![](https://fioletowemirabelki.pl/wp-content/uploads/2021/11/Slowo_2021.12.31.jpg)
Niedziela, 31 grudnia 2023. Słowo na Święto Świętej Rodziny, Jezusa, Maryi i Józefa w roku B. Czytania, Ewangelia, rozważanie, komentarze
31 grudnia 2023, Niedziela
Święto Świętej Rodziny, Jezusa, Maryi i Józefa w Oktawie Bożego Narodzenia (w roku B) patroni dnia: tu; inne oficjum: tu)
Spis treści:
۰ „Słowo na jutro” (~5-35′)
۰ Zoom (~2-3′)
۰ Zielone Pastwisko (~5′)
۰ Homilia (jeśli jest dostępna)
Czytania +
Czytania na święto Świętej Rodziny, Jezusa, Maryi i Józefa (niedziela w roku liturgicznym B)
1. czytanie (Rdz 15, 1-6; 21, 1-3)
Obietnica potomstwa
Czytanie z Księgi Rodzaju
Pan tak powiedział do Abrama podczas widzenia: «Nie obawiaj się, Abramie, bo Ja jestem twoim obrońcą; nagroda twoja będzie sowita».
Abram rzekł: «o Panie, mój Boże, na cóż mi ona, skoro zbliżam się do kresu mego życia, nie mając potomka; przyszłym zaś spadkobiercą mojej majętności jest Damasceńczyk Eliezer». I mówił: «Ponieważ nie dałeś mi potomka, ten właśnie, zrodzony u mnie sługa mój, zostanie moim spadkobiercą».
Ale oto usłyszał słowa: «Nie on będzie twoim spadkobiercą, lecz ten po tobie dziedziczyć będzie, który od ciebie będzie pochodził».
I poleciwszy Abramowi wyjść z namiotu, rzekł: «Spójrz na niebo i policz gwiazdy, jeśli zdołasz to uczynić»; potem dodał: «Tak liczne będzie twoje potomstwo». Abram uwierzył i Pan poczytał mu to za zasługę.
Pan okazał Sarze łaskawość, jak to obiecał, i uczynił jej to, co zapowiedział. Sara stała się brzemienną i urodziła sędziwemu Abrahamowi syna w tym właśnie czasie, jaki Bóg wyznaczył. Abraham dał swemu synowi, który mu się urodził, a którego mu zrodziła Sara, imię Izaak.
Oto Słowo Boże
Psalm (Ps 105 (104), 1-2. 3-4. 5-6. 8-9 (R.: por. 8a))
Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu
Sławcie Pana, wzywajcie Jego imienia, *
głoście Jego dzieła wśród narodów.
Śpiewajcie i grajcie Mu psalmy, *
rozgłaszajcie wszystkie Jego cuda.
Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu
Szczyćcie się Jego świętym imieniem, *
niech się weseli serce szukających Pana.
Rozmyślajcie o Panu i Jego potędze, *
zawsze szukajcie Jego oblicza.
Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu
Pamiętajcie o cudach, które on uczynił, *
o Jego znakach, o wyrokach ust Jego.
Potomkowie Abrahama, słudzy Jego, *
synowie Jakuba, Jego wybrańcy.
Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu
Na wieki pamięta o swoim przymierzu, *
obietnicy danej tysiącu pokoleń,
o przymierzu, które zawarł z Abrahamem, *
przysiędze danej Izaakowi.
Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu
2. czytanie (Hbr 11, 8. 11-12. 17-19)
Wiara Abrahama, Sary i Izaaka
Czytanie z Listu do Hebrajczyków
Bracia:
Dzięki wierze ten, którego nazwano Abrahamem, usłuchał wezwania, by wyruszyć do ziemi, którą miał objąć w posiadanie. Wyszedł, nie wiedząc, dokąd idzie.
Dzięki wierze także i sama Sara, mimo podeszłego wieku, otrzymała moc poczęcia. Uznała bowiem za godnego wiary Tego, który udzielił obietnicy. Przeto z człowieka jednego, i to już niemal obumarłego, powstało potomstwo tak liczne jak gwiazdy na niebie, jak niezliczone ziarnka piasku na wybrzeżu morza.
