11 października 2026. Słowo na 28 niedzielę zwykłą w roku A. Czytania, Ewangelia, rozważanie, komentarze oraz homilia kard. Rysia
11 października 2026, Niedziela
XXVIII Niedziela zwykła (rok: A) – XXVI Dzień Papieski; patron dnia: tu; inne oficjum: tu
Czytania +
Czytania na 28 niedzielę zwykłą (rok liturgiczny A)
1. czytanie (Iz 25, 6-10a)
Uczta mesjańska
Czytanie z Księgi proroka Izajasza
Pan Zastępów przygotuje dla wszystkich ludów na tej górze ucztę z tłustego mięsa, ucztę z wybornych win, z najpożywniejszego mięsa, z najwyborniejszych win. Zedrze On na tej górze zasłonę, zapuszczoną na twarz wszystkich ludów, i całun, który okrywał wszystkie narody; raz na zawsze zniszczy śmierć. Wtedy Pan Bóg otrze łzy z każdego oblicza, zdejmie hańbę ze swego ludu na całej ziemi, bo Pan przyrzekł.
I powiedzą w owym dniu: Oto nasz Bóg, Ten, któremu zaufaliśmy, że nas wybawi; oto Pan, w którym złożyliśmy naszą ufność; cieszmy się i radujmy z Jego zbawienia! Albowiem ręka Pana spocznie na tej górze.
Oto Słowo Boże
Psalm (Ps 23 (22), 1b-3a. 3b-4. 5. 6 (R.: por. 6cd))
Po wieczne czasy zamieszkam u Pana
Pan jest moim pasterzem, †
niczego mi nie braknie, *
pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach.
Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć, *
orzeźwia moją duszę.
Po wieczne czasy zamieszkam u Pana
Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach *
przez wzgląd na swoją chwałę.
Chociażbym przechodził przez ciemną dolinę, †
zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną. *
Kij Twój i laska pasterska są moją pociechą.
Po wieczne czasy zamieszkam u Pana
Stół dla mnie zastawiasz *
na oczach mych wrogów.
Namaszczasz mi głowę olejkiem, *
kielich mój pełny po brzegi.
Po wieczne czasy zamieszkam u Pana
Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną *
przez wszystkie dni życia
i zamieszkam w domu Pana *
po najdłuższe czasy.
Po wieczne czasy zamieszkam u Pana
2. czytanie (Flp 4, 12-14. 19-20)
Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Filipian
Bracia:
Umiem cierpieć biedę, umiem też korzystać z obfitości. Do wszystkich w ogóle warunków jestem zaprawiony: i być sytym, i głód cierpieć, korzystać z obfitości i doznawać niedostatku. Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia. W każdym razie dobrze uczyniliście, biorąc udział w moim ucisku.
A Bóg mój według swego bogactwa zaspokoi wspaniale w Chrystusie Jezusie każdą waszą potrzebę. Bogu zaś i Ojcu naszemu chwała na wieki wieków. Amen.
Oto Słowo Boże
Aklamacja (Por. Ef 1, 17-18)
Alleluja, alleluja, alleluja
Niech Ojciec Pana naszego, Jezusa Chrystusa, przeniknie nasze serca swoim światłem,
abyśmy wiedzieli, czym jest nadzieja naszego powołania.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia – wersja krótsza (Mt 22, 1-10)
Przypowieść o zaproszonych na ucztę
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Jezus w przypowieściach mówił do arcykapłanów i starszych ludu: «Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił ucztę weselną swemu synowi. Posłał więc swoje sługi, żeby zaproszonych zwołali na ucztę, lecz ci nie chcieli przyjść.
Posłał jeszcze raz inne sługi z poleceniem: „Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę; woły i tuczne zwierzęta ubite i wszystko jest gotowe. Przyjdźcie na ucztę!” Lecz oni zlekceważyli to i odeszli: jeden na swoje pole, drugi do swego kupiectwa, a inni pochwycili jego sługi i znieważywszy, pozabijali.
Na to król uniósł się gniewem. Posłał swe wojska i kazał wytracić owych zabójców, a miasto ich spalić.
Wtedy rzekł swoim sługom: „Uczta weselna wprawdzie jest gotowa, lecz zaproszeni nie byli jej godni. Idźcie więc na rozstajne drogi i zaproście na ucztę wszystkich, których spotkacie”. Słudzy ci wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, których napotkali: złych i dobrych. I sala weselna zapełniła się biesiadnikami.
Oto Słowo Pańskie
↑ Ewangelia – wersja dłuższa (Mt 22‚ 1-14)
Przypowieść o zaproszonych na ucztę
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza:
Jezus w przypowieściach mówił do arcykapłanów i starszych ludu: «Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił ucztę weselną swemu synowi. Posłał więc swoje sługi, żeby zaproszonych zwołali na ucztę, lecz ci nie chcieli przyjść.
