
17 lipca 2025. Słowo na czwartek 15 tygodnia zwykłego w roku I. Czytania, Ewangelia, rozważanie, komentarze
17 lipca 2025, Czwartek
Czwartek XV tygodnia zwykłego (rok I ) patron dnia: tu; inne oficjum: tu
święty pustelnik dziś wspominany: św. Aleksy, wyznawca
Spis treści:
۰ „Słowo na jutro” (~5-35′)
۰ Zoom (~2-3′)
۰ Zielone Pastwisko (~5′)
۰ Homilia (jeśli jest dostępna)
Czytania +
Czytania na czwartek 15 tygodnia zwykłego (rok liturgiczny I)
1. czytanie (Wj 3, 13-20)
Bóg objawia swoje imię
Czytanie z Księgi Wyjścia
Mojżesz rzekł Bogu: «Oto pójdę do Izraelitów i powiem im: Bóg ojców naszych posłał mnie do was. Lecz gdy oni mnie zapytają, jakie jest Jego imię, cóż im mam powiedzieć?» Odpowiedział Bóg Mojżeszowi: «Jestem, który jestem». I dodał: «Tak powiesz synom Izraela: Jestem posłał mnie do was».
Mówił dalej Bóg do Mojżesza: «Tak powiesz Izraelitom: Pan, Bóg ojców waszych, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba posłał mnie do was. To jest imię moje na wieki i to jest moje zawołanie na najdalsze pokolenia.
Idź, a gdy zbierzesz starszych Izraela, powiesz im: Objawił mi się Pan, Bóg ojców waszych, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba i powiedział: Zająłem się w pełni wami i tym, co wam uczyniono w Egipcie. Postanowiłem więc wywieść was z ucisku w Egipcie i zaprowadzić do ziemi Kananejczyka, Chittyty, Amoryty, Peryzzyty, Chiwwity i Jebusyty, do ziemi opływającej w mleko i miód. Oni twych słów usłuchają. I pójdziesz razem ze starszymi Izraela do króla egipskiego, i powiecie mu: Pan, Bóg Hebrajczyków, nam się objawił. Pozwól nam odbyć drogę trzech dni przez pustynię, abyśmy złożyli ofiary Panu, Bogu naszemu.
Ja zaś wiem, że król egipski nie pozwoli wam wyruszyć, chyba że zmuszony siłą. Wyciągnę przeto rękę i uderzę Egipt różnymi cudami, jakich tam dokonam, a wypuści was».
Oto Słowo Boże
Psalm (Ps 105 (104), 1 i 5. 8-9. 24-25. 26-27 (R.: por. 8a))
Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu
albo: Alleluja
Sławcie Pana, wzywajcie Jego imienia, *
głoście Jego dzieła wśród narodów.
Pamiętajcie o cudach, które On uczynił, *
o Jego znakach, o wyrokach ust Jego.
Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu
albo: Alleluja
Na wieki pamięta o swoim przymierzu, *
obietnicy danej tysiącu pokoleń,
o przymierzu, które zawarł z Abrahamem, *
przysiędze danej Izaakowi.
Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu
albo: Alleluja
Bóg swój naród bardzo rozmnożył, *
uczynił go mocniejszym od jego wrogów.
Ich serce odmienił, by znienawidzili lud Jego *
i wobec sług Jego postępowali zdradziecko.
Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu
albo: Alleluja
Posłał wtedy sługę swego, Mojżesza, *
i Aarona, wybranego przez siebie.
Okazali wśród nich Jego znaki *
i cuda w krainie Chamitów.
Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu
albo: Alleluja
Aklamacja (Mt 11, 28)
Alleluja, alleluja, alleluja
Przyjdźcie do Mnie wszyscy,
którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię.
Alleluja, alleluja, alleluja
↑ Ewangelia (Mt 11, 28-30)
Chrystus pokrzepia utrudzonych
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza:
Jezus przemówił tymi słowami:
«Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem słodkie jest moje jarzmo, a moje brzemię lekkie».
Oto Słowo Pańskie
↑ Rozważanie Ojca Pustelnika
Rozważanie Ojca Eremity OVE z Eremu Maryi „Brama Nieba” do dzisiejszej Ewangelii (~2-3′) (15 czwartek zwykły, rok liturgiczny C I)
Boskie Wsparcie
W człowieku jest tak wiele dobrych pragnień. Często błędy lub grzechy nie są wynikiem złych intencji. Powodem jest nie do końca właściwe postrzeganie określonych spraw. Na plan pierwszy wysuwa się tutaj życie z Bogiem. Co to znaczy żyć z Bogiem? Co robić konkretnie?
Otóż nie chodzi tutaj przede wszystkim o dobrą postawę moralną. Zbiór zakazów i nakazów, które trzeba wypełnić. To wielkie zubożenie. Rzecz nie polega także na pewnym światopoglądzie religijnym. Taka koncepcja intelektualna, która mniej lub bardziej bierze pod uwagę Boga. W moralizatorstwie i światopoglądzie człowiek nadal pozostaje sam. Dokłada sobie tylko jeszcze jeden ciężar.