Dzięki wierze Abraham, wystawiony na próbę, ofiarował Izaaka, i to jedynego syna składał na ofiarę, on, który otrzymał obietnicę, któremu powiedziane było: «z Izaaka będzie dla ciebie potomstwo». Pomyślał bowiem, iż Bóg mocen jest wskrzesić także umarłych, i dlatego odzyskał go, na podobieństwo śmierci i zmartwychwstania Chrystusa.
Oto Słowo Boże
Aklamacja (Por. Hbr 1, 1-2a)
Alleluja, alleluja, alleluja
Wielokrotnie przemawiał niegdyś Bóg do ojców przez proroków,
a w tych ostatecznych dniach przemówił do nas przez Syna.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia – wersja krótsza (Łk 2, 22. 39-40)
Dziecię rosło, napełniając się mądrością
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Gdy upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, Rodzice przynieśli Jezusa do Jerozolimy, aby przedstawić Go Panu.
A gdy wypełnili wszystko według Prawa Pańskiego, wrócili do Galilei, do swego miasta – Nazaretu. Dziecię zaś rosło i nabierało mocy, napełniając się mądrością, a łaska Boża spoczywała na Nim.
Oto Słowo Pańskie
↑ Ewangelia (Łk 2, 22-40)
Dziecię rosło, napełniając się mądrością
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza:
Gdy upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, Rodzice przynieśli Jezusa do Jerozolimy, aby przedstawić Go Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: «Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu». Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego.
A żył w Jeruzalem człowiek imieniem Symeon. Był to człowiek sprawiedliwy i pobożny, wyczekujący pociechy Izraela; a Duch Święty spoczywał na nim. Jemu Duch Święty objawił, że nie ujrzy śmierci, aż zobaczy Mesjasza Pańskiego. z natchnienia więc Ducha przyszedł do świątyni.
A gdy Rodzice wnosili dzieciątko Jezus, aby postąpić z Nim według zwyczaju Prawa, on wziął Je w objęcia, błogosławił Boga i mówił: «Teraz, o Władco, pozwalasz odejść słudze Twemu w pokoju, według Twojego słowa. Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, które przygotowałeś wobec wszystkich narodów: światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela».
A Jego ojciec i Matka dziwili się temu, co o Nim mówiono. Symeon zaś błogosławił ich i rzekł do Maryi, Matki Jego: «Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się będą – a Twoją duszę miecz przeniknie – aby na jaw wyszły zamysły serc wielu».
Była tam również prorokini Anna, córka Fanuela z pokolenia Asera, bardzo podeszła w latach. Od swego panieństwa siedem lat żyła z mężem i pozostała wdową.
Liczyła już sobie osiemdziesiąt cztery lata. Nie rozstawała się ze świątynią, służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą. Przyszedłszy w tej właśnie chwili, sławiła Boga i mówiła o Nim wszystkim, którzy oczekiwali wyzwolenia Jeruzalem.
A gdy wypełnili wszystko według Prawa Pańskiego, wrócili do Galilei, do swego miasta – Nazaretu. Dziecię zaś rosło i nabierało mocy, napełniając się mądrością, a łaska Boża spoczywała na Nim.
Oto Słowo Pańskie.
↑ Rozważanie Ojca Pustelnika
Rozważanie Ojca Eremity OVE z Eremu Maryi „Brama Nieba” do dzisiejszej Ewangelii (~2-3′) (święto Świętej Rodziny, Jezusa, Maryi i Józefa, rok liturgiczny B I)
Przestrzeń Eremu
Pustelnicze teksty są bliskie Twemu sercu? Jeśli tak, to mam dla Ciebie miłą wiadomość. Otóż dzisiaj… Ale zanim o tym powiem, najpierw kilka kolejnych owoców poszukiwań…
Najpierw warto doprecyzować określenie: „pustelniczy tekst”. Otóż nie chodzi o to, że tematem jest koniecznie życie pustelnicze. Istota rzeczy polega na tym, że tekst powstaje w obrębie rzeczywistej pustelni (pojedyncza pustelnia lub klasztor monastyczny). W ten sposób każde słowo jest nasycone pustelniczym klimatem. Nie jest to jedynie pewna konwencja pisania lub wytwór wyobraźni. Nawet najbardziej mizerniuteńki tekst na dowolny temat, ale pisany w prawdziwej pustelni, ma w sobie „ogień pustelni”.
