7 października 2026. Słowo na środę 27 tygodnia zwykłego w roku II. Czytania, Ewangelia, rozważanie, komentarze
7 października 2026, Środa
Środa XXVII tygodnia zwykłego (rok II) – wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Różańcowej (w zakonie dominikańskim: Święto; patron dnia: tu; inne oficjum: tu)
Spis treści:
۰ „Słowo na jutro” (~5-35′)
۰ Zoom (~2-3′)
۰ Zielone Pastwisko (~5′)
۰ Homilie (jeśli są dostępne)
Czytania +
Czytania na środę 27 tygodnia zwykłego (rok liturgiczny II)
1. czytanie (Ga 2, 1-2. 7-14)
Paweł wyrzuca Piotrowi chwiejność
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Galatów
Bracia:
Po czternastu latach udałem się ponownie do Jerozolimy wraz z Barnabą, zabierając z sobą także Tytusa. Udałem się zaś w tę stronę na skutek otrzymanego objawienia. I przedstawiłem im Ewangelię, którą głoszę wśród pogan, osobno zaś tym, którzy cieszą się poważaniem, by stwierdzili, czy nie biegnę lub nie biegłem na próżno.
Wręcz przeciwnie, stwierdziwszy, że mnie zostało powierzone głoszenie Ewangelii wśród nieobrzezanych, podobnie jak Piotrowi wśród obrzezanych – Ten bowiem, który współdziałał z Piotrem w apostołowaniu obrzezanych, współdziałał i ze mną wśród pogan – i uznawszy daną mi łaskę, Jakub, Kefas i Jan, uważani za filary, podali mnie i Barnabie prawicę na znak wspólnoty, byśmy szli do pogan, oni zaś do obrzezanych, ale żebyśmy pamiętali o ubogich, co też gorliwie starałem się czynić.
Gdy następnie Kefas przybył do Antiochii, otwarcie mu się sprzeciwiłem, bo na to zasłużył. Zanim jeszcze nadeszli niektórzy z otoczenia Jakuba, brał udział w posiłkach z tymi, którzy pochodzili z pogaństwa. Kiedy jednak oni się zjawili, począł się odsuwać i trzymać z dala, bojąc się tych, którzy pochodzili z obrzezania. To jego nieszczere postępowanie podjęli też inni pochodzenia żydowskiego, tak że wciągnięto w to udawanie nawet Barnabę.
Gdy więc spostrzegłem, że nie idą słuszną drogą, zgodną z prawdą Ewangelii, powiedziałem Kefasowi wobec wszystkich: «Jeżeli ty, choć jesteś Żydem, żyjesz według obyczajów przyjętych wśród pogan, a nie wśród Żydów, to jak możesz zmuszać pogan do przyjmowania zwyczajów żydowskich?»
Oto Słowo Boże
Psalm (Ps 117 (116), 1b-2 (R.: por. Mk 16, 15))
Całemu światu głoście Ewangelię
albo: Alleluja
Chwalcie Pana, wszystkie narody, *
wysławiajcie Go, wszystkie ludy,
bo potężna nad nami Jego łaska, *
a wierność Pana trwa na wieki.
Całemu światu głoście Ewangelię
albo: Alleluja
Aklamacja (Por. Rz 8, 15bc)
Alleluja, alleluja, alleluja
Otrzymaliście Ducha przybrania za synów,
w którym wołamy: «Abba, Ojcze».
Alleluja, alleluja, alleluja
↑ Ewangelia (Łk 11, 1-4)
Jezus uczy modlitwy
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza:
Jezus, przebywając w jakimś miejscu, modlił się, a kiedy skończył, rzekł jeden z uczniów do Niego: «Panie, naucz nas modlić się, tak jak i Jan nauczył swoich uczniów».
A On rzekł do nich: «Kiedy będziecie się modlić, mówcie: Ojcze, niech się święci Twoje imię; niech przyjdzie Twoje królestwo! Naszego chleba powszedniego dawaj nam na każdy dzień i przebacz nam nasze grzechy, bo i my przebaczamy każdemu, kto przeciw nam zawini; i nie dopuść, byśmy ulegli pokusie».
Oto Słowo Pańskie
↑ Rozważanie Ojca Pustelnika
Rozważanie Ojca Eremity OVE z Eremu Maryi „Brama Nieba” do dzisiejszej Ewangelii (~2-3′) (7 października, wspomnienie NMP Różańcowej, 27 środa zwykła, rok liturgiczny B I)
Módl się i żyj!
Modlitwa jest źródłem życia… Bez niej umieramy wewnętrznie, choć do pewnego czasu możemy sprawnie zewnętrznie funkcjonować. Jest to możliwe dzięki uzyskanym wcześniej dobrym siłom duchowym lub na skutek przyjmowania mocy od złego ducha. Ale to tylko kwestia czasu, gdy pustka duchowa ujawni się w widzialny sposób.
Gdy popodcinamy korzenie drzewa, to nie znaczy, że ono od razu uschnie. Ale proces stopniowego obumierania jest już zainicjowany. Zarazem gdy drzewo znajduje się nad dużą rzeką, wtedy sytuacja wygląda radykalnie odmiennie. Nawet gdy przyjdzie długotrwała susza, korzenie będą miały możliwość pobierania życiodajnej wody. Spektakularnie widać to w przypadku roślin, które rosną nad egipskim Nilem. Przy rzece występuje pas roślinności wręcz pulsujący intensywną zielenią, a nieraz już w niewielkiej odległości jest pustynia, na której znajduje się tylko piasek i skały. Czerpiąc z tego obrazu można powiedzieć, że modlitwa jest „świętym ukorzenieniem”, poprzez które człowiek „podłącza” się do rzek, gdzie płynie życiodajna woda Bożej Obecności. Im jesteśmy bliżej „Bożych strumieni”, tym bardziej możemy być pewni, że przeżyjemy, nawet gdyby nadeszła jakaś wielka i długa „posucha egzystencjalna”. Niektórzy w obozach koncentracyjnych byli w stanie „żyć miłością”, bo siły duchowe przyjmowali od Boga. Zachowanie czystości moralnej nawet w przypadkach największych niemoralnych nacisków i pokus staje się możliwe dzięki codziennej modlitwie. Dzięki niej słaby człowiek przeobraża się w „Bożego mocarza”, którego nie są w stanie złamać nawet najsilniejsi decydenci tego świata.
Dlatego warto czuwać, aby nieustannie być „podłączonym” do Boga. Ten cel „zakorzeniania” w Bogu najpełniej realizujemy przez modlitwę. Wytrwałe jej praktykowanie pozwala uzyskać pomocne przyzwyczajenia, ale musimy być przygotowani na duchową walkę do końca życia. Jest to sytuacja wyjątkowa, gdyż w przypadku innych aktywności możemy zyskać pewną sprawność, która nawet bez dalszej pracy zostanie zachowana przynajmniej na pewnym poziomie. Przy modlitwie, jeśli nie czuwamy, wtedy nawet najbardziej żywe wołanie do Boga może z czasem zamienić się w totalnie martwy schemat. Dotąd drożne korzenie, choć początkowo jeszcze pozostają, to jednak na skutek jakiejś duchowej choroby usychają i już nie doprowadzają wody Bożych łask. Jest to bardzo niebezpieczne, gdyż zewnętrznie pozornie odmawiamy modlitwy, ale gorącym sercem już się nie modlimy. Modlitwa jest „życiodajnym ukorzenieniem” łączącym z Bogiem. Dlatego szatan zniszczenie jej stawia na pierwszym miejscu w hierarchii celów. Doskonale wie, że potem człowiek zacznie samoczynnie obumierać.
Jeśli chcemy wiernie trwać na modlitwie, trzeba cyklicznie wraz z uczniami w Ewangelii wołać do Jezusa: „Panie, naucz nas się modlić” (por. Łk 11, 1-4). Oczywiście konkretne słowa mogą być różne, chodzi o wewnętrzne nastawienie, aby wciąż od nowa chcieć pogłębiać i ożywiać modlitewne praktyki. Jezus w odpowiedzi na prośbę uczniów dał słowa, które obecnie wypowiadamy w formie „Ojcze nasz”. Świetnym podjęciem tego „wzorca” jest „Zdrowaś Maryjo” i „Chwała Ojcu”. Te trzy modlitwy z czasem utworzyły niezwykle drożny duchowo „piękny korzeń modlitewny” w postaci Różańca Świętego.
Dzisiejsze wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Różańcowej jest świetną okazją, aby w „szkole modlitwy” odkryć lub z nowym zapałem podjąć tę niezwykle skuteczną metodę „podłączania się” do Jezusa za wstawiennictwem Maryi. Dobrze wiedzieć, że przeżywane dziś wspomnienie zostało ustanowione na pamiątkę powstrzymania inwazji muzułmańskiej pod Lepanto w 1571 roku. Bezcenną pomocą okazała się modlitwa różańcowa, odmawiana z inicjatywy papieża we wszystkich zakątkach ówczesnej chrześcijańskiej Europy. To zwycięstwo stało się symbolem duchowego zwycięstwa, jakie odnosimy nad złem, gdy z serca odmawiamy różaniec. Jest on szczególnie owocną metodą przyjmowania od Boga życiodajnej „świętej mocy”.
Najświętsza Maryjo Panno Różańcowa, wyproś nam łaskę odkrycia sercem głębokiego sensu żywej relacji z Bogiem. Wesprzyj nas, abyśmy poczuli „święcie zniewalającą” woń modlitwy różańcowej…
7 października 2015 (Łk 11, 1-4)
↑ Powyższy tekst wraz z ilustracją w całości pochodzi ze strony Eremu Maryi „Brama Nieba”. Pozostałe artykuły z komentarzem Ojca Pustelnika znajdują się TUTAJ.
↑ Komentarze video
↑ Wszystkie poniższe okna video powinny wyświetlać najbardziej aktualny (dzisiejszy) odcinek, czasem trzeba go jednak odszukać w rozwijanej playliście (biała ikonka w oknie video, aktywna po kliknięciu przycisku odtwarzania).
↑ „Słowo na jutro” (~5-35′)
↑ Wprowadzenie do dzisiejszej Ewangelii, proponowane przez Centrum Formacji Duchowej w Krakowie na wieczór poprzedniego dnia, odcinek 2230 dostępny od 20:00 (~5-35′).
„Słowo na jutro”
Źródło: CFD księży Salwatorianów w Krakowie
↑ Zoom (~2-3′)
↑ Od poniedziałku do piątku Zoom Mocnych w Duchu prowadzi o. Remigiusz Recław, Jezuita, a w soboty i niedziele Inga Pozorska, kierownik zespołu Mocni w Duchu (odcinek dostępny od godziny 5:00 rano).
Zoom Mocnych w Duchu
o. Recław SJ
Źródło: Remi Recław SJ
↑ Zielone Pastwisko (~4-7′)
↑ Zielone Pastwisko prowadzone przez ojca biskupa Piotra Kleszcza OFM conv., franciszkanina (odcinek na dziś pojawia się koło godziny 0:00).
Zielone Pastwisko
bp Piotr Kleszcz OFM
Źródło: Archidiecezja Łódzka
↑ Homilia (~9-29′)
↑ Dzisiejsze albo najbardziej aktualne homilie księdza kardynała Konrada Krajewskiego, księdza biskupa Zbigniewa Wołkowicza, ojca biskupa Piotra Kleszcza i księdza kardynała Grzegorza Rysia.
↑ Różaniec na żywo
↑ Poniżej dzisiejsza (albo najbardziej aktualna) transmisja modlitwy różańcowej na żywo z Sanktuarium Najświętszego Imienia Jezus w Łodzi, rozpoczynająca się o godzinie 17:30 (w pierwsze soboty miesiąca różaniec odmawiany jest podczas nabożeństwa pierwszosobotniego po zakończeniu wieczornej mszy świętej, około godziny 19:00).
Różaniec i Msza święta
Źródło: Mocni w Duchu Live
Video nie działa? Sprawdź tu
Czytania na wspomnienie +
Czytania na wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Różańcowej
1. czytanie (Dz 1, 12-14)
Uczniowie trwali na modlitwie z Maryją, Matką Jezusa
Czytanie z Dziejów Apostolskich
Gdy Jezus został wzięty do nieba, apostołowie wrócili do Jeruzalem z góry zwanej Oliwną, która jest blisko Jeruzalem, w odległości drogi szabatowej.
Przybywszy tam, weszli do sali na górze i przebywali w niej: Piotr i Jan, i Jakub, i Andrzej, Filip i Tomasz, Bartłomiej i Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Szymon Gorliwy, i Juda, brat Jakuba. Wszyscy oni trwali jednomyślnie na modlitwie razem z niewiastami, z Maryją, Matką Jezusa, i z braćmi Jego.
Oto Słowo Boże
Psalm (Łk 1, 46b-48. 49-50. 51-53. 54-55 (R.: por. 49a))
Pan Bóg uczynił wielkie rzeczy dla mnie
albo: Bądź pochwalona, Boża Rodzicielko
Wielbi dusza moja Pana, *
i raduje się duch mój w Bogu, Zbawicielu moim.
Bo wejrzał na uniżenie swojej służebnicy. *
Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą
wszystkie pokolenia.
Pan Bóg uczynił wielkie rzeczy dla mnie
albo: Bądź pochwalona, Boża Rodzicielko
Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny, *
a Jego imię jest święte.
Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie *
nad tymi, którzy się Go boją.
Pan Bóg uczynił wielkie rzeczy dla mnie
albo: Bądź pochwalona, Boża Rodzicielko
Okazał moc swego ramienia, +
rozproszył pyszniących się zamysłami serc swoich.*
Strącił władców z tronu, a wywyższył pokornych.
Głodnych nasycił dobrami,*
a bogatych z niczym odprawił.
Pan Bóg uczynił wielkie rzeczy dla mnie
albo: Bądź pochwalona, Boża Rodzicielko
Ujął się za swoim sługą, Izraelem,*
pomny na swe miłosierdzie,
jak obiecał naszym ojcom,*
Abrahamowi i jego potomstwu na wieki.
Pan Bóg uczynił wielkie rzeczy dla mnie
albo: Bądź pochwalona, Boża Rodzicielko
Aklamacja (Łk 1, 28)
Alleluja, alleluja, alleluja
Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą,
błogosławiona jesteś między niewiastami
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia (Łk 1, 26-38)
Maryja pocznie i porodzi Syna
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza:
Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do dziewicy poślubionej mężowi imieniem Józef, z rodu Dawida; a dziewicy było na imię Maryja.
Wszedłszy do Niej, Anioł rzekł: «Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami ». Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co by miało znaczyć to pozdrowienie.
Lecz anioł rzekł do Niej: «Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie on wielki i zostanie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca».
Na to Maryja rzekła do anioła: «Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?»
Anioł Jej odpowiedział: «Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego okryje Cię cieniem. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, którą miano za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego».
Na to rzekła Maryja: «Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego».
Wtedy odszedł od Niej Anioł.
Oto Słowo Pańskie
Czytania na Święto +
Czytania na Święto Najświętszej Maryi Panny Różańcowej (w zakonie dominikańskim)
1. czytanie (Dz 1, 12-14)
Uczniowie trwali na modlitwie z Maryją, Matką Jezusa
Czytanie z Dziejów Apostolskich
Gdy Jezus został wzięty do nieba, apostołowie wrócili do Jeruzalem z góry zwanej Oliwną, która jest blisko Jeruzalem, w odległości drogi szabatowej.
Przybywszy tam, weszli do sali na górze i przebywali w niej: Piotr i Jan, i Jakub, i Andrzej, Filip i Tomasz, Bartłomiej i Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Szymon Gorliwy, i Juda, brat Jakuba. Wszyscy oni trwali jednomyślnie na modlitwie razem z niewiastami, z Maryją, Matką Jezusa, i z braćmi Jego.
Oto Słowo Boże
Psalm (Łk 1, 46b-48. 49-50. 51-53. 54-55 (R.: por. 49a))
Pan Bóg uczynił wielkie rzeczy dla mnie
albo: Bądź pochwalona, Boża Rodzicielko
Wielbi dusza moja Pana, *
i raduje się duch mój w Bogu, Zbawicielu moim.
Bo wejrzał na uniżenie swojej służebnicy. *
Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą
wszystkie pokolenia.
Pan Bóg uczynił wielkie rzeczy dla mnie
albo: Bądź pochwalona, Boża Rodzicielko
Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny, *
a Jego imię jest święte.
Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie *
nad tymi, którzy się Go boją.
Pan Bóg uczynił wielkie rzeczy dla mnie
albo: Bądź pochwalona, Boża Rodzicielko
Okazał moc swego ramienia, +
rozproszył pyszniących się zamysłami serc swoich.*
Strącił władców z tronu, a wywyższył pokornych.
Głodnych nasycił dobrami,*
a bogatych z niczym odprawił.
Pan Bóg uczynił wielkie rzeczy dla mnie
albo: Bądź pochwalona, Boża Rodzicielko
Ujął się za swoim sługą, Izraelem,*
pomny na swe miłosierdzie,
jak obiecał naszym ojcom,*
Abrahamowi i jego potomstwu na wieki.
Pan Bóg uczynił wielkie rzeczy dla mnie
albo: Bądź pochwalona, Boża Rodzicielko
Aklamacja (Łk 1, 28)
Alleluja, alleluja, alleluja
Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą,
błogosławiona jesteś między niewiastami
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia (Łk 1, 26-38)
Maryja pocznie i porodzi Syna
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza:
Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do dziewicy poślubionej mężowi imieniem Józef, z rodu Dawida; a dziewicy było na imię Maryja.
Wszedłszy do Niej, Anioł rzekł: «Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami ». Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co by miało znaczyć to pozdrowienie.
Lecz anioł rzekł do Niej: «Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie on wielki i zostanie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca».
Na to Maryja rzekła do anioła: «Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?»
Anioł Jej odpowiedział: «Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego okryje Cię cieniem. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, którą miano za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego».
Na to rzekła Maryja: «Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego».
Wtedy odszedł od Niej Anioł.
Oto Słowo Pańskie
Czytania na Święto przed 2015 r +
Czytania na Święto (stary lekcjonarz)
1. czytanie (1 Krn 15, 3-4. 16-16; 16, 1-2)
Przeniesienie Arki na Syjon
Czytanie z Pierwszej Księgi Kronik
Dawid zgromadził wszystkich Izraelitów w Jerozolimie celem przeniesienia Arki Pana na jej miejsce, które dla niej przygotował. Zebrał Dawid synów Aarona i lewitów.
Lewici nieśli Arkę Bożą na drążkach na swoich ramionach, jak przykazał Mojżesz zgodnie ze słowem Pana.
I rzekł Dawid naczelnikom lewitów, aby ustanowili swoich braci śpiewakami przy instrumentach muzycznych: cytrach, harfach, cymbałach, aby rozbrzemiewał głos donośny i radosny.
Przyniesiono więc Arkę Bożą i ustawiono ją w środku namiotu, jaki rozpiął dla niej Dawid, po czym złożono całopalenia i ofiary pojednania.
Gdy zaś Dawid skończył składanie całopaleń i ofiar pojednania, pobłogosławił lud w imieniu Pana.
Oto Słowo Boże
Albo:
1. czytanie (Dz 1, 12-14)
Uczniowie trwali na modlitwie z Maryją, Matką Jezusa
Czytanie z Dziejów Apostolskich
Gdy Jezus został wzięty do nieba, apostołowie wrócili do Jeruzalem z góry zwanej Oliwną, która jest blisko Jeruzalem, w odległości drogi szabatowej.
Przybywszy tam, weszli do sali na górze i przebywali w niej: Piotr i Jan, i Jakub, i Andrzej, Filip i Tomasz, Bartłomiej i Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Szymon Gorliwy, i Juda, brat Jakuba. Wszyscy oni trwali jednomyślnie na modlitwie razem z niewiastami, z Maryją, Matką Jezusa, i z braćmi Jego.
Oto Słowo Boże
Psalm (Łk 1, 46b-48. 49-50. 51-53. 54-55 (R.: por. 49a))
Bądź pochwalona, Boża Rodzicielko
Wielbi dusza moja Pana, *
i raduje się duch mój w Bogu, Zbawicielu moim.
Bo wejrzał na uniżenie swojej służebnicy. *
Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą
wszystkie pokolenia.
Bądź pochwalona, Boża Rodzicielko
Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny, *
a Jego imię jest święte.
Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie *
nad tymi, którzy się Go boją.
Bądź pochwalona, Boża Rodzicielko
Okazał moc swego ramienia,*
rozproszył pyszniących się zamysłami serc swoich.
Strącił władców z tronu, a wywyższył pokornych.*
Głodnych nasycił dobrami, a bogatych z niczym odprawił.
Bądź pochwalona, Boża Rodzicielko
Ujął się za swoim sługą, Izraelem,*
pomny na swe miłosierdzie,
jak obiecał naszym ojcom,*
Abrahamowi i jego potomstwu na wieki.
Bądź pochwalona, Boża Rodzicielko
Aklamacja (Łk 2, 19)
Alleluja, alleluja, alleluja
Błogosławiona jesteś, Panno Maryjo,
zachowałaś słowa Boże i rozważałaś je w sercu swoim
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia (Łk 1, 39-47)
Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza:
W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w pokoleniu Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę.
Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona okrzyk i powiedziała: «Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana».
Wtedy Maryja rzekła: «Wielbi dusza moja Pana, i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy».
Oto Słowo Pańskie