Prawda jest bez porównania piękniejsza. Bóg jest drugą osobą. Wie, kocha, słyszy. Poprzez stworzenie nawiązuje z każdym człowiekiem relację miłości. Dlatego żyć z Bogiem, to zwyczajnie być z Nim i rozmawiać. Opowiadać o swoich codziennych radościach i smutkach. To relacja pomiędzy dwiema osobami. Bóg i ja. Bóg zawsze pozostaje wierny tej relacji. Ja jestem słaby. Odchodzę. Niejednokrotnie zrywam z Nim tę relację. I tu właśnie ujawnia się prawdziwy skarb życia z Bogiem. Jezus nie rezygnuje ze mnie. Oddaje swoje życie, aby odbudować zniszczony most. Można powiedzieć, że Bóg Ojciec jako Stworzyciel buduje pomost pomiędzy Sobą i człowiekiem. Człowiek ten pomost niszczy. Zrywa relację ze swym Stwórcą. Jezus jako Syn Boży oddaje swoje życie. Odbudowuje zniszczoną relację.
Jezus jest prawdziwie miłosierny. Nie jest ważne, co zrobiłem. Zawsze mogę na nowo wrócić. Życie z Bogiem nie sprowadza się do sztucznej realizacji moralnych reguł. To nie jest tylko filozofa lub ideologia życiowa. Na szczęście rzeczywistość jest bez porównania piękniejsza. Tu chodzi o ufne spotkanie dwóch serc. Serce Boga i serce człowieka. Intymny dialog o tym, czym żyję. To skarb współobecności w klimacie czułego miłosierdzia. Aby oddychać tym czystym powietrzem wiary, Duch Święty zaprasza każdego dnia na taką małą pustynię. Trzeba odejść od hałasu i pędu ulicy. Trzeba nieco odsunąć się od domowego zamieszania. Cisza ludzkiej samotności.
Św. Augustyn powiedział, że nigdy nie jest mniej samotny, niż wtedy, gdy jest sam z Bogiem. Piękne świadectwo Bożego życia. Odchodzę od ludzi. Całe serce mogę otworzyć na Boga. Wielu ucieka przed taką chwilą zatrzymania. Pewne intuicyjne przeczucie jest dobre. Głos sumienia da znać o sobie. Może nawet zaatakować zły duch. Bolesne doświadczenie. Piekący smak wspomnienia kolejnych nędznych słów i gestów. Ale nie ma co się lękać.
Bóg jest mocniejszy od największych wyrzutów sumienia. W swym miłosierdziu pragnie oczyścić moje serce. Ufne wyznanie otwiera na dar uzdrowienia. Bezcenny owoc życia z Bogiem. Każde intymne modlitewne spotkanie to kolejny kroczek na drodze nawrócenia. To pełniejsze zamieszkanie w Królestwie Bożym. Z kim przestajesz, takim się stajesz. Jakże mądre ludowe powiedzenie. Warto przestawać z Bogiem. Przedziwny cud. Moje nędzne życie zaczyna zyskiwać woń Bożego życia. Warto żyć z Bogiem…
18 lipca 2013 (Mt 11, 28-30)
↑ Powyższy tekst wraz z ilustracją w całości pochodzi ze strony Eremu Maryi „Brama Nieba”. Pozostałe artykuły z komentarzem Ojca Pustelnika znajdują się TUTAJ.
↑ Komentarze video
↑ Wszystkie poniższe okna video powinny wyświetlać najbardziej aktualny (dzisiejszy) odcinek, czasem trzeba go jednak odszukać w rozwijanej playliście (biała ikonka w oknie video, aktywna po kliknięciu przycisku odtwarzania).
↑ „Słowo na jutro” (~5-35′)
↑ Wprowadzenie do dzisiejszej Ewangelii, proponowane przez Centrum Formacji Duchowej w Krakowie na wieczór poprzedniego dnia, odcinek 1783 dostępny od 20:00 (~5-35′).
„Słowo na jutro”
Źródło: CFD księży Salwatorianów w Krakowie
↑ Zoom (~2-3′)
↑ Od poniedziałku do piątku Zoom Mocnych w Duchu prowadzi o. Remigiusz Recław, Jezuita, a w soboty i niedziele Inga Pozorska, kierownik zespołu Mocni w Duchu (odcinek dostępny od godziny 5:00 rano).
Zoom Mocnych w Duchu
o. Recław SJ/I. Pozorska
Źródło: Mocni w Duchu
↑ Zielone Pastwisko (~4-7′)
↑ Zielone Pastwisko prowadzone przez ojca biskupa Piotra Kleszcza OFM conv., franciszkanina (odcinek na dziś pojawia się koło godziny 0:00).
Zielone Pastwisko
bp Piotr Kleszcz OFM
Źródło: Archidiecezja Łódzka
↑ Homilia (~9-29′)
↑ Dzisiejsza albo najbardziej aktualna homilia księdza kardynała Grzegorza Rysia.
Homilia
Kardynał Grzegorz Ryś
Źródło: Archidiecezja Łódzka