5 października 2026. Słowo na poniedziałek 27 tygodnia zwykłego w roku I. Czytania, Ewangelia, rozważanie, komentarze
5 października 2026, Poniedziałek
Poniedziałek XXVII tygodnia zwykłego (rok II) – wspomnienie świętej Faustyny Kowalskiej, dziewicy (w Łodzi: Uroczystość) patron dnia: tu; inne oficjum: tu
Spis treści:
۰ „Słowo na jutro” (~5-35′)
۰ Zoom (~2-3′)
۰ Zielone Pastwisko (~5′)
۰ Homilie (jeśli są dostępne)
Czytania +
Czytania na poniedziałek 27 tygodnia zwykłego (rok liturgiczny II)
1. czytanie (Ga 1, 6-12)
Jedna jest Ewangelia Chrystusa
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Galatów
Bracia:
Nadziwić się nie mogę, że od Tego, który was łaską Chrystusa powołał, tak szybko chcecie przejść do innej Ewangelii. Innej jednak Ewangelii nie ma: są tylko jacyś ludzie, którzy sieją wśród was zamęt i którzy chcieliby przekręcić Ewangelię Chrystusową.
Ale gdybyśmy nawet my lub anioł z nieba głosił wam Ewangelię różną od tej, którą wam głosiliśmy – niech będzie przeklęty! Już to przedtem powiedzieliśmy, a teraz jeszcze mówię: Gdyby wam ktoś głosił Ewangelię różną od tej, którą od nas otrzymaliście – niech będzie przeklęty!
A zatem teraz: czy zabiegam o względy ludzi, czy raczej Boga? Czy ludziom staram się przypodobać? Gdybym jeszcze ludziom chciał się przypodobać, nie byłbym sługą Chrystusa.
Oświadczam więc wam, bracia, że głoszona przeze mnie Ewangelia nie jest wymysłem ludzkim. Nie otrzymałem jej bowiem ani nie nauczyłem się od jakiegoś człowieka, lecz objawił mi ją Jezus Chrystus.
Oto Słowo Boże
Psalm (Ps 111 (110), 1b-2. 7-8. 9 i 10c (R.: 5b))
Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu
albo: Alleluja
Z całego serca będę chwalił Pana *
w radzie sprawiedliwych i na zgromadzeniu.
Wielkie są dzieła Pana, *
zgłębiać je mają wszyscy, którzy je miłują.
Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu
albo: Alleluja
Dzieła rąk Jego są sprawiedliwe i pełne prawdy, *
wszystkie Jego przykazania są trwałe,
ustalone na wieki wieków, *
nadane ze słusznością i mocą.
Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu
albo: Alleluja
Zesłał odkupienie swojemu ludowi, *
na wieki ustanowił swoje przymierze,
imię Jego jest święte i wzbudza trwogę, *
a Jego sprawiedliwość będzie trwać na wieki.
Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu
albo: Alleluja
Aklamacja (J 13, 34)
Alleluja, alleluja, alleluja
Daję wam przykazanie nowe, abyście się wzajemnie miłowali,
tak jak Ja was umiłowałem.
Alleluja, alleluja, alleluja
↑ Ewangelia (Łk 10, 25-37)
Przypowieść o miłosiernym Samarytaninie
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza:
Powstał jakiś uczony w Prawie i wystawiając Jezusa na próbę, zapytał: «Nauczycielu, co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne?»
Jezus mu odpowiedział: «Co jest napisane w Prawie? Jak czytasz?»
On rzekł: «Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całą swoją mocą i całym swoim umysłem; a swego bliźniego jak siebie samego».
Jezus rzekł do niego: «Dobrze odpowiedziałeś. To czyń, a będziesz żył».
Lecz on, chcąc się usprawiedliwić, zapytał Jezusa: «A kto jest moim bliźnim?»
Jezus, nawiązując do tego, rzekł: «Pewien człowiek schodził z Jeruzalem do Jerycha i wpadł w ręce zbójców. Ci nie tylko go obdarli, lecz jeszcze rany mu zadali i zostawiwszy na pół umarłego, odeszli. Przypadkiem przechodził tą drogą pewien kapłan; zobaczył go i minął. Tak samo lewita, gdy przyszedł na to miejsce i zobaczył go, minął.
Pewien zaś Samarytanin, wędrując, przyszedł również na to miejsce. Gdy go zobaczył, wzruszył się głęboko: podszedł do niego i opatrzył mu rany, zalewając je oliwą i winem; potem wsadził go na swoje bydlę, zawiózł do gospody i pielęgnował go. Następnego zaś dnia wyjął dwa denary, dał gospodarzowi i rzekł: „Miej o nim staranie, a jeśli co więcej wydasz, ja oddam tobie, gdy będę wracał”.
Kto z tych trzech okazał się według ciebie bliźnim tego, który wpadł w ręce zbójców?»
On odpowiedział: «Ten, który mu okazał miłosierdzie».
Jezus mu rzekł: «Idź i ty czyń podobnie!»
Oto Słowo Pańskie
↑ Rozważanie Ojca Pustelnika
Rozważanie Ojca Eremity OVE z Eremu Maryi „Brama Nieba” do dzisiejszej Ewangelii (~2-3′) (27 poniedziałek zwykły, rok liturgiczny B I)
Anioł i oliwa
Zaczął odczuwać ból… Każde wyjście pomiędzy pustynne skały stawało się wielkim wyzwaniem. Bolesne skurcze i ukłucia stawały się coraz bardziej dotkliwe. Nie wiadomo, co było dokładnie powodem. Co robić? Pustynia zdawała się jeszcze bardziej „podkręcać” swą śmiertelną bezwzględność, niemiłosiernie wysysając resztki pozostałej energii…
Wtedy doświadczył dwóch wyrazistych myśli. Wrażenie było takie, jakby ktoś we wnętrzu zaczął udzielać konkretnego wskazania. Przypominało to spokojną, aczkolwiek zdecydowaną poradę lekarską. Pierwsza myśl była nawiązaniem do Ewangelii (przypowieść o dobrym Samarytaninie): „Opatrzył rany oliwą”. Nigdy wcześniej nie czuł w ten sposób ewangelicznego słowa; jakby wyszło z otwartej Biblii i zaczęło rozbrzmiewać z intensywną sugestią: „Zrób podobnie”. Potem przyszła druga myśl, niejako instrukcja wykonawcza: „Idź kup oliwę i pij”. Gdzie? Na szczęście w okolicy znajdował się sklepik, w którym była do nabycia monastyczna oliwa z oliwek. Tak! Ujrzany produkt był dokładnie tym, o którym mówił wewnętrzny głos. Bez cienia wątpliwości! Terapia, w połączeniu z gorącą modlitwą o uzdrowienie, okazała się bardzo skuteczna. Jeszcze tego samego dnia sytuacja uległa radykalnej poprawie. W ciągu kilku dni wszystko wróciło do normy. Późniejsze badania nie wykazały żadnych objawów chorobowych. Wszystko w porządku. Byłoby jednak przejawem głupoty przejść nad tym zdarzeniem do zwykłego porządku rzeczy. Kto udzielił pomocy?
Sprawa wydaje się bardzo jasna. To Anioł Stróż, którego Bóg posyła, aby strzegł i pomagał. Ta pomoc ujawnia się najbardziej wtedy, gdy człowiek jest na nią otwarty w sercu, zarazem nie mając innych dostępnych naturalnych środków w danej sytuacji. We wspomnianym epizodzie z oliwą niesamowita była wyrazistość wewnętrznego przekazu; jakby miała miejsce rozmowa z drugim, bardzo kompetentnym człowiekiem w sprawach medycyny. Zarazem nie było powodu, żeby fragment o dobrym Samarytaninie pojawił się wówczas w świadomości, w sensie przypomnienia sobie np. ostatnio prowadzonego rozważania. Na poziomie naturalnej świadomości miał tylko skojarzenie, że oliwa była wylewana na wzburzone morze, aby uspokoić wodę w pobliżu statku. Tak! To było ewidentnie nadprzyrodzone wyłonienie się jednego zdania, które było odpowiedzią na zaistniały problem. W tekście Ewangelii jest zapisane: „podszedł do niego i opatrzył mu rany, zalewając je oliwą i winem” (Samarytanin, o którym tu mowa, udzielił pomocy na pustynnej drodze pomiędzy Jerozolimą i Jerychem) (por. Łk 10, 25-37). Intuicja niejako definitywnie potwierdzała, że wewnętrzny głos ukazuje dobry kierunek działania.
I rzeczywiście. Okazuje się, że oliwa i wino były stosowane m.in. jako środek medyczny. Wino służyło do oczyszczania ran. Oliwa z oliwek natomiast bardzo dobrze łagodziła ból i przyśpieszała proces gojenia. To działanie lecznicze niezmiennie jest aktualne. Bóg jeden wie, co było powodem bólu. Nie było zranienia, więc wino nie było potrzebne. Ale oliwa zaczęła działać jak środek łagodzący ból i neutralizujący jakieś podrażnienie w organizmie (choć zwykły środek przeciwbólowy prawie nie działał). Zarazem łaska Boża dokonywała uzdrowienia. Problem został pomyślnie rozwiązany. Pustynny piasek na nowo stał się symbolem „ożywiającego początku”, a nie „uśmiercającego końca”…
Ale najważniejszym owocem tego zdarzenia jest głęboko przeżyty blask Bożego Miłosierdzia; zarówno poprzez uzdrawiające słowo Ewangelii, jak i poprzez serdeczną interwencją Anioła Stróża, który wcielił się w rolę dobrego Samarytanina. I trzeba pamiętać, że w pustynnej przestrzeni wszystko wygląda zupełnie inaczej. Szklanka wody, coś banalnego w zwykłym mieszkaniu, na pustyni może stać się szczytem luksusu. Podobnie ze zwykłą oliwą, która pośród piasków okazała się niezwykłym środkiem i znakiem Miłosiernej Bożej Obecności…
5 października 2015 (Łk 10, 25-37)
↑ Powyższy tekst wraz z ilustracją w całości pochodzi ze strony Eremu Maryi „Brama Nieba”. Pozostałe artykuły z komentarzem Ojca Pustelnika znajdują się TUTAJ.
↑ Komentarze video
↑ Wszystkie poniższe okna video powinny wyświetlać najbardziej aktualny (dzisiejszy) odcinek, czasem trzeba go jednak odszukać w rozwijanej playliście (biała ikonka w oknie video, aktywna po kliknięciu przycisku odtwarzania).
↑ „Słowo na jutro” (~5-35′)
↑ Wprowadzenie do dzisiejszej Ewangelii, proponowane przez Centrum Formacji Duchowej w Krakowie na wieczór poprzedniego dnia, odcinek 2228 dostępny od 20:00 (~5-35′).
„Słowo na jutro”
Źródło: CFD księży Salwatorianów w Krakowie
↑ Zoom (~2-3′)
↑ Od poniedziałku do piątku Zoom Mocnych w Duchu prowadzi o. Remigiusz Recław, Jezuita, a w soboty i niedziele Inga Pozorska, kierownik zespołu Mocni w Duchu (odcinek dostępny od godziny 5:00 rano).
Zoom Mocnych w Duchu
o. Recław SJ
Źródło: Remi Recław SJ
↑ Zielone Pastwisko (~4-7′)
↑ Zielone Pastwisko prowadzone przez ojca biskupa Piotra Kleszcza OFM conv., franciszkanina (odcinek na dziś pojawia się koło godziny 0:00).
Zielone Pastwisko
bp Piotr Kleszcz OFM
Źródło: Archidiecezja Łódzka
↑ Homilia (~9-29′)
↑ Dzisiejsze albo najbardziej aktualne homilie księdza kardynała Konrada Krajewskiego, księdza biskupa Zbigniewa Wołkowicza, ojca biskupa Piotra Kleszcza i księdza kardynała Grzegorza Rysia.
↑ Różaniec na żywo
↑ Poniżej dzisiejsza (albo najbardziej aktualna) transmisja modlitwy różańcowej na żywo z Sanktuarium Najświętszego Imienia Jezus w Łodzi, rozpoczynająca się o godzinie 17:30 (w pierwsze soboty miesiąca różaniec odmawiany jest podczas nabożeństwa pierwszosobotniego po zakończeniu wieczornej mszy świętej, około godziny 19:00).
Różaniec i Msza święta
Źródło: Mocni w Duchu Live
Video nie działa? Sprawdź tu
Czytania na Uroczystość +
Czytania na Uroczystość świętej Faustyny Kowalskiej, głównej patronki miasta Łodzi
1. czytanie (Oz 2, 16b. 17b. 21-22)
Poślubię cię sobie na wieki
Czytanie z Księgi Proroka Ozeasza
Tak mówi Pan:
«Wyprowadzę oblubienicę na pustynię i przemówię do jej serca. I tam odpowie Mi jak w dniu, w którym wychodziła z ziemi egipskiej.
I poślubię cię sobie na wieki, poślubię przez sprawiedliwość i prawo, przez miłość i miłosierdzie. Poślubię cię sobie przez wierność, a poznasz Pana».
Oto Słowo Boże
Psalm (103 (102), 1b-2. 3-4. 8-9. 11-12
(R.: por. 8a))
Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia
Błogosław, duszo moja, Pana, *
i wszystko, co jest we mnie, święte imię Jego.
Błogosław, duszo moja, Pana *
i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach.
Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia
On odpuszcza wszystkie twoje winy *
i leczy wszystkie choroby.
On twoje życie ratuje od zguby, *
obdarza cię łaską i zmiłowaniem.
Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia
Miłosierny jest Pan i łaskawy, *
nieskory do gniewu i bardzo cierpliwy.
Nie zapamiętuje się w sporze, *
nie płonie gniewem na wieki.
Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia
Bo jak wysoko niebo wznosi się nad ziemią, *
tak wielka jest łaska Pana dla Jego czcicieli.
Jak odległy jest wschód od zachodu, *
tak daleko odsuwa od nas nasze winy.
Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia
2. czytanie (Ef 3, 14-19)
Miłość Chrystusa przewyższa wszelką wiedzę
Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Efezjan
Bracia:
Zginam kolana moje przed Ojcem, od którego bierze nazwę wszelki ród na niebie i na ziemi, aby według bogactwa swej chwały sprawił w was przez Ducha swego, by potężnie wzmocnił się wewnętrzny człowiek. Niech Chrystus zamieszka przez wiarę w waszych sercach; abyście w miłości zakorzenieni i ugruntowani, wraz ze wszystkimi świętymi zdołali ogarnąć duchem, czym jest Szerokość, Długość, Wysokość i Głębokość, i poznać miłość Chrystusa, przewyższającą wszelką wiedzę, abyście zostali napełnieni całą Pełnią Boga.
Oto Słowo Boże
Albo:
2. czytanie (2 Kor 5, 14-20)
Bóg zlecił nam posługę jednania
Czytanie z Drugiego Listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian
Bracia:
Miłość Chrystusa przynagla nas, pomnych na to, że skoro Jeden umarł za wszystkich, to wszyscy pomarli. A właśnie za wszystkich umarł Chrystus po to, aby ci, co żyją, już nie żyli dla siebie, lecz dla Tego, który za nich umarł i zmartwychwstał.
Tak więc i my odtąd już nikogo nie znamy według ciała; a jeśli nawet według ciała poznaliśmy Chrystusa, to już więcej nie znamy Go w ten sposób. Jeżeli więc ktoś pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. To, co dawne, minęło, a oto wszystko stało się nowe. Wszystko zaś to pochodzi od Boga, który pojednał nas z sobą przez Chrystusa i zlecił nam posługę jednania. Albowiem w Chrystusie Bóg jednał z sobą świat, nie poczytując ludziom ich grzechów, nam zaś przekazując słowo jednania. Tak więc w imieniu Chrystusa spełniamy posłannictwo jakby Boga samego, który przez nas udziela napomnień.
W imię Chrystusa prosimy: pojednajcie się z Bogiem!
Oto Słowo Boże
Aklamacja (Mt 11, 29ab)
Alleluja, alleluja, alleluja
Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode Mnie,
bo jestem cichy i pokornego serca.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia (Mt 11, 25-30)
Tajemnice królestwa objawione prostaczkom
Słowa Ewangelii według świętego Mateusza
W owym czasie Jezus przemówił tymi słowami: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie.
Wszystko przekazał Mi Ojciec mój. Nikt też nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca nikt nie zna, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić.
Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem słodkie jest moje jarzmo, a moje brzemię lekkie».
Oto Słowo Pańskie