W naszym przypadku pustelnię stanowi Erem Maryi „Brama Nieba”. W obrębie murów okalających budynek Eremu panuje klimat samotności, odosobnienia, wyciszenia, modlitwy i pokuty. Pustynne ogołocenie pomaga koncentrować się na sprawach najważniejszych w życiu, co umożliwia coraz pełniejsze przyjmowanie Bożego Dziecięcia. Dzięki temu dokonuje się swoiste wcielenie ewangelicznych słów: „Dziecię zaś rosło i nabierało mocy, napełniając się mądrością, a łaska Boża spoczywała na Nim” (por.Łk 2, 22-40). W ten sposób pośród zimnych kamieni pustkowia zaczyna płonąć „gorący płomień miłości”.
Określenie „erem” pochodzi od greckiego słowa eremos i oznacza pustynię bądź pustkowie. Pustynne pustkowie jest wielkim nauczycielem pokory. Człowiek doświadcza do szpiku kości, że jest „kruchą trzciną na wietrze”. Bóg nie jest tu kimś, komu ewentualnie można poświęcić trochę czasu. Bóg na pustyni jest Miłosierdziem, bez którego po prostu się umiera. W pustelni są tylko dwie możliwości: trzymasz się Boga jak „tonący brzytwy” lub marnie giniesz „pożarty przez dzikie zwierzęta”.
Dlatego prawdziwy erem musi być głęboko utwierdzony i zakotwiczony w Bogu. Warto wskazać na trzy zakotwiczenia. Przede wszystkim eremita, zamieszkujący erem, musi być gotów do bycia zabijanym i zapomnianym. Ważnym znakiem podjęcia „drogi unicestwienia w Bogu” jest pragnienie ukrycia swego imienia oraz swej twarzy. Trzeba wyrzec się chęci „bycia rozpoznawanym i oglądanym”. Po śmierci będzie czas…
Następnie, przestrzeń eremu powinna być niejako zanurzona w wielkim strumieniu wielowiekowej tradycji monastyczno-eremickiej. W tym duchu nasz Erem pokornie czerpie z mądrości i doświadczeń starożytnych oraz współczesnych pustelników. Oczywiście Erem jest w szczególny sposób podłączony do pustynnych miejsc w Egipcie, gdzie rodziło się życie pustelnicze. Wielkim bogactwem duchowym jest także tradycja monastyczna i eremicka na Bliskim Wschodzie oraz na Górze Athos w Grecji. Oczywiście żywym źródłem jest dziedzictwo Zachodu, pieczołowicie przechowywane np. w Zakonie Kartuzów. Nasz Erem jest napromieniowany owocem pustelniczych pielgrzymek i spotkań z pustelnikami na terenie pięciu starożytnych chrześcijańskich patriarchatów: Rzymu, Jerozolimy, Konstantynopola, Antiochii i Aleksandrii. Każdy tekst powstający w Eremie niesie w sobie dług wdzięczności wobec woni tych bezcennych przestrzeni duchowych.
Wreszcie najważniejsze znaczenie dla naszego Eremu ma zanurzenie we wspólnotę Kościoła Katolickiego. W naszym przypadku taki „akt zanurzający w Kościół” miał miejsce cztery lata temu, 28 grudnia 2010 roku. Tego dnia Ksiądz Biskup w imieniu Kościoła uroczyście pobłogosławił cały Erem Maryi „Brama Nieba”, ustanowił w jego obrębie Kaplicę św. Brunona Kartuza oraz miał miejsce uroczysty akt inauguracji obecności Najświętszej Eucharystii. Przed napisaniem każdego tekstu eremita po wielokroć uderza swoją tępą głową o posadzkę w Kaplicy, błagając Jezusa w Najświętszym Sakramencie, aby udzielił Ducha Świętego (podobnie wygląda podziękowanie po napisaniu). Proszę się nie martwić, na skutek uderzeń posadzce nie grozi uszkodzenie…
28 grudnia 2014 (Łk 2, 22-40)
Abyśmy jak najlepiej poczuli niepowtarzalny klimat naszego kochanego Eremu Maryi „Brama Nieba”, poniżej przedstawiam wybrane modlitwy błogosławieństwa, które były wypowiadane podczas pięknej Uroczystości 28 grudnia 2010 roku.
