Środa, 7 stycznia 2026. Słowo na 7 stycznia po Objawieniu Pańskim. Czytania, Ewangelia, rozważanie, komentarze

7 stycznia 2026, Środa

7 stycznia po Objawieniu Pańskim (poza Polską możliwy dzień powszedni po Objawieniu Pańskim) patron dnia: tu; inne oficjum: tu

Czytania   +

   Ewangelia (Mt 4, 12-17. 23-25)

Bliskie jest królestwo niebieskie

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza:

Gdy Jezus posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu ziem Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza: «Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego, na drodze ku morzu, Zajordanie, Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci wzeszło światło».

Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: «Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie». I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu.

A wieść o Nim rozeszła się po całej Syrii. Przynoszono więc do Niego wszystkich cierpiących, których nękały rozmaite choroby i dolegliwości: opętanych, epileptyków i paralityków. A on ich uzdrawiał. I szły za Nim liczne tłumy z Galilei i z Dekapolu, z Jerozolimy, z Judei i z Zajordania.

Oto Słowo Pańskie

   Rozważanie Ojca Pustelnika

Rozważanie Ojca Eremity OVE z Eremu Maryi „Brama Nieba” do dzisiejszej Ewangelii (~2-3′) (7 stycznia po Objawieniu Pańskim, rok liturgiczny A II)

Erem-Maryi-Brama-Nieba-nagłówek-strony

Światło Bożej Nadziei

Dzień i noc. Jasność i ciemność. Rozbłyskujące światło i zapadający mrok. Codzienność naszego życia naznaczona jest wschodami i zachodami słońca. Jesteśmy do głębi przeniknięci światem przyrody, w którym budzimy się i zasypiamy. Nasze duchowe stany są ściśle związane z cielesnymi odczuciami. Dlatego metafora światła i ciemności wspaniale opisuje szerokie spektrum naszych emocjonalnych, moralnych i duchowych stanów. Światło symbolizuje dobro i czystość. Chrześcijanie od samego początku Jezusa Chrystusa ukazywali jako Słońce, które promieniuje i rozświetla ludzkie życie. Ciemność z kolei spontanicznie nasuwa na myśl zło i grzeszne zachowania. Szatan przedstawiany jest jako władca ciemności i sprawca śmierci. Określenia związane ze światłem mocno przemawiają do naszej wyobraźni, umysłu i serca; wyzwalają intensywne myśli i uczucia na duchowej drodze.

W tym kontekście, w Ewangelii św. Mateusza znajdujemy niezwykle ważną prawdę. Jezus zostaje ukazany jako zbawcza Światłość, która wypełnia prorocze obietnice: „Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci światło wzeszło” (Mt 4, 16). Chodziło o obszar Galilei, gdzie zamieszkał Jezus. Ziemia ta, z perspektywy świętej Jerozolimy, była postrzegana jako kraina ulegająca silnym wpływom pogańskim. Dlatego Jezus został przedstawiony jako Światło, które wzeszło pośród mroków grzechu i pogańskich ciemności.

Aby w pełni zaczerpnąć z tego pełnego nadziei obrazu, warto uświadomić sobie dwie fundamentalne pułapki, które Książę Ciemności zastawia na ludzkie dusze. Pierwsza z nich polega na tym, że człowiek ma przekonanie, że znajduje się w krainie światła. Nie widzi zła swego postępowania, uznając, że to inni są w ciemnościach głupoty i zła. Szatan uważa się za najbardziej oświeconego. Każda pyszna dusza postrzega siebie jako przenikniętą „swoim lepszym światłem”, lekceważąc „całą gorszą resztę”, pozostającą w ciemnościach niewiedzy i złego postępowania. To przekonanie jest jedną wielką tragiczną iluzją. Obrazowo można to przyrównać do kierowcy, który zjeżdżając nocą do przepaści, zapalił sobie wewnątrz pojazdu swoje światło. Widzi tę malutką „światłość”, nie dostrzegając, że zanurzony jest w ciemnościach, w których wkrótce się roztrzaska.

