Czwartek, 8 stycznia 2026. Słowo na 8 stycznia po Objawieniu Pańskim. Czytania, Ewangelia, rozważanie, komentarze
8 stycznia 2026, Czwartek
8 stycznia po Objawieniu Pańskim (poza Polską możliwy dzień powszedni po Objawieniu Pańskim) patron dnia: tu; inne oficjum: tu
święty pustelnik dziś wspominany: święty Seweryn z Noricum
Spis treści:
۰ „Słowo na jutro” (~5-35′)
۰ Zoom (~2-3′)
۰ Zielone Pastwisko (~5′)
۰ Homilia (jeśli jest dostępna)
Czytania +
Czytania na 8 stycznia w okresie Bożego Narodzenia
1. czytanie (1 J 4, 7-10)
Bóg jest miłością
Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Jana Apostoła
Umiłowani, miłujmy się wzajemnie, ponieważ miłość jest z Boga, a każdy, kto miłuje, narodził się z Boga i zna Boga. Kto nie miłuje, nie zna Boga, bo Bóg jest miłością.
W tym objawiła się miłość Boga ku nam, że zesłał Syna swego Jednorodzonego na świat, abyśmy życie mieli dzięki Niemu.
W tym przejawia się miłość, że nie my umiłowaliśmy Boga, ale że On sam nas umiłował i posłał Syna swojego jako ofiarę przebłagalną za nasze grzechy.
Oto Słowo Boże
Psalm (Ps 72 (71), 1b-2. 3-4b. 7-8 (R.: por. 11))
Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi
Boże, przekaż Twój sąd królowi, *
a Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu.
Aby Twoim ludem rządził sprawiedliwie *
i ubogimi według prawa.
Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi
Niech góry przyniosą pokój ludowi, *
a wzgórza sprawiedliwość.
Otoczy opieką ubogich z ludu, *
będzie ratował dzieci biedaków.
Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi
Za dni jego zakwitnie sprawiedliwość *
i wielki pokój, zanim księżyc zgaśnie.
Będzie panował od morza do morza, *
od Rzeki aż po krańce ziemi.
Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi
Aklamacja (Por. Łk 4, 18)
Alleluja, alleluja, alleluja
Pan posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę,
więźniom głosił wolność.
Alleluja, alleluja, alleluja
↑ Ewangelia (Mk 6, 34-44)
Rozmnażając chleb, Jezus objawia swoją moc
Słowa Ewangelii według Świętego Marka:
Gdy Jezus ujrzał wielki tłum, zlitował się nad nimi, byli bowiem jak owce niemające pasterza. I zaczął ich nauczać o wielu sprawach.
A gdy pora była już późna, przystąpili do Niego uczniowie i rzekli: «Miejsce to jest pustkowiem, a pora już późna. Odpraw ich. Niech idą do okolicznych osiedli i wsi, a kupią sobie coś do jedzenia».
Lecz On im odpowiedział: «Wy dajcie im jeść!»
Rzekli Mu: «Mamy pójść i za dwieście denarów kupić chleba, żeby dać im jeść?»
On ich spytał: «Ile macie chlebów? Idźcie, zobaczcie!»
Gdy się upewnili, rzekli: «Pięć i dwie ryby».
Wtedy polecił im wszystkim usiąść gromadami na zielonej trawie. I rozłożyli się, gromada przy gromadzie, po stu i pięćdziesięciu.
A wziąwszy pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo, odmówił błogosławieństwo, połamał chleby i dawał uczniom, by podawali im; także dwie ryby rozdzielił między wszystkich. Jedli wszyscy do syta i zebrali jeszcze dwanaście pełnych koszów ułomków i resztek z ryb. A tych, którzy jedli chleby, było pięć tysięcy mężczyzn.
Oto Słowo Pańskie
↑ Rozważanie Ojca Pustelnika
Rozważanie Ojca Eremity OVE z Eremu Maryi „Brama Nieba” do dzisiejszej Ewangelii (~2-3′) (8 stycznia po Objawieniu Pańskim, rok liturgiczny A II)
Zdrowa duchowość
Jak być człowiekiem prawdziwie duchowym? Na czym polega zdrowa duchowość? Jeśli zadajemy sobie takie pytania, to bardzo dobrze. Dzięki temu otwieramy się na doświadczenie życiowego przebudzenia. Ale nie na tym koniec. Gdy już jesteśmy na drodze wewnętrznego rozwoju, pokorna refleksja chroni nas przed pobłądzeniem i wylądowaniem na manowcach prawdziwego życia.
W obecnych realiach społeczeństwa konsumpcyjnego podlegamy wpływowi swoistej zbiorowej hipnozy. Nieświadomie jesteśmy nasączani światem, który ogranicza się do potrzeb materialnych. Dla części ludzi życie sprowadza się do rozmów i aktywności w obszarze: „ile coś kosztuje”, „co i kiedy kupimy”, „gdzie i jaką przyjemność przeżyjemy”. Gdy pieniędzy jest mniej, wtedy głowę zaprząta nieustanne „główkowanie” jak powiązać koniec z końcem. Z kolei lepsza sytuacja finansowa skutecznie zniewala rozmyślaniami nad pomnażaniem majątku. W tym wszystkim duch pozostaje w stanie głębokiego uśpienia.
Wobec dominującego materializmu, w niektórych sercach rodzi się zdecydowane wezwanie, aby przekroczyć świat ciała i otworzyć się na sferę duchową. Wielką rolę odgrywają tu różnorodne konferencje, książki i rekolekcje, które mają służyć duchowemu przebudzeniu. Wspaniale, ale niestety nieraz występuje wahnięcie w drugą skrajność. Tym razem ciało staje się wielkim nieobecnym. Potrzeby materialne ukazywane są jako coś obniżającego wartościowość osoby ludzkiej. Wieloraki głód ciała jawi się jako coś gorszego i niższego. Człowiek duchowy przedstawiany jest jako ten, który koncentruje się na „wyższych” sprawach ducha, pomijając „niższe” kwestie cielesne. Głód ciała staje się tematem tabu, zaś nieustannie eksploatowany jest wątek „duszny”. Nie chodzi tu zasadniczo o „treść nauk”, ale o pewien „sztuczny klimat bycia”. Jest to pokłosie platońskiej wizji człowieka, która nieustannie kusi ludzi wchodzących na „drogę duchową”. Człowiek jest tu zredukowany do duszy. Ciało stanowi jedynie „balast”, przypominający nieproszonego gościa. Trzeba jednak jasno i z mocą powiedzieć, że nie jest to duchowość chrześcijańska, ale pseudo-duchowość.
Uważne i głębokie wczytanie się w Ewangelię, pozwala przezwyciężyć pokusę materializmu i pseudo-duchowości. Jezus na serio bierze pod uwagę, że nie jesteśmy tylko cielesnymi zwierzętami lub duchowymi aniołami. Człowiek prawdziwie duchowy to przede wszystkim ten, który jest otwarty na Ducha Świętego. W strumieniu Ducha Świętego rodzi się mądra wrażliwość na specyficznie ludzki świat głodu, który objawia się poprzez głód duszy i ciała. Jezus daje nam świetny przykład takiej sensownej postawy w czasie pierwszego rozmnożenia chlebów (Por. Mk 6, 34-44).
Gdy pewnego razu dostrzegł wielki tłum ludzi, wtedy ogarnęła go litość i „zaczął ich nauczać”. Poprzez nauczanie Jezus obdarzał słowem, które pozwalało zaspokoić głód duszy. Głoszone nauki rodziły w sercach nadzieję i otwierały oczy na prawdę o życiu wiecznym. Tak, to jest fundamentalna troska człowieka duchowego: karmić się Słowem Jezusa Chrystusa. Ale najważniejsze, nie oznacza jedyne. To znaczy? Otóż, gdy nastała już późna pora, uczniowie chcieli odprawić ludzi, aby sami zorganizowali sobie coś do zjedzenia. Wtedy Jezus zdecydowanie zareagował: „Wy dajcie im jeść”. Kazał ludziom pozostać i tym razem konkretnie zatroszczył się o zaspokojenie głodu ciała. Nie zignorował sfery materialnej, ale potraktował ją poważnie i dosłownie. Co więcej, najbardziej pierwotną potrzebę ciała ściśle powiązał z Bożym błogosławieństwem. Owocem tego stał się cud rozmnożenia chleba. Dzięki Jezusowi ludzie mogli doświadczyć zaspokojenia całego „ludzkiego głodu”, duszy i ciała.
Oto prawdziwa Chrystusowa duchowość. Człowiek duchowy to ten, który otwiera się na Ducha Świętego i w Jego mocy spotyka się z Jezusem poprzez świat ciała i duszy. Oto duchowa droga zgodna z wolą Boga Ojca, który stworzył nas ludźmi…
8 stycznia 2014 (Mk 6, 34-44)
↑ Powyższy tekst wraz z ilustracją w całości pochodzi ze strony Eremu Maryi „Brama Nieba”. Pozostałe artykuły z komentarzem Ojca Pustelnika znajdują się TUTAJ.
↑ Komentarze video
↑ Wszystkie poniższe okna video powinny wyświetlać najbardziej aktualny (dzisiejszy) odcinek, czasem trzeba go jednak odszukać w rozwijanej playliście (biała ikonka w oknie video, aktywna po kliknięciu przycisku odtwarzania).
↑ „Słowo na jutro” (~5-35′)
↑ Wprowadzenie do dzisiejszej Ewangelii, proponowane przez Centrum Formacji Duchowej w Krakowie na wieczór poprzedniego dnia, odcinek 1958 dostępny od 20:00 (~5-35′).
„Słowo na jutro”
Źródło: CFD księży Salwatorianów w Krakowie
↑ Zoom (~2-3′)
↑ Od poniedziałku do piątku Zoom Mocnych w Duchu prowadzi o. Remigiusz Recław, Jezuita, a w soboty i niedziele Inga Pozorska, kierownik zespołu Mocni w Duchu (odcinek dostępny od godziny 5:00 rano).
Zoom Mocnych w Duchu
o. Recław SJ
Źródło: Remi Recław SJ
↑ Zielone Pastwisko (~4-7′)
↑ Zielone Pastwisko prowadzone przez ojca biskupa Piotra Kleszcza OFM conv., franciszkanina (odcinek na dziś pojawia się koło godziny 0:00).
Zielone Pastwisko
bp Piotr Kleszcz OFM
Źródło: Archidiecezja Łódzka
↑ Homilia (~9-29′)
↑ Dzisiejsza albo najbardziej aktualna homilia księdza kardynała Grzegorza Rysia.
Homilia
Kardynał Grzegorz Ryś
Źródło: Archidiecezja Łódzka
Czytania na Dzień Powszedni +
W krajach, w których uroczystość Objawienia Pańskiego obchodzona była w niedzielę, dziś bierze się teksty z czwartku po Objawieniu Pańskim, oznaczone w księgach liturgicznych jako teksty na dzień 10 stycznia po Objawieniu Pańskim.
1. czytanie (1 J 4, 19 – 5, 4)
Kto miłuje Boga, niech miłuje brata
Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Jana Apostoła
Najmilsi:
My miłujemy Boga, ponieważ Bóg sam pierwszy nas umiłował. Jeśliby ktoś mówił: «Miłuję Boga», a brata swego nienawidził, jest kłamcą, albowiem kto nie miłuje brata swego, którego widzi, nie może miłować Boga, którego nie widzi. Takie zaś mamy od Niego przykazanie, aby ten, kto miłuje Boga, miłował też i brata swego.
Każdy, kto wierzy, że Jezus jest Mesjaszem, z Boga się narodził; i każdy miłujący Tego, który dał życie, miłuje również tego, kto życie od Niego otrzymał. Po tym poznajemy, że miłujemy dzieci Boże, gdy miłujemy Boga i wypełniamy Jego przykazania, albowiem miłość względem Boga polega na spełnianiu Jego przykazań, a przykazania Jego nie są ciężkie. Wszystko bowiem, co z Boga zrodzone, zwycięża świat; tym właśnie zwycięstwem, które zwyciężyło świat, jest nasza wiara.
Oto Słowo Boże
Psalm (Ps 72 (71), 1b-2. 14 i 15bc. 17 (R.: por. 11))
Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi
Boże, przekaż Twój sąd królowi, *
a Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu.
Aby Twoim ludem rządził sprawiedliwie *
i ubogimi według prawa.
Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi
Wybawi ich od krzywdy i przemocy, *
gdyż krew ich cenna jest w jego oczach.
Zawsze będą się modlić za niego, *
nieustannie błogosławić mu będą.
Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi
Niech jego imię trwa na wieki, *
jak długo świeci słońce, niech trwa jego imię.
Niech jego imieniem wzajemnie się błogosławią, *
niech wszystkie narody życzą mu szczęścia.
Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi
Aklamacja (Por. Łk 4, 18)
Alleluja, alleluja, alleluja
Pan posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę,
więźniom głosił wolność.
Alleluja, alleluja, alleluja
↑ Ewangelia (Łk 4, 14-22a)
Jezus jest Mesjaszem zapowiedzianym przez proroków
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza:
Jezus powrócił mocą Ducha do Galilei, a wieść o Nim rozeszła się po całej okolicy. On zaś nauczał w ich synagogach, wysławiany przez wszystkich.
Przyszedł również do Nazaretu, gdzie się wychował. W dzień szabatu udał się swoim zwyczajem do synagogi i powstał, aby czytać.
Podano Mu księgę proroka Izajasza. Rozwinąwszy księgę, znalazł miejsce, gdzie było napisane: «Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnymi, abym obwoływał rok łaski Pana».
Zwinąwszy księgę, oddał słudze i usiadł; a oczy wszystkich w synagodze były w Niego utkwione.
Począł więc mówić do nich: «Dziś spełniły się te słowa Pisma, które słyszeliście». A wszyscy przyświadczali Mu i dziwili się pełnym łaski słowom, które płynęły z ust Jego.
Oto Słowo Pańskie