Oto modlitwa poświecenia Tabernakulum:
Panie, Ojcze Święty, Ty dałeś ludziom prawdziwy chleb z nieba. Pobłogosław nas i to tabernakulum, przygotowane do przechowywania sakramentu Ciała i Krwi Twojego Syna. Spraw, abyśmy wielbiąc obecnego tutaj Chrystusa, nieustannie jednoczyli się z tajemnicą Jego odkupienia. Przez Chrystusa, Pana naszego.
Oto wstęp i modlitwa Błogosławieństwa Kaplicy Św. Brunona Kartuza:
Drodzy siostry i bracia, przybyliśmy tutaj z radością, aby poświęcić Bogu nową kaplicę, dokonując aktu jej pobłogosławienia. Jest to prywatna kaplica eremicka p.w. św. Brunona Kartuza. Modlitwy za wstawiennictwem tego świętego pustelnika będą tutaj codziennie wznoszone. Pokornie prośmy Boga, aby udzielił nam swojej łaski i swą mocą pobłogosławił tę wodę, którą będziemy pokropieni na znak pokuty i na pamiątkę naszego chrztu oraz do pokropienia nowej kaplicy i całego eremu. Przede wszystkim jednak pamiętajmy, że my sami, zgromadzeni w jednej wierze i miłości, jesteśmy żywym Kościołem, ustanowionym na świecie jako znak i świadectwo tej miłości, którą Bóg kocha wszystkich ludzi.
Boże, przez Ciebie wszelkie stworzenie osiąga światło życia. Uświęć tę wodę swoim + błogosławieństwem, aby pokropienie nas, tej kaplicy było znakiem przypominającym sakrament chrztu, w którym obmyci z grzechu, staliśmy się w Chrystusie świątynią Twojego Ducha. Spraw, abyśmy z wszystkimi, którzy w tej kaplicy będą sprawować święte sakramenty i obrzędy, doszli do niebieskiego Jeruzalem. Przez Chrystusa, Pana naszego.
Bóg, Ojciec miłosierdzia, niech będzie zawsze obecny w tej Kaplicy eremickiej św. Brunona Kartuza, + a łaska Ducha Świętego niech oczyści żywą świątynię, którą my jesteśmy. Amen.
Oto wstęp i modlitwa Błogosławieństwa Eremu Maryi „Brama Nieba”:
Kaplica p.w. św. Brunona Kartuza znajduje się w Eremie Maryi „Brama Nieba”. Niech niniejsze błogosławieństwo tego domu jako eremu służy przyjmowaniu wszelkich potrzebnych łask na drodze życia pustelniczego. Błogosławiąc Erem, błagajmy Boga, od którego pochodzi wszelkie dobro, aby mieszkaniec tego domu całym życiem wyrażał wierność życiu pustelniczemu. Niech razem z Jezusem we wszystkim szuka chwały Ojca w Niebie i będzie żywym obrazem modlącego się Kościoła. Kierowany Duchem Świętym i zgodnie z otrzymanym powołaniem niech się stara, aby Chrystus zawsze mieszkał pośród nas wszystkich.
Boże, z Twojego natchnienia pochodzą wszelkie pobożne zamiary. Ty zapowiedziałeś, że podążający drogą Ewangelii otrzymają przygotowane dla nich mieszkanie w niebie. Otaczaj opieką ten dom, który błogosławimy jako erem. Niech służy do prowadzenia życia pustelniczego poprzez surowsze odsunięcie od świata, milczenie odosobnienia, gorliwą modlitwę i pokutę. Niech poprzez Erem Maryi „Brama Nieba” dokonują się święte plany Bożej Opatrzności na chwałę Boga i dla zbawienia świata. Wysłuchaj łaskawie nasze prośby i hojną łaską obdarz zamieszkującego ten erem: niech trwa w rozważaniu Twojego słowa, w miłości i w niestrudzonej kontemplacji; niech gorliwie służy siostrom i braciom, a przez wierne naśladowanie Chrystusa daje wszystkim żywe świadectwo świętości. Przez Chrystusa, Pana naszego.
Oto wstęp i modlitwa zawierzenia Eremu Maryi Bramie Niebios oraz Kaplicy św. Brunonowi:
Erem jest pod szczególną opieką Najświętszej Maryi Panny, czczonej na chrześcijańskim Wschodzie w starożytnej ikonie pod nazwą „Portaitissa” ( „Strzegąca Bramy”). Na Zachodzie występuje dla tej ikony także określenie „Brama Niebios”. Ikona ta przywieziona z Góry Athos, znajduje się w Eremie. Stąd wzięła się nazwa: Erem Maryi „Brama Nieba”.
Maryjo Bramo Niebios. Matko Boża Portaitisso. Strażniczko dobrotliwa, drzwi rajskie wierzącym otwierająca. Twoje spojrzenie rodzi w sercu pokój i nadzieję. Ty mówisz do nas: miejcie odwagę, uczyńcie wszystko, co wam mówi Syn. W tej czcigodnej Ikonie ukazujesz nam właściwą drogę, jedyną Drogę. Tą Drogą, Prawdą i Życiem jest Twój Syn, Jezus Chrystus. Najświętsza Maryjo Panno! Twój Syn zamieszkał tutaj w Najświętszej Eucharystii. Wypraszaj potrzebne łaski, aby w promieniach Eucharystii, mocą Ducha Świętego, Erem ten był przestrzenią wypełniania Świętej Woli Ojca w Niebie. Maryjo Bramo Niebios. Matko Boża Portaitisso! Zawierzając Erem Twej matczynej opiece, pragniemy z głębi serca wołać do Ciebie: Pod Twoją obronę.
Święty Brunonie Kartuzie! Ty podjąłeś służbę Bogu w ciszy i samotności. Pośród zmienności świata, zachowywałeś stałość zjednoczenia z Bogiem. Prosimy Cię o wstawiennictwo, aby ta Kaplica eremicka była miejscem coraz głębszej kontemplacji Słowa w Piśmie Świętym i Słowa Wcielonego w Eucharystii. Święty Brunonie Kartuzie, na mocy tajemnicy świętych obcowania, za wstawiennictwem Najświętszej Maryi Panny, Twoim oraz wszystkich świętych i aniołów pragniemy z głębi serca wypowiedzieć akt uwielbienia Najświętszej Eucharystii: Niechaj będzie pochwalony Przenajświętszy Sakrament, teraz i zawsze i na wieki wieków Amen.
↑ Powyższy tekst wraz z ilustracją w całości pochodzi ze strony Eremu Maryi „Brama Nieba”. Pozostałe artykuły z komentarzem Ojca Pustelnika znajdują się TUTAJ.
↑ Komentarze video
↑ Wszystkie poniższe okna video powinny wyświetlać najbardziej aktualny (dzisiejszy) odcinek, czasem trzeba go jednak odszukać w rozwijanej playliście (biała ikonka w oknie video, aktywna po kliknięciu przycisku odtwarzania).
↑ „Słowo na jutro” (~5-35′)
↑ Wprowadzenie do dzisiejszej Ewangelii, proponowane przez Centrum Formacji Duchowej w Krakowie na wieczór poprzedniego dnia, odcinek 1219 dostępny od 21:00 (~5-35′).
„Słowo na jutro”
ks. Joachim Stencel SDB
Źródło: CFD księży Salwatorianów w Krakowie
↑ Zoom (~2-3′)
↑ Od poniedziałku do piątku Zoom Mocnych w Duchu prowadzi o. Remigiusz Recław, Jezuita, a w soboty i niedziele Inga Pozorska, kierownik zespołu Mocni w Duchu (odcinek dostępny od godziny 5:00 rano).
Zoom Mocnych w Duchu
o. Recław SJ/I. Pozorska
Źródło: Mocni w Duchu
↑ Zielone Pastwisko (~4-7′)
↑ Zielone Pastwisko prowadzone przez ojca Piotra Kleszcza OFM conv., franciszkanina (odcinek na dziś pojawia się koło godziny 0:00).
Zielone Pastwisko
o. Piotr Kleszcz OFM
Źródło: Archidiecezja Łódzka
↑ Homilia (~9-29′)
↑ Dzisiejsza albo najbardziej aktualna homilia księdza kardynała Grzegorza Rysia.
Homilia
Kardynał Grzegorz Ryś
Źródło: Archidiecezja Łódzka