Druga pokusa charakteryzuje się intensywnym przeżywaniem życiowych ciemności niewiedzy i grzechu. Nie ma tu popadania w iluzję światła, ale za to jest jakaś potężna beznadzieja nocy. Wszelkie światło nadziei jest natychmiast unicestwiane i pochłaniane przez wszechogarniające ciemności rozpaczy. Pycha polega tu na przekonaniu, że skoro ja nie widzę rozwiązania, to już nikt inny nie może go dostrzec. Nawet sam Bóg nic nie jest w stanie poradzić. „Jest źle i będzie jeszcze gorzej”.

Ewangeliczna droga jest swoistym połączeniem ciemności i światła. Uczeń Jezusa Chrystusa pokornie uznaje swoje ciemności niewiedzy i grzechu. Ale w każdym przypadku wyznaje całym sercem i umysłem, że Boże Światło jest większe. Mądrość zwycięża głupotę. Miłosierdzie obezwładnia i unicestwia grzech. Słowem, Nieskończona Boża Światłość jest w stanie pokonać nawet największą ludzką ciemność.

Bardzo ważne! Im człowiek jest bardziej zanurzony w Duchu Świętym, tym ma więcej wewnętrznego Światła. Im więcej tego Bożego Światła, tym lepiej widać ciemne miejsca i brudne obszary. Ale to nie oznacza, że stan duszy jest coraz gorszy. Wręcz przeciwnie. Jeśli człowiek pracuje duchowo, jest coraz lepiej, gdyż poznane słabości mogą być sukcesywnie pokonywane. Nie ma tu naiwnej iluzji bezgrzeszności. Święci umierali w poczuciu bycia wielkimi grzesznikami. Obiektywnie takimi nie byli, ale mieli takie poczucie, gdyż w Duchu Świętym wyraźnie widzieli najmniejsze ciemności swego grzechu.

Jezu, niech Twoja Światłość oświeca nas i prowadzi przez życie…

7 stycznia 2014 (Mt 4, 12-17.23-25)


   Powyższy tekst wraz z ilustracją w całości pochodzi ze strony Eremu Maryi „Brama Nieba”. Pozostałe artykuły z komentarzem Ojca Pustelnika znajdują się TUTAJ.

   Komentarze video

  Wszystkie poniższe okna video powinny wyświetlać najbardziej aktualny (dzisiejszy) odcinek, czasem trzeba go jednak odszukać w rozwijanej playliście (biała ikonka w oknie video, aktywna po kliknięciu przycisku odtwarzania).

   „Słowo na jutro” (~5-35′)

   Wprowadzenie do dzisiejszej Ewangelii, proponowane przez Centrum Formacji Duchowej w Krakowie na wieczór poprzedniego dnia, odcinek 1957 dostępny od 20:00 (~5-35′). 

„Słowo na jutro”
Źródło: CFD księży Salwatorianów w Krakowie

   Zoom (~2-3′)

  Od poniedziałku do piątku Zoom Mocnych w Duchu prowadzi o. Remigiusz Recław, Jezuita, a w soboty i niedziele Inga Pozorska, kierownik zespołu Mocni w Duchu (odcinek dostępny od godziny 5:00 rano).

Zoom Mocnych w Duchu
o. Recław SJ
Źródło: Remi Recław SJ

   Zielone Pastwisko (~4-7′)

  Zielone Pastwisko prowadzone przez ojca biskupa Piotra Kleszcza OFM conv., franciszkanina (odcinek na dziś pojawia się koło godziny 0:00).

Zielone Pastwisko
bp Piotr Kleszcz OFM
Źródło: Archidiecezja Łódzka

   Homilia (~9-29′)

  Dzisiejsza albo najbardziej aktualna homilia księdza kardynała Grzegorza Rysia.

Homilia
Kardynał Grzegorz Ryś
Źródło: Archidiecezja Łódzka

Czytania na Dzień Powszedni   +


Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.