Wtorek, 6 stycznia 2026. Słowo na Uroczystość Objawienia Pańskiego (Trzech Króli). Czytania, Ewangelia, rozważanie, komentarze oraz homilie kard. Rysia i bp Wołkowicza
6 stycznia 2026, Wtorek
Uroczystość Objawienia Pańskiego, wspomnienie Trzech Króli (poza Polską możliwy dzień powszedni po Objawieniu Pańskim) patron dnia: tu; inne oficjum: tu
Czytania na Uroczystość +
Czytania na Uroczystość Objawienia Pańskiego
1. czytanie (Iz 60, 1-6)
Chwała Boga rozbłyska nad Jerozolimą
Czytanie z Księgi proroka Izajasza
Powstań! Świeć, Jeruzalem, bo przyszło twe światło i chwała Pańska rozbłyska nad tobą. Bo oto ciemność okrywa ziemię i gęsty mrok spowija ludy, a ponad tobą jaśnieje Pan, i Jego chwała jawi się nad tobą.
I pójdą narody do twojego światła, królowie do blasku twojego wschodu. Rzuć okiem dokoła i zobacz: Ci wszyscy zebrani zdążają do ciebie. Twoi synowie przychodzą z daleka, na rękach niesione są twe córki.
Wtedy zobaczysz i promienieć będziesz, a serce twe zadrży i rozszerzy się, bo do ciebie napłyną bogactwa zamorskie, zasoby narodów przyjdą ku tobie. Zaleje cię mnogość wielbłądów – dromadery z Madianu i z Efy. Wszyscy oni przybędą z Saby, zaofiarują złoto i kadzidło, nucąc radośnie hymny na cześć Pana.
Oto Słowo Boże
Psalm (Ps 72 (71), 1b-2. 7-8. 10-11. 12-13 (R.: por. 11))
Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi
Boże, przekaż Twój sąd królowi, *
a Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu.
Aby Twoim ludem rządził sprawiedliwie *
i ubogimi według prawa.
Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi
Za dni jego zakwitnie sprawiedliwość *
i wielki pokój, zanim księżyc zgaśnie.
Będzie panował od morza do morza, *
od Rzeki aż po krańce ziemi.
Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi
Królowie Tarszisz i wysp przyniosą dary, *
królowie Szeby i Saby złożą daninę.
I oddadzą mu pokłon wszyscy królowie, *
wszystkie narody będą mu służyły.
Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi
Wyzwoli bowiem biedaka, który go wzywa, *
i ubogiego, który nie ma opieki.
Zmiłuje się nad biednym i ubogim, *
nędzarza ocali od śmierci.
Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi
2. czytanie (Ef 3, 2-3a. 5-6)
Poganie są uczestnikami zbawienia
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Efezjan
Bracia:
Słyszeliście przecież o udzieleniu przez Boga łaski danej mi dla was, że mianowicie przez objawienie oznajmiona mi została ta tajemnica. Nie była ona oznajmiona synom ludzkim w poprzednich pokoleniach, tak jak teraz została objawiona przez Ducha świętym Jego apostołom i prorokom, to znaczy, że poganie już są współdziedzicami i współczłonkami Ciała, i współuczestnikami obietnicy w Chrystusie Jezusie przez Ewangelię.
Oto Słowo Boże
Aklamacja (Mt 2, 2b)
Alleluja, alleluja, alleluja
Ujrzeliśmy Jego gwiazdę na Wschodzie
i przybyliśmy oddać pokłon Panu.
Alleluja, alleluja, alleluja
↑ Ewangelia na Uroczystość (Mt 2, 1-12)
Pokłon mędrców ze Wschodu
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza:
Gdy Jezus narodził się w Betlejem w Judei za panowania króla Heroda, oto mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: «Gdzie jest nowo narodzony Król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem Jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać Mu pokłon».
Skoro to usłyszał król Herod, przeraził się, a z nim cała Jerozolima. Zebrał więc wszystkich arcykapłanów i uczonych ludu i wypytywał ich, gdzie ma się narodzić Mesjasz. Ci mu odpowiedzieli: «W Betlejem judzkim, bo tak zostało napisane przez Proroka: A ty, Betlejem, ziemio Judy, nie jesteś zgoła najlichsze spośród głównych miast Judy, albowiem z ciebie wyjdzie władca, który będzie pasterzem ludu mego, Izraela».
Wtedy Herod przywołał potajemnie mędrców i wywiedział się od nich dokładnie o czas ukazania się gwiazdy. A kierując ich do Betlejem, rzekł: «Udajcie się tam i wypytajcie starannie o Dziecię, a gdy Je znajdziecie, donieście mi, abym i ja mógł pójść i oddać Mu pokłon». Oni zaś, wysłuchawszy króla, ruszyli w drogę.
A oto gwiazda, którą widzieli na Wschodzie, postępowała przed nimi, aż przyszła i zatrzymała się nad miejscem, gdzie było Dziecię. Gdy ujrzeli gwiazdę, bardzo się uradowali. Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; padli na twarz i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę.
A otrzymawszy we śnie nakaz, żeby nie wracali do Heroda, inną drogą udali się z powrotem do swojego kraju.
Oto Słowo Pańskie
↑ Rozważanie Ojca Pustelnika
Rozważanie Ojca Eremity OVE z Eremu Maryi „Brama Nieba” do dzisiejszej Ewangelii (~2-3′) (Uroczystość Objawienia Pańskiego, rok liturgiczny A II)
Trzej Królowie i Erem Maryi
Bóg jest razem z nami. Objawia nam swą obecność. Co więcej, wskazuje każdemu z nas najlepszą drogę życia. Ale zasadniczo nie jest to jakiś porażający strumień światła z jupitera. Zamiast zniewalającej mocy otrzymujemy delikatne promieniowanie Mądrości i Miłości. To dyskretne światło niestety często pozostaje niezauważone i zmarnowane. Jednocześnie ten Boski Blask może radykalnie rozświetlić i przemienić życie. Od czego to zależy?
W dzisiejszą uroczystość Objawienia Pańskiego wyrazistą odpowiedź otrzymujemy w ewangelicznym epizodzie dotyczącym króla Heroda i Mędrców ze Wschodu (Por. Mt 2, 1-12). Dwie radykalnie odmienne postawy! Pierwszy traktuje siebie jako centrum świata. Oddaje pokłon jedynie sobie samemu. Mając nieczyste intencje, nie widzi Bożego światła. Swym zachowaniem potwierdza tezę, że pycha zaślepia. Nie znaczy to, że nic nie robi. Herod jest bardzo sprawnym „działaczem” i efektywnie realizuje swą „pracę”. Ale w tym wszystkim jest głęboko zagubiony. Pozostaje w ciemności lęku, zazdrości i paraliżującego zagrożenia…
Z kolei Mędrcy ze Wschodu, pomimo posiadanego autorytetu i rozległej wiedzy, nie uznają się za wszystkowiedzących. Wyruszają na poszukiwanie „Najważniejszego”. Otwierają się na nowy świat. Dzięki pokorze, która radykalnie wyostrza widzenie spraw istotnych, doświadczają wewnętrznego światła. Ewangelista notuje: „A oto gwiazda, którą widzieli na Wschodzie, szła przed nimi, aż przyszła i zatrzymała się nad miejscem, gdzie było Dziecię”. Gdy weszli do domu i zobaczyli Dziecię: „upadli na twarz i oddali Mu pokłon”. Tak! Mędrcy, dzięki szczerości intencji, w człowieku odnajdują Boga. Oto życiowe odkrycie: patrzeć czysto na człowieka i dostrzec w nim Boga! Co więcej, być nawet zdolnym do tego, aby upaść na twarz i oddać pokłon. Zarazem Mędrcy doświadczają jasności widzenia, która pozwala im poruszać się najlepszą drogą, pośród niebezpieczeństw i ciemności doczesnego świata.
Mędrcy pomagają nam odkryć Boga w człowieku i pokłonić się Bogu w człowieku. Nie na tym jednak koniec! Intrygujące są także złożone przez nich dary: złoto, mirra i kadzidło. Pokłon zawierał w sobie głęboki sens. Jaki? Złoto oznacza uznanie w Dziecięciu Króla Wszechświata. Mirra, gorzka żywica, wskazuje na Człowieka i jego cierpienie. Kadzidło wyraża głęboką wiarę, że Dziecię prawdziwie jest Bogiem. Światło pokłonu rozchodzi się niejako poprzez te trzy promienie.
W hołdzie Mędrców widzę wielką inspirację! Dlatego będę próbował składać złoto mego życia Jezusowi. Zwycięstwa niech będą powodem do chwały dla Pana. Będę przynosił mirrę mego istnienia Jezusowi. Gorycz porażki niech łączy się z pokorną akceptacją mojej ludzkiej ograniczoności i cierpienia. Będę wznosił kadzidło mego życia ku Jezusowi. Niech to kadzidło wyraża modlitwę, w której kieruję moje serce do Boga, który umarł i zmartwychwstał. Tak! Pokłon przed samym sobą prowadzi do zagubienia w ciemności. Pokłon przed Bogiem Wcielonym rodzi w sercu światłość i pokój…
W dzisiejszym dniu pragnę szczególnie dziękować i oddawać chwałę Bogu za dar Eremu Cyfrowego. Dzisiaj mija rocznica od umieszczenia pierwszego wpisu 6 stycznia 2013 roku. Z Bożą pomocą i ludzkim wsparciem, dokładnie każdego dnia mógł ukazać się skromny wpis. Niech to nieporadne, ale z serca płynące codzienne słowo, będzie jak najbardziej na Chwałę Bożą i dla dobra człowieka. Cieszę się bardzo Tobą, że odwiedzasz „Cyfrową Część” Eremu Maryi „Brama Nieba”. Za wstawiennictwem Maryi Bramy Niebios, niech Pan dalej nas wszystkich prowadzi!
Święci Trzej Królowie, módlcie się za nami…
6 stycznia 2014 (Mt 2, 1-12)

↑ Powyższy tekst wraz z ilustracją w całości pochodzi ze strony Eremu Maryi „Brama Nieba”. Pozostałe artykuły z komentarzem Ojca Pustelnika znajdują się TUTAJ.
↑ Komentarze video
↑ Wszystkie poniższe okna video powinny wyświetlać najbardziej aktualny (dzisiejszy) odcinek, czasem trzeba go jednak odszukać w rozwijanej playliście (biała ikonka w oknie video, aktywna po kliknięciu przycisku odtwarzania).
↑ „Słowo na jutro” (~5-35′)
↑ Wprowadzenie do dzisiejszej Ewangelii, proponowane przez Centrum Formacji Duchowej w Krakowie na wieczór poprzedniego dnia, odcinek 1956 dostępny od 20:00 (~5-35′).
„Słowo na jutro”
Źródło: CFD księży Salwatorianów w Krakowie
↑ Zoom (~2-3′)
↑ Od poniedziałku do piątku Zoom Mocnych w Duchu prowadzi o. Remigiusz Recław, Jezuita, a w soboty i niedziele Inga Pozorska, kierownik zespołu Mocni w Duchu (odcinek dostępny od godziny 5:00 rano).
Zoom Mocnych w Duchu
o. Recław SJ
Źródło: Remi Recław SJ
↑ Zielone Pastwisko (~4-7′)
↑ Zielone Pastwisko prowadzone przez ojca biskupa Piotra Kleszcza OFM conv., franciszkanina (odcinek na dziś pojawia się koło godziny 0:00).
Zielone Pastwisko
bp Piotr Kleszcz OFM
Źródło: Archidiecezja Łódzka
↑ Homilia (~9-29′)
↑ Dzisiejsze homilie księdza kardynała Grzegorza Rysia oraz księdza biskupa Zbigniewa Wołkowicza.
Homilia
Kardynał Grzegorz Ryś
Źródło: Archidiecezja Krakowska
Homilia
Bp Wołkowicz
Źródło: Archidiecezja Łódzka
Czytania na Dzień Powszedni +
W krajach, w których uroczystość Objawienia Pańskiego obchodzona była w niedzielę, dziś bierze się teksty z wtorku po Objawieniu Pańskim, oznaczone w księgach liturgicznych jako teksty na dzień 8 stycznia po Objawieniu Pańskim.
1. czytanie (1 J 4, 7-10)
Bóg jest miłością
Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Jana Apostoła
Umiłowani, miłujmy się wzajemnie, ponieważ miłość jest z Boga, a każdy, kto miłuje, narodził się z Boga i zna Boga. Kto nie miłuje, nie zna Boga, bo Bóg jest miłością.
W tym objawiła się miłość Boga ku nam, że zesłał Syna swego Jednorodzonego na świat, abyśmy życie mieli dzięki Niemu.
W tym przejawia się miłość, że nie my umiłowaliśmy Boga, ale że On sam nas umiłował i posłał Syna swojego jako ofiarę przebłagalną za nasze grzechy.
Oto Słowo Boże
Psalm (Ps 72 (71), 1b-2. 3-4b. 7-8 (R.: por. 11))
Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi
Boże, przekaż Twój sąd królowi, *
a Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu.
Aby Twoim ludem rządził sprawiedliwie *
i ubogimi według prawa.
Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi
Niech góry przyniosą pokój ludowi, *
a wzgórza sprawiedliwość.
Otoczy opieką ubogich z ludu, *
będzie ratował dzieci biedaków.
Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi
Za dni jego zakwitnie sprawiedliwość *
i wielki pokój, zanim księżyc zgaśnie.
Będzie panował od morza do morza, *
od Rzeki aż po krańce ziemi.
Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi
Aklamacja (Por. Łk 4, 18)
Alleluja, alleluja, alleluja
Pan posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę,
więźniom głosił wolność.
Alleluja, alleluja, alleluja
↑ Ewangelia (Mk 6, 34-44)
Rozmnażając chleb, Jezus objawia swoją moc
Słowa Ewangelii według Świętego Marka:
Gdy Jezus ujrzał wielki tłum, zlitował się nad nimi, byli bowiem jak owce niemające pasterza. I zaczął ich nauczać o wielu sprawach.
A gdy pora była już późna, przystąpili do Niego uczniowie i rzekli: «Miejsce to jest pustkowiem, a pora już późna. Odpraw ich. Niech idą do okolicznych osiedli i wsi, a kupią sobie coś do jedzenia».
Lecz On im odpowiedział: «Wy dajcie im jeść!»
Rzekli Mu: «Mamy pójść i za dwieście denarów kupić chleba, żeby dać im jeść?»
On ich spytał: «Ile macie chlebów? Idźcie, zobaczcie!»
Gdy się upewnili, rzekli: «Pięć i dwie ryby».
Wtedy polecił im wszystkim usiąść gromadami na zielonej trawie. I rozłożyli się, gromada przy gromadzie, po stu i pięćdziesięciu.
A wziąwszy pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo, odmówił błogosławieństwo, połamał chleby i dawał uczniom, by podawali im; także dwie ryby rozdzielił między wszystkich. Jedli wszyscy do syta i zebrali jeszcze dwanaście pełnych koszów ułomków i resztek z ryb. A tych, którzy jedli chleby, było pięć tysięcy mężczyzn.
Oto Słowo Pańskie