Posłał jeszcze raz inne sługi z poleceniem: „Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę; woły i tuczne zwierzęta ubite i wszystko jest gotowe. Przyjdźcie na ucztę!” Lecz oni zlekceważyli to i odeszli: jeden na swoje pole, drugi do swego kupiectwa, a inni pochwycili jego sługi i znieważywszy, pozabijali.
Na to król uniósł się gniewem. Posłał swe wojska i kazał wytracić owych zabójców, a miasto ich spalić.
Wtedy rzekł swoim sługom: „Uczta weselna wprawdzie jest gotowa, lecz zaproszeni nie byli jej godni. Idźcie więc na rozstajne drogi i zaproście na ucztę wszystkich, których spotkacie”. Słudzy ci wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, których napotkali: złych i dobrych. I sala weselna zapełniła się biesiadnikami.
Wszedł król, żeby się przypatrzyć biesiadnikom, i zauważył tam człowieka nieubranego w strój weselny. Rzekł do niego: „Przyjacielu, jakże tu wszedłeś, nie mając stroju weselnego?” Lecz on oniemiał. Wtedy król rzekł sługom: „Zwiążcie mu ręce i nogi i wyrzućcie go na zewnątrz, w ciemności! Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów”. Bo wielu jest powołanych, lecz mało wybranych».
Oto Słowo Pańskie
↑ Rozważanie Ojca Pustelnika
Rozważanie Ojca Eremity OVE z Eremu Maryi „Brama Nieba” do dzisiejszej Ewangelii (~2-3′) (28 niedziela zwykła, rok liturgiczny A II)
Świętymi bądźcie!
„Miej odwagę brać! Próbuj dawać! Każdego dnia szukaj!”. Człowiek, który idzie taką drogą, nazywany jest przez chrześcijan świętym. Wbrew obiegowym opiniom, dla świętego ważniejsze jest „brać”, aniżeli „dawać”. Co więcej, ideałem świętości nie jest wcale nudne „wiem”, ale atrakcyjne „szukam”.
Aby wydobyć bogactwo tkwiące w tych stwierdzeniach, warto najpierw uświadomić sobie dwie niezbyt ciekawe postawy życiowe: „wierzący niepraktykujący” i „praktykujący niewierzący”. W pierwszym przypadku akcentowana jest wiara we wszechobecność Boga. Z tego wyprowadzany jest wniosek, że nie ma potrzeby uczęszczać na Mszę Świętą. Wszak można pomodlić się w domu lub na polanie w lesie. Zaproszenie Jezusa na Eucharystię, którą można bez cienia przesady nazwać Ucztą Eucharystyczną, zostaje odrzucone. Własny „bożek samowystarczalności” jest ważniejszy. Prawdziwy Bóg mówi: „Przyjdźcie na ucztę”, lecz „wierzący niepraktykujący” prezentują odpowiedź, którą można trafnie wyrazić ewangelicznym zdaniem: „Lecz oni zlekceważyli to i poszli na swoje” (por. Mt 22, 1-14).
Druga pokusa dotyczy „praktykujących niewierzących”. Choć na inny sposób, tu także nie ma pokornego otwarcia serca na bycie obdarowanym. Tym razem człowiek korzysta z otrzymanego zaproszenia i zewnętrznie udaje się na ucztę do budynku o nazwie kościół. Niestety, jest to obecność jedynie ciałem, bez wiary w sercu. Dominują stereotypy. Motywem jest tylko „prawo i zwyczaj”. Bóg otrzymuje nawet pouczenie: „Bądź wdzięczny, że w ogóle przyszedłem”. Można taką postawę przyrównać do człowieka, o którym Ewangelia mówi, że wszedł na ucztę, „nie mając stroju weselnego”. Pomimo fizycznej obecności, król reprezentujący Boga, wobec takiego człowieka wydał polecenie: „Zwiążcie mu ręce i nogi i wyrzućcie go na zewnątrz w ciemności”. To zdanie nie oznacza okrucieństwa Boga. Na skutek braku wiary i miłości, człowiek sam siebie skazuje na ciemności, które wypełniają wnętrze pomimo zewnętrznych praktyk religijnych.
Św. Jan Paweł II, którego dziś szczególnie wspominamy w XIV Dniu Papieskim, zaprasza nas do bycia „wierzącym praktykującym”. Oto droga, która jest optymalną odpowiedzią na Boże zaproszenie: „Świętymi bądźcie”. Gdy uważnie przyjrzymy się stylowi życia Jana Pawła II, odkryjemy trzy „święte inspiracje”. Przede wszystkim, jest to otwarcie serca na Boga obdarowującego. Pierwszym gestem każdego świętego jest kierowanie się ku Bogu. Jest to odwaga brania Bożych łask. Uczta Eucharystyczna jest miejscem, gdzie Bóg najpełniej obdarowuje sobą poprzez Słowo, Ciało i Krew. Błogosławiony, kto idzie na Mszę Świętą jako żebrak z wyciągniętą ręką i spragnionymi ustami. Jezus doznaje wtedy wielkiej radości i obficie obdarza swymi łaskami. Przyjęcie do serca Jego Świętych Darów staje się możliwe poprzez żywą wiarę, która pragnie z pokorną miłością nasycać się Bogiem. Święty to człowiek, który całe swoje ciało i duszę otwiera na Boga. Człowiek jest na tyle święty, na ile jest wypełniony świętością Boga.
Owocem takiego wypełnienia jest pragnienie, aby dzielić się otrzymanymi darami. Stąd bierze się postawa dawania, która jest próbą naśladowania Boga obdarowującego. Jeśli człowiek autentycznie najpierw bierze od Boga i potem daje drugiemu człowiekowi, to wówczas w pewien sposób staje się „jednym wielkim poszukiwaniem”. Św. Jan Paweł II jest super-przykładem człowieka poszukującego. Mając ogromną wiedzę, nieustannie modlił się, czytał i uważnie wsłuchiwał się w ludzi. Bóg jest nieskończony. Kto jest w miłosnej relacji z Nieskończonością, wtedy całym sobą powtarza: „Szukam. Ciągle zaczynam od nowa”. Życie świętego nie jest zasklepieniem się w nudnych stereotypach, ale stanowi fascynującą drogę nieustannego odkrywania czegoś nowego o Bogu oraz o człowieku i całym stworzeniu.
Błogosławiony, kto przychodzi na Ucztę Eucharystyczną, i wszelką Bożą ucztę, w miłosnej szacie wierzącego. Św. Janie Pawle II, módl się za nami, abyśmy byli świętymi. Ty pokazałeś, że warto!
12 października 2014 (Mt 22, 1-14)

↑ Powyższy tekst wraz z ilustracją w całości pochodzi ze strony Eremu Maryi „Brama Nieba”. Pozostałe artykuły z komentarzem Ojca Pustelnika znajdują się TUTAJ.
↑ Komentarze video
↑ Wszystkie poniższe okna video powinny wyświetlać najbardziej aktualny (dzisiejszy) odcinek, czasem trzeba go jednak odszukać w rozwijanej playliście (biała ikonka w oknie video, aktywna po kliknięciu przycisku odtwarzania).
↑ „Słowo na jutro” (~5-35′)
↑ Wprowadzenie do dzisiejszej Ewangelii, proponowane przez Centrum Formacji Duchowej w Krakowie na wieczór poprzedniego dnia, odcinek 2234 dostępny od 20:00 (~5-35′).
„Słowo na jutro”
Źródło: CFD księży Salwatorianów w Krakowie
↑ Zoom (~2-3′)
↑ Od poniedziałku do piątku Zoom Mocnych w Duchu prowadzi o. Remigiusz Recław, Jezuita, a w soboty i niedziele Inga Pozorska, kierownik zespołu Mocni w Duchu (odcinek dostępny od godziny 5:00 rano).
Zoom Mocnych w Duchu
I. Pozorska
Źródło: Mocni w Duchu
↑ Zielone Pastwisko (~4-7′)
↑ Zielone Pastwisko prowadzone przez ojca biskupa Piotra Kleszcza OFM conv., franciszkanina (odcinek na dziś pojawia się koło godziny 0:00).
Zielone Pastwisko
bp Piotr Kleszcz OFM
Źródło: Archidiecezja Łódzka
↑ Homilia (~9-29′)
↑ Dzisiejsze albo najbardziej aktualne homilie księdza kardynała Konrada Krajewskiego, księdza biskupa Zbigniewa Wołkowicza, ojca biskupa Piotra Kleszcza i księdza kardynała Grzegorza Rysia.
↑ Różaniec na żywo
↑ Poniżej dzisiejsza (albo najbardziej aktualna) transmisja modlitwy różańcowej na żywo z Sanktuarium Najświętszego Imienia Jezus w Łodzi, rozpoczynająca się o godzinie 17:30 (w pierwsze soboty miesiąca różaniec odmawiany jest podczas nabożeństwa pierwszosobotniego po zakończeniu wieczornej mszy świętej, około godziny 19:00).
Msza Święta dla dzieci
Źródło: Mocni w Duchu Live
Video nie działa? Sprawdź tu
Różaniec i Msza Święta
Źródło: Mocni w Duchu Live
Video nie działa? Sprawdź tu
