wojownik z rodu Beniamina – a na imię mu było Kisz, syn Abiela, syna Serora, syna Bekorata, syna Afijacha, syna Beniamina. Miał on syna imieniem Saul, wysokiego i dorodnego, a nie było od niego piękniejszego człowieka wśród synów izraelskich. Wzrostem o głowę przewyższał cały lud.
Gdy zaginęły oślice Kisza, ojca Saula, rzekł Kisz do swego syna, Saula: «Weź z sobą jednego z chłopców i udaj się na poszukiwanie oślic». Przeszli więc przez górę Efraima, przeszli przez ziemię Szalisza, lecz ich nie znaleźli. Powędrowali przez krainę Szaalim: tam ich nie było. Poszli do ziemi Jemini i również nie znaleźli.
Kiedy Samuel spostrzegł Saula, odezwał się do niego Pan: «Oto ten człowiek, o którym ci mówiłem, ten, który ma rządzić moim ludem».
Saul podszedł tymczasem do Samuela w bramie i rzekł: «Wskaż mi, proszę, gdzie jest dom Widzącego». Samuel odparł Saulowi: «To ja jestem Widzący. Chodź ze mną na wyżynę! Dziś jeść będziecie ze mną, a jutro pozwolę ci odejść, powiem ci też wszystko, co jest w twym sercu».
Samuel wziął wtedy naczyńko z olejem i wylał na głowę Saula, ucałował go i rzekł: «Czyż nie namaścił cię Pan na wodza nad swoim dziedzictwem?»
Oto Słowo Boże
Psalm (Ps 21 (20), 2-3. 4-5. 6-7 (R.: por. 2a))
Król się weseli z Twej potęgi, Panie
Panie, król się weseli z Twojej potęgi *
i z Twej pomocy tak bardzo się cieszy.
Spełniłeś pragnienie jego serca *
i nie odmówiłeś błaganiom warg jego.
Król się weseli z Twej potęgi, Panie
Pomyślne błogosławieństwo wcześniej zesłałeś na niego, *
szczerozłotą koronę włożyłeś mu na głowę.
Prosił Ciebie o życie, *
Ty go obdarzyłeś długimi dniami na wieki i na zawsze.
Król się weseli z Twej potęgi, Panie
Wielka jest jego chwała dzięki Twej pomocy, *
ozdobiłeś go dostojeństwem i blaskiem.
Gdyż błogosławieństwem uczyniłeś go na wieki, *
napełniłeś go radością Twojej obecności.
Król się weseli z Twej potęgi, Panie
Aklamacja (Por. Łk 4, 18)
Alleluja, alleluja, alleluja
Pan posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę,
więźniom głosił wolność.
Alleluja, alleluja, alleluja
↑ Ewangelia (Mk 2, 13-17)
Powołanie Mateusza
Słowa Ewangelii według Świętego Marka:
Jezus wyszedł znowu nad jezioro. Cały lud przychodził do Niego, a On go nauczał. A przechodząc, ujrzał Lewiego, syna Alfeusza, siedzącego na komorze celnej, i rzekł do niego: «Pójdź za Mną!» Ten wstał i poszedł za Nim.
Gdy Jezus siedział w jego domu przy stole, wielu celników i grzeszników siedziało razem z Jezusem i Jego uczniami. Wielu bowiem było tych, którzy szli za Nim.
Niektórzy uczeni w Piśmie, spośród faryzeuszów, widząc, że je z grzesznikami i celnikami, mówili do Jego uczniów: «Czemu On je i pije z celnikami i grzesznikami?»
Jezus, usłyszawszy to, rzekł do nich: «Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają. Nie przyszedłem, aby powołać sprawiedliwych, ale grzeszników».
Oto Słowo Pańskie
↑ Rozważanie Ojca Pustelnika
Rozważanie Ojca Eremity OVE z Eremu Maryi „Brama Nieba” do dzisiejszej Ewangelii (~2-3′) (17 stycznia, wspomnienie św. Antoniego Wielkiego, opata i pustelnika, 1 sobota zwykła, rok liturgiczny B I)
Pozory i rzeczywistość
Zdjęcia pięknych twarzy. Ciepłe rodzinne fotografie. Serdeczne przytulenia zakochanych. Radosne gesty, świadczące o szczęściu na drodze powołania. Wspaniale, gdy takie obrazy rodzą pozytywne uczucia. Ale czy zawsze tak bywa? Nieraz na dnie duszy, ewentualnie pod drugim lub pod trzecim dnem, rodzą się myśli w rodzaju: „Jestem brzydsza”, „Jestem gorszy”, „Inni mają lepiej”. Poziom pozytywnego samopoczucia spada… A przecież w niektórych zdjęciach tak wiele pozorów…
Jest jeszcze zupełnie inna kategoria fotografii, gdzie ludzie są przedstawiani jako „ciemne postaci”. Odpowiednio dobrane zdjęcie, wyrwane z kontekstu, opatrzone tendencyjnym podpisem, nawet ze świętego zrobi złoczyńcę. Gdyby wizyta Jezusa w domu „społecznego grzesznika” Lewiego miała miejsce dzisiaj, zapewne nazajutrz pojawiłyby się zdjęcia opatrzone cynicznym tytułem: „Prorok pośród swych przyjaciół…”. Zarazem „odpowiedzialni mędrcy”, widząc na zdjęciach „jak wielu celników i grzeszników siedziało razem z Jezusem i Jego uczniami”, stawialiby pełne oburzenia pytania: „Czemu On je i pije z celnikami i grzesznikami?” (por. Mk 2, 13-17). Doprecyzujmy, że celnicy i grzesznicy byli wówczas uważani za grupę społeczną, od której należy się radykalnie odcinać, aby nie zanieczyścić się ich brudem. W każdym razie dla wielu byłoby oczywiste, że Jezus to taki sam grzesznik jak i ludzie, w towarzystwie których biesiadował. A przecież Jezus jest świętym Człowiekiem i Bogiem…
Warto mieć zdrowy dystans do wszelkich zdjęć. Aby ten cel osiągnąć, dobrze jest czerpać z bogactwa i mądrości, jakie ofiarowuje pustynia. Pustynia odziera z wszelkich iluzji i przekłamań. Odsłania się naga rzeczywistość. Poprzez powierzchnię pozorów pustynne spojrzenie dociera do najgłębszych pokładów rzeczywistego życia. Patron dzisiejszego dnia, św. Antoni Pustelnik (251-356), ojciec monastycyzmu, jest wspaniałym tego przykładem. Już za młodu opuścił światowe iluzje i udał się pustynię. Po wielu potężnych walkach z demonami zyskał wielką jasność widzenia rzeczywistości. Ostatnie dziesiątki lat spędził w grocie na górze Colzim na pustyni egipskiej, w regionie Morza Czerwonego. Stał się wielkim nauczycielem pustelniczej i w ogóle wszelakiej mądrości życia.
Bogu dziękuję, że pozwolił mi przez pewien okres wsłuchiwać się w nauki św. Antoniego, w trakcie codziennych wielogodzinnych medytacji w tej niezwykłej grocie. Dodatkowo spotkanie z doświadczonym pustelnikiem, który obecnie żyje w pobliżu, pozwoliło mi żółtodziobowi totalnemu jeszcze lepiej poczuć źródłowy sens doświadczenia pustyni i powołania pustelniczego. Całe dni długich rozmyślań i modlitw pomogły mi lepiej uchwycić różne prawdy, m.in. odnośnie „zdjęć tego świata”.
A jakież to myśli? Przede wszystkim każdemu człowiekowi na zdjęciu trzeba zawsze życzyć dobrze. Niech będzie w życiu jak najszczęśliwszy i jak najpiękniejszy. Następnie warto pamiętać, że często za „zdjęciowym uśmiechem” kryją się tragedie, w podwójnym sensie. Nieraz jest to wielkie życiowe cierpienie, które dzielnie jest przezwyciężane poprzez Chrystusowy uśmiech Nadziei. Poznając ten ból serca, wielu ludzi powiedziałoby bez wahania: „To ja już wolę moje życie”. Jest także tragedia wnętrza zniewolonego złem. To znaczy na pokaz jest „cudo-prezencja”, ale w sercu jest ciągła złość, egoizm i lekceważenie. Niektórzy „na podstawie zdjęć” wybrali swe żony i mężów. Potem odkryli, że w codzienności wspólnego życia dotychczasowa „ujmująca słodycz” ma raczej smak „nieznośnej goryczy”. Jakże trudna sytuacja. Wreszcie na podstawie różnych zdjęć i publikacji nie wolno nikogo osądzać. Św. Antoni w swych pustynnych naukach zachęca, żeby nigdy nie potępiać, lecz zawsze obdarzać współczującą miłością. Wszak sam Jezus powiedział: „Nie przyszedłem powołać sprawiedliwych, ale grzeszników”.
Tak! Niech nasze serca będą jak piękne oazy, obficie nawadniane ze źródła Bożego Miłosierdzia. Takie oazy, to życiodajny skarb dla utrudzonych wędrowców, którzy zdążają pośród pustynnych przestrzeni współczesnego świata. Św. Antoni Pustelniku, módl się za nami…
17 stycznia 2015 (Mk 2, 13-17)
↑ Powyższy tekst wraz z ilustracją w całości pochodzi ze strony Eremu Maryi „Brama Nieba”. Pozostałe artykuły z komentarzem Ojca Pustelnika znajdują się TUTAJ.
↑ Komentarze video
↑ Wszystkie poniższe okna video powinny wyświetlać najbardziej aktualny (dzisiejszy) odcinek, czasem trzeba go jednak odszukać w rozwijanej playliście (biała ikonka w oknie video, aktywna po kliknięciu przycisku odtwarzania).
↑ „Słowo na jutro” (~5-35′)
↑ Wprowadzenie do dzisiejszej Ewangelii, proponowane przez Centrum Formacji Duchowej w Krakowie na wieczór poprzedniego dnia, odcinek 1967 dostępny od 20:00 (~5-35′).
„Słowo na jutro”
Źródło: CFD księży Salwatorianów w Krakowie
↑ Zoom (~2-3′)
↑ Od poniedziałku do piątku Zoom Mocnych w Duchu prowadzi o. Remigiusz Recław, Jezuita, a w soboty i niedziele Inga Pozorska, kierownik zespołu Mocni w Duchu (odcinek dostępny od godziny 5:00 rano).
Zoom Mocnych w Duchu
I. Pozorska
Źródło: Mocni w Duchu
↑ Zielone Pastwisko (~4-7′)
↑ Zielone Pastwisko prowadzone przez ojca biskupa Piotra Kleszcza OFM conv., franciszkanina (odcinek na dziś pojawia się koło godziny 0:00).
Zielone Pastwisko
bp Piotr Kleszcz OFM
Źródło: Archidiecezja Łódzka
↑ Homilia (~9-29′)
↑ Dzisiejsze homilie księdza kardynała Grzegorza Rysia oraz księdza biskupa Zbigniewa Wołkowicza.
Homilia
Kardynał Grzegorz Ryś
Źródło: Archidiecezja Krakowska
Homilia
Ks bp Wołkowicz
Źródło: Archidiecezja Łódzka